Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


Ψαρεύοντας στ' ανοιχτά κούφιες χαρές...
8030 αναγνώστες
Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013
22:49

Αρκετο καιρο μονος του ο Αλεκος, χωρις σχεση ουσιαστικη δηλαδη και εχοντας βαρεθει τις "σχεσεις" της μιας βραδιας, η μια του ξυνιζε, η αλλη του βρωμαγε, ειχε αυτο το διαολεμενο κολλημα βλεπεις, να περιμενει παντα οτι η επομενη θαναι καλυτερη απο την προηγουμενη...

Και του εβγαινε...παντα πονταρε σ αυτο  και θες ετσι θες αλλιως, παντα πηγαινε ταμειο, απλα μερικες φορες αργουσε λιγο...

Αλλα ηξερε οτι κι αυτη τη φορα θα παει...

Η καινουρια του δουλεια ασχετη με τις προηγουμενες, μεχρι σημερα πουλουσε υπηρεσιες, αερα και επαιζε με λεφτα των αλλων...Θες η κριση, θες το οτι ολα στη ζωη ειναι ενας κυκλος, τον εκλεισε κι αυτον...

Και βρεθηκε να κανει τα παντα στην καινουρια του δουλεια, αλλα δεν μασαγε, την βρηκε την ακρη, κοινωνικος γαρ ο φιλος μας, χαμογελαστος και ιδιαιτερος...αγαπησε το καινουριο του επαγγελμα...και τον "αγαπησαν" κιολας...ειχε βλεπεις εκεινο τον ατημελητο κοντρα τροπο, παραλληλα με τις ευστοχες ατακες και την ευγενεια, που τραβαει το αντιθετο φυλο, οπως η φωτια τις πυγολαμπιδες...καθως βλεπεις, η καθημερινη του επαφη στη δουλεια και στους γυρω χωρους, ηταν σχεδον αποκλειστικα με γυναικες...

Και αρχισε να τα δινει ολα, οπως παντα σε καθε δουλεια...Ολα? χμ, μεγαλη κουβεντα...Αρκετα ας πουμε λοιπον...Και περνουσαν οι μερες...και κατι ελειπε απο τη ζωη του, ελειπε ο ερωτας, το σκιρτημα, το νοιαξιμο, αυτα που δινουν πνοη, ζωντανια, ορεξη και δημιουργια...και χαμογελο ρε γαμωτο!

Καπου εκει, γνωριζει τη Χαρις, την οποια εβλεπε σε καθημερινη βαση, μερικες φορες ξανα και ξανα μεσα στην ιδια μερα, την οποια γουσταρει, αλλα γιατι? γιατι ηταν ...ρατσας...Εβλεπε οτι αυτη δεν μπορουσε να του δωσει κατι παραπανω απο σεξ, κατι που πλεον δεν του ελεγε κατι, χορτατος ηταν απ΄αυτο, άλλα ηθελε και οχι μονο μονο σεξ...Αλλά "επαιζε", περναγε κι ωρα του βλεπεις...να κι εκεινα τα υπονοουμενα της φιλης και συναδελφου της, μια μερα που τους πετυχε στο γραφειο της να τα λενε, ειπε, ωπ, μηπως σας διεκοψα απο κατι? παλι εδω ειναι της ειπε, η αδυναμια σου? μια αλλη φορα παλι, της λεει, μμμ, ηρθε ο ομορφος παλι ε? Και καποια επομενη, ειπε στον Αλεκο, ξερεις ποτε τρωει σοκολατες η φιλη μου ε?

Γνωστος ο μυθος που μπορει ομως και να μην ειναι, για το ποτε μια γυναικα καταφευγει στις σοκολατες, χμ...Κι αυτος διεκρινε ενα κομπιασμα στην τυπισα, ενα ελαφρυ κοκκινισμα, μια αδυναμια ρε παιδι μου, ενα μουδιασμα...

Ενω λιγο αργοτερα που βρεθηκαν παλι δυο τους, τι του ειπε? "Μην δινεις μεγαλη σημασια σ αυτα που λεει η τρελη, μικρη ειναι ακομη". ...Και καλα...

Σκληρη, ετσι εδειχνε τουλαχιστον, ακαμπτη και παραλληλα θλιμμενη και πολλες φορες χαμενη στα χιλια μυρια που μονο αυτη ηξερε...

Γαμω τις 12ποντες γοβες της, σκεφτηκε...Τον ξενερωνε παντα τον Αλεκο αυτο το ντυσιμο...

Και παντα κοιταγε ψηλα...οχι σε δωδεκαποντες γοβες ντε, αλλα στο μυαλο της αλλης, που σπανια εως ποτε δεν εβρισκε...ενα απο τα αγαπημενα του τραγουδια, το Μ΄Αρεσει Να Κοιταω Ψηλα, απο Υπογεια Ρευματα...

Στο μεταξυ την εβλεπε ντυμενη στην πενα, οχι του γουστου ντε, αλλα πολυ κυριλε και στημενη, κατι που ποτε δεν τον τσιγκλαγε στο αντιθετο φυλλο κι αυτος λογω δουλειας φορουσε παντα το ιδιο μπλουζακι, ειχε βεβαια 3, 4 και τα αλλαζε, αλλα με το λογοτυπο πανω της δουλειας, παλι καλα που ηταν μαυρο κι οχι κανενα ξενερωτο χρωμα για τα γουστα του, αλλά το παντελονι ηταν αλλο καθε μερα προσπαθωντας να το συνδυασει και με τα αντιστοιχα παπουτσια...

 

Και μια μερα της μιλησε...εκανε το βημα...τη βρηκε μονη να καπνιζει μακρια απο το γραφειο της και της μιλησε...

Αυτη γελασε, ο παγος, παγος λεμε τωρα, εσπασε, Εμαθε οτι εχει μικρασιατικες ριζες καπακι με κατι Χιωτικο, διεκρινε κατι στο βλεμμα της που γουσταρε,  αλλά δεν ηταν διαολε αυτο που ηθελε...μαλλον για μια ακομη ακομη της αμαξοστοιχειας την εκοβε, αλλά ειπαμε, ηταν ρατσας...


Στο μεταξυ απο αυτη τη στιγμη και μετα, αρκετες ειναι οι φορες που αφου τη βλεπει στη δουλεια της, βγαινουν μαζι απο το γραφειο της, διασχιζουν τους διαδρομους και κατεβαινουν μαζι για ενα τσιγαρο...ε και? σκεφτηκε...πλακα εχει, περναει κι η ωρα...

Μερικες φορες θυμαται τη ρηση μιας, απο τις τοσες που περασαν απο τη ζωη του που του ειχε πει...

"Μπορεις να εχεις οποιαδηποτε γυναικα θελεις"...Το μυαλο σου ειναι σαν LOGO, κολλανε οι γυναικες μ αυτο και με τον τροπο σου...Ελα ντε ομως που δεν μπορει με τιποτα να βρει αυτη την ΜΙΑ που θελει...

 

 Tom Baxter - Tell Her Today

 

 

..................Και τελικα ηρθε το επομενο Σαββατο, προχτες δηλαδη...κι ο Αλεκος πηγε στο ραντεβου με τη Χαρις, διπλα στην παραλια και πανω που την επαιρνε τηλεφωνο, εφτανε κι αυτη...

Παρκαρε τη μηχανη του, μπηκε στο αυτοκινητο της και εφυγαν...

Ξεκινησαν σε ενα καφε, μετα για φαγητο...Ρε πως οδηγει η ατιμη? Στην τσιτα και συνεχως να τη λεει στους μαλακες, αντρακι σκετο λεμε...και ναι γουσταρει, αλλα καπου τον ξενερωνει ολο αυτο γιατι ετσι θαθελε εναν φιλο κι οχι μια γυναικα διπλα του, τελος παντων...

Τελικα ενω η ωρα κοντευει 3, τον αφηνει κοντα στη μηχανη του με ενα πεταχτο φιλι...και φευγει, παιρνοντας πολλα, μα παρα πολλα "θεματακια" για το σπιτι στη συνεχεια, οταν θα ξαπλωσει μονος και θα σκεφτεται αν μπορει να περπατησει κατι με τουτη εδω...να περπατησει τι? χλωμο το βλεπει...δεν υπαρχει χημεια, δεν κολλανε, άλλα θελει ο φιλος μας, ζουζουνιες, τσαχπινιες, ναζια, ερωτα, αγαπη, χαδια, ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟ...ΑΛΗΘΕΙΕΣ και ΧΑΜΟΓΕΛΑ...και ετοιμαζεται να παει παρακατω...

 

Σ΄αυτην που ακομη δε φανηκε, αλλά χμ, κοντευει να φανει....

 

Ετσι νιωθει κι αυτη η "γαμημενη" Αλεκοδιαισθηση, σπανιως τον προδωσε σκεφτεται και τελικα, δεν του λεει πια τιποτε, οτι μπορει να εχει οποια γυναικα θελει, μεγαλωσε, ωριμασε και θελει ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΤΑ ΟΛΑ, ΤΑ ΠΟΛΥ, ΤΑ ΠΑΝΤΟΥ με την καλη του, αυτη την αυλη γυναικεια μορφη που ονειρευεται τα βραδια και την περιμενει να φανει στην γωνια...

Οπερ εδει δειξαι...

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
17/6Γιορτή του πατέρα, η κάθε τρίτη κυριακή του Ιούνη...