Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


Ικαρία...έτσι απλά
19826 αναγνώστες
Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009
21:40

 

 

 Ε. Αρβανιτάκη - Ικαριά μου

 Palyrria - Ikariotikos live   

 

   Το νησί της Ικαρίας ονομάστηκε από τον Ίκαρο που εξορίστηκε στην Κρήτη μαζί με τον πατέρα του τον Δαίδαλο, όταν ο Δαίδαλος αποκάλυψε το μυστικό του Λαβύρινθου. Ο Ίκαρος με ένα ζευγάρι φτερά φτιαγμένα από πούπουλα και κερί, αποπειράθηκε να δραπετεύσει πετώντας και αψηφώντας τις προειδοποιήσεις του πατέρα του, πέταξε τόσο κοντά στον Ήλιο με αποτέλεσμα να λιώσει το κερί, τα φτερά να παραμορφωθούν και ο Ίκαρος να βουτήξει στις βραχώδης ακτές της Ικαρίας.

   Με πληθυσμό περίπου 8.000 ανθρώπων, η Ικαρία βρίσκεται 142 ναυτικά μίλια (8,5 ώρες με το πλοίο) από το λιμάνι του Πειραιά και ανήκει στο Νομό της Σάμου. 

  

   Λέγεται ότι η Ικαρία κατοικήθηκε τον 9ο αιώνα π. Χ. από τους αποίκους της Ιωνίας. Δύο αιώνες αργότερα ήταν ήδη τοπική δύναμη και ύστερα έγινε μέρος της Αθηναϊκής Συμμαχίας τον 5ο αιώνα π.Χ, κατά την κλασσική περίοδο της Ελλάδας. 

   

   Η πανέμορφη όσο και δύσβατη παραλία του νησιού, Σεϋχέλλες.  

  

   Ο Χριστός της Ικαριάς τη μέρα...το χωριό που ζωντανεύει μόλις πέσει ο ήλιος...  

 

 

     Τον Ιούλιο του 1912, οι Ικάριοι έκαναν επανάσταση και κέρδισαν την ελευθερία τους ιδρύοντας την Ικαριώτικη Δημοκρατία με δικό τους νόμισμα και χαρτόσημο. Μήνες αργότερα το Βασίλειο της Ελλάδας, έστειλε στόλο από ναυτικά πλοία και επικύρηξε το νησί μέρος του βασιλείου της. Κατά την διάρκεια της Βυζαντινής κυριαρχίας, το νησί χρησιμοποιούνταν για τους εξόριστους ευγενείς. Στην φωτογραφία βλέπουμε τον Μ. Θεοδωράκη εξόριστο στην Ικαρία.

    

   Γι' αυτό το λόγο εικάζεται ότι το νησί έχει τη φήμη των πιο εκκεντρικών προσωπικοτήτων. Αυτό είναι ολοφάνερο σε κωμοπόλεις όπως του Χριστού στις Ράχες, που βρίσκεται ψηλά στα βουνά στην κεντρική Ικαρία, σε μια περιοχή που παράγει κρασί, (μακράν το καλύτερο που έχει γευθεί μέχρι σήμερα ο οισοφάγος του γράφοντα) και είναι γνωστό ότι δεν ανοίγει τις πόρτες τις επιχείρησής του μετά τις 10 π.μ και μένει ανοιχτό μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. 

    Μια φήμη –δεν έχω διαβάσει τα σχετικά ιστορικά κείμενα– λέει πως 100 χρόνια μετά την ανεξαρτησία του το νησί, όπου να ’ναι δηλαδή, προβλέπεται δημοψήφισμα για την επανάκτηση ή όχι της ανεξαρτησίας του. 

                                                                                                

 

   Πρόχειρο κατάλυμα χτισμένο μέσα στα βράχια για την αποφυγή των πειρατών και δίπλα το φράγμα στις Ράχες

     

    

   Η Ικαρία έχει ψηλά βουνά, με πολλές στροφές και πυκνά δάση. Το κύριο λιμάνι και η πρωτεύουσα Άγιος Κύρικος, είναι μια μικρή αλλά γραφική πόλη στη νότια ακτή του νησιού και οδηγεί στις πόλεις με τα λουτρά, στα Θερμά, και τα Θερμά Λευκάδας. Η βόρεια πλευρά του νησιού όμως είναι η αγαπημένη, με τον Αρμενιστή και τον Χριστό στις Ράχες, το λιμάνι του Ευδηλου, τις όμορφες αμμώδης παραλίες, από τις καλύτερες σε όλη την Ελλάδα.

  

 

    Μερικά από τα ενδιαφέροντα του νησιού είναι το Μοναστήρι της Ευαγγελίστριας, τα ερείπια της αρχαίας Οινόης στον Κάμπο, ο Ναός του Ταύρου της Αρτέμιδας στο Να, η Θεοσκέπαστη (το εκκλησάκι παρακάτω στον βράχο),  το Αρχαιολογικό και το Λαογραφικό Μουσείο.

 

   

   Τύφλα να ’χει η Κορσική. Όποιος πάει μέχρι εκεί πάντως, γρήγορα υποψιάζεται ότι δεν πρόκειται για νησί από εκείνα που ’χει συνηθίσει.

   Η Ικαρία υπήρξε πατρίδα των φτωχότερων κατοίκων του Αιγαίου κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας και τόπος εξορίας κομμουνιστών από το 1945 έως το 1949.

   Ίσως για αυτόν τον τελευταίο λόγο, το πνεύμα ανεξαρτησίας των κατοίκων είναι εξαιρετικά οξυμένο. Ο επισκέπτης της Ικαρίας θα ακούσει αρκετά συχνά τους ντόπιους να μιλούν αστειευόμενοι για τα σχέδια ”αποκοπής” της Ικαρίας από την υπόλοιπη Ελλάδα. 

    
  

  

   Αυτό που ”εξάγει” ουσιαστικά η Ικαρία, ως λόγο να την επισκεφτεί κάποιος, είναι τα παραδοσιακά πανηγύρια της. Απ’ ότι αντιλήφθηκα, είναι μια περίοδος του καλοκαιριού, που έχει χαρακτηριστεί άτυπα περίοδος πανηγυριών και κάθε μέρα σχεδόν μπορείς να βρεις ένα κοντινό παραδοσιακό ξεφάντωμα. 

    

   Με μουσική, χορό, κρασί και πολύ κοψίδι για τους μερακλήδες. Άλλα είναι μεσημβρινά κι άλλα όπως το μεγάλο που γίνεται στο Χριστό, βραδινά, ώστε να μη συμπίπτουν και οι πιο ανθεκτικοί να γεμίζουν όλη την ημέρα και τη νύχτα τους. 

 

   

   Αξιοπερίεργο για άσχετους με την παράδοση όπως εγώ, το Ικαριώτικο βαλς, που ξαφνιάζει τον ανυποψίαστο αφελή τουρίστα, την ώρα που τα ζευγάρια ξεχύνονται στη πίστα σαν σε διαγωνισμό ευρωπαϊκών χορών και σπάνε τη μονοτονία των νησιώτικων.

  Το άλλο ”εξαγώγιμο” χαρακτηριστικό αυτού του ιδιαίτερου νησιού, είναι η περιβόητη χαλαρότητα, που φλερτάρει επικίνδυνα με το μύθο και την τουριστική γραφικότητα, αλλά τη γλιτώνει, αφού αποδεικνύεται αυθεντική σε περισσότερες από μια περιπτώσεις και χωρίς ν’ απαιτείται σπουδαία παρατηρητικότητα ή ”διείσδυση” σε τοπικούς κύκλους. 

 

   Το να παίρνει ένας ξένος την εφημερίδα του, ν’ αφήνει τα λεφτά στο τραπέζι και να φεύγει ενώ ο μαγαζάτορας λείπει, οι πραγματικά αργοί ρυθμοί των καταστημάτων, η έλλειψη κορναρίσματος σε δρόμους στενούς, που απαιτούν υπομονή και η πολύ εύκολη μετακίνηση με διαδοχικά οτοστόπ είναι μερικά παραδείγματα του κλίματος που επικρατεί και στο οποίο δεν αργεί να μπει ο καλοπροαίρετος επισκέπτης.

  

   Ολοήμερο πανηγύρι στη Λαγκάδα...

 

 

  

   Μονή Μουντέ: Μάλλον το μοναδικό μοναστήρι στον κόσμο με γήπεδο ποδοσφαίρου στο προαύλιο...

   Το αυτοσχέδιο γήπεδο στον προαύλιο χώρο, για την ψυχαγωγία μοναχών και επισκεπτών, μια ιδέα πρωτότυπη και ιδιαιτέρως ευφάνταστη,  δείγμα της αναρχικής ικαριώτικης νοοτροπίας.

 

 Το μοναδικό φελλόδεντρο που υπάρχει σ' ολόκληρη την Ελλάδα, βρίσκεται στο Μονοκάμπι της Ικαρίας, είναι 90 ετών και επέζησε από τα συνολικά 3 που έφερε από το Μαρόκο ένας Ικαριώτης ναυτικός το 1920. 

  

   Θεοσκέπαστη: Ποιος ήταν ο αρχιτέκτονας?

 

  

   Εύδηλος - Ναός της Αρτέμιδας

 

  

 

   Ελευθερία Αρβανιτάκη (Ικαριώτισα για όσους δε γνωρίζουν)                  

"Ικαριά μου"

   Καλοκαιράκι στην Ικαριά, αχ στο νησάκι θα 'ρθω ξανά.
   Το πρωί στο Γυαλισκάρι και το βράδυ με φεγγάρι
   με καριώτικο κρασάκι αχ, και με τα βιολιά και με τα βιολιά.

   Ικαριά μου, Ικαριά μου, αχ η αναρχική καρδιά μου
   και σ' αυτό το πανηγύρι αχ, πρώτη το χορό θα σύρει
   σ' όλα τα νησιά, σ' όλα τα νησιά.

   Καλοκαιράκι στην Ικαριά, με το βαρκάκι για τα ανοιχτά.
   Μαγγανίτη και Φραντάτο θα τα κάνω άνω κάτω
   μ' όλη την τρελοπαρέα αχ, και με τα βιολιά και με τα βιολιά.

 

 

 

 

Σχόλια

19/10 22:24  pay
Ok φίλε moga ,απλά υποκλίνομαι….
19/10 23:55  Mogadishu
καλησπερα φιλε pay

με την Ικαρια ξερεις τι γινεται?
(δε ξερω αν εχεις παει)
παντως ή που θα τον ξεβρασει καποιον το νησι και μαλιστα πολυ γρηγορα γιατι δεν κολλανε τα "χνωτα" τους...
ή που θα γινεις "ενα" με τον ευλογημενο αυτο τοπο ζωντας την καθε στιγμη σε μια ανυπερβλητη αρμονια...
20/10 00:21  anathema_g13
Δεν έχω πάει Ικαρία ποτέ αλλά μου άνοιξες την όρεξη βασικά λόγω του κλίματος που περιγράφεις. Αν και τελευταία μαζεύει πολύ κόσμο τα καλοκαίρια - περισσότερο από παλιότερα απ΄ ότι ακούω και τα πολυσύχναστα μέρη με εκνευρίζουν! :)
20/10 01:33  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Πολύ ωραίο κι ενδιαφέρον το οδοιπορικό φιλαράκο. Μου άνοιξες την όρεξη κι έρχεται χειμώνας...
20/10 07:37  jerri
Πω, πω ρε φίλε. Τι κόλλημα κι αυτό με την Ικαρία...
Θα με κάνεις να την επισκεφτώ και ότι είχα προγραμματίσει τις διακοπές μου για τα επόμεν 782 χρόνια...
Πάντως το αδελφάκι μου που πήγε με την οικογένειά του πριν μερικά χρονάκια έφυγε με το ίδιο πλοίο και κατέληξε (αν θυμάμαι καλά) στο Ναύπλιο! Άσχετο; Κι εμένα έτσι μου φάνηκε... Φαντάσου "ξέβρασμα" που φάγανε...
Καλημέρα
20/10 14:15  Mogadishu
anathema_g13
στο οτι μαζευει πολυ κοσμο, ειναι σχετικο, ηδη ο jerri με τα γραφομενα του εν μερη απαντησε...οσο κοσμο και ναχει το νησι, αυτοι που το επιλεγουν δενουν τοσο αρμονικα που δεν θα το πεις ποτε πολυσυχναστο...

jerri
καθοτι μενεις Βορεια, αν εχεις παει Σαμοθρακη και σου αρεσε...εχει καποιες ομοιοτητες...καποιε ε?

ΣΟΛΩΝ
ναι για χειμωνα αν δεν εχεις ηδη κανει τις γνωριμιες σου, δε λεει
20/10 18:50  fisherman
Mogadishu, οι εικόνες και τα σχόλιά σου είναι με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.
Το καλοκαίρι είχα την ευκαιρία να μείνω στην Ικαρία με την οικογένειά μου ένα δεκαήμερο. Οι εντυπώσεις μου άριστες.
Πανέμορφο νησί, με καταπληκτικές παραλίες, που όμως λόγω κύματος ειδικά τον Αύγουστο στο βορρά, μπορεί να γίνουν δύσκολες, πολλά νερά και με ζωή που έδειχνε πάντα τον ανθρώπινο χαρακτήρα του.
Είτε θα σε κερδίσει με τη μία και θα νιώθεις άνετα από την πρώτη στιγμή που πατάς το πόδι σου, είτε θα σε κάνει να ψάχνεις εισιτήριο για το επόμενο πλοίο. Όσο και αν μου φάνηκε περίεργο το είδα και αυτό.
Σόλωνα, το χειμώνα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο κόσμος πολύ πιο λίγος, στα χωριά ειδικά ελάχιστος, με τις δουλειές του, τα περισσότερα μαγαζιά κλειστά και όπως είπε και ο Mogadishu πρέπει ήδη να έχεις τις γνωριμίες σου για να περάσεις καλά.
Με αυτά και με αυτά μου άνοιξες ήδη την όρεξη να ανοίξω το βράδυ ένα από τα μπουκάλια Ικαριώτικου ( Πράμνειου )οίνου που έφερα μαζί μου.
25/10 00:45  inva
Eise A P O L A V S I ! se oti grafis kai fantastikos stis mousikes epiloges. Mas ftiahnis tin dhiathesi s'eukaristo.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
17/6Γιορτή του πατέρα, η κάθε τρίτη κυριακή του Ιούνη...