Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


Pablo Neruda
3520 αναγνώστες
Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009
14:48

 

     

   Αφορμή γι αυτό το άρθρο, πήρα από τις πολλές αναφορές και αναρτήσεις τις τελευταίες μέρες στο διαδύκτιο, στις εφημερίδες και στην τηλεόραση (την κρατική μιλάμε πάντα) για τα 36 χρόνια από τον θάνατο του αξεπέραστου Χιλιανού ποιητή  Pablo Neruda στις 23 Σεπτέμβρη του 1973                              

 

   Μεγάλες μορφές όχι μόνο των τεχνών και των γραμμάτων, άφησαν την τελευταία τους πνοή κάποιο Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη...όπως ο Αργεντίνος επαναστάτης Che Guevara (στις 9 του Οκτώβρη έκλεισαν 42 χρόνια από τον θάνατο του), Ν. Καζαντζάκης (26 Οκτώβρη του '57),  Σαλβαδόρ Αλιέντε (11 Σεπτέμβρη του '73, δώδεκα μέρες πριν τον Π. Νερούδα - καταραμένε Πινοσέτ)...     

  Δεν θα ανακυκλώσω τα πάνω κάτω γνωστά γύρω από τη ζωή του,  παραπέμποντας στο τέλος στην π ηγή Wikipedia, αλλά θα σταθώ μόνο σε 4 αναφορές. Στην αριστουργηματική ταινία Il Postino (Ο Ταχυδρόμος), στην "Ωδή στη Ζωή" (Αργοπεθαίνει...), στην σχετικά άγνωστη..."Ωδή στο Βιβλίο"  και στην "Ωδή στις χρηματαγορές", (ω ναι !) κάλλιστα θα μπορούσε να είναι του Π. Νερούδα... 

    H ταινία Il Postino, (The Postman) αφηγείται την (φανταστική) ζωή του ποιητή Πάμπλο Νερούδα, που εξόριστος σε ένα νησί της Νότιας Ιταλίας, πιθανόν στο Κάπρι, θα γίνει ο μέντορας του καλοκάγαθου ταχυδρόμου Μάριο, που παρ' όλο που είναι αναλφάβητος, έχει την καρδιά και το συναίσθημα ενός ποιητή.  Ο ηθοποιός Massimo Troisi πέθανε πριν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα.

   Σκηνοθεσία Michael Radford, μουσική επένδυση Luis Enriquez Bacalov. Παίζουν ακόμη... Philippe Noiret σαν Pablo Neruda και Maria Grazia Cucinotta σαν Beatrice. Συγκινητική και συνάμα συναισθηματική ταινία, με πολύ καλό soundtrack, συστήνεται ανεπιφύλακτα σε όσους δεν την έχουν δει. 
    

 

   "Ωδή στη ζωή"

    Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

   Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον ερωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή...

   Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

    Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι ", αντί ν' αφήνεται στη δίνη ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνει τα μάτια να λάμπουν σαν αστέρια, μεταμορφώνοντας  ένα χασμουρητό σε χαμόγελο, που κάνει την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα και τα στήθη στα χτυποκάρδια και στα λάθη.

    Αργοπεθαίνει όποιος έχει την τηλεόραση γκουρού.

    Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για το αβέβαιο κυνήγι ενός ονείρου, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

  
Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, δεν ακούει μουσική, δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

 
«Aποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής».

    Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας. 

     

  Β. Παπαθανασίου / Love Theme (Ωδή στη Ζωή)   

 

      

    "Ωδή στις...χρηματαγορές"

                   (θα μπορούσε να είναι του Pablo Neruda) 

  Στο χρηματιστήριο αργοπεθαίνει όποιος κοκορεύεται για επιτυχίες που χρωστά σε άλλους και όποιος γκρινιάζει για διαφυγόντα κέρδη που δεν δικαιούνταν.

   Το χρηματιστήριο δεν είναι το χριστουγεννιάτικο λαχείο που άπαξ και κερδίσεις μια φορά τον πρώτο λαχνό έγινες πολυεκατομμυριούχος. Το χρηματιστήριο μοιάζει με κοτέτσι, όπου το αυγό που μας περισσεύει το αφήνουμε στη φωλιά, όταν έρθει η ώρα να γεννηθεί κι’ άλλο.

   Πιο πολύ όμως στο χρηματιστήριο πάει κάποιος για χαρτζιλίκι. Ητοι, να κερδίζει από καιρού εις καιρόν όταν οι συνθήκες είναι ώριμες.

   Στο χρηματιστήριο χρειάζονται αρχές και πίστη στις αρχές. Ακόμη και όταν πρόσκαιρα η αγορά μας διαψεύδει.

   Το χρηματιστήριο δικαιώνει όποιον χρησιμοποιεί τα χρήματα σαν μέσο και καταδικάζει όποιον τους δίνει μεγαλύτερη αξία από αυτή που έχουν και γίνεται δούλος τους.

  "Εχω για τη ζωή μιαν αντίληψη δραματική και ρομαντική. Οτι δεν αγγίζει βαθιά την ευαισθησία μου δεν με ενδιαφέρει. Όσον αφορά την ποίηση, στην πραγματικότητα καταλαβαίνω πολύ λίγα πράγματα. Γι' αυτό συνεχίζω με τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Ίσως απ' αυτά τα φυτά, τη μοναξιά, τη σκληρή ζωή, βγαίνουν οι μυστικές, αληθινά βαθιές "Ποιητικές Πραμάτειες" που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει, γιατί κανείς δεν τις έγραψε. Η ποίηση διδάσκεται βήμα βήμα ανάμεσα στα πράγματα και στις υπάρξεις, χωρίς να τα χωρίσουμε, αλλά ενώνοντάς τα με την ανιδιοτελή απλωσιά της αγάπης."

  

   

“Ode to the Book”
translated by
Nathaniel Tarn

When I close a book I open life,
I hear faltering cries among harbours.
Copper ingots slide down sand-pits to Tocopilla.

Night time among the islands our ocean
throbs with fish, touches the feet, the thighs,
the chalk ribs of my country.
The whole of night clings to its shores by dawn,
it wakes up singing as if it had excited a guitar.

The ocean's surge is calling, the wind calls me
and Rodriguez calls and Jose Antonio.
I got a telegram from the "Mine" Union
and the one I love
(whose name I won't let out)
expects me in Bucalemu.

No book has been able to wrap me in paper,
to fill me up with typography,
with heavenly imprints or was ever able
to bind my eyes…

I come out of books to people orchards
with the hoarse family of my song,
to work the burning metal or to eat smoked beef
by mountain firesides.

I love adventurous books, of forest or snow,
depth or sky but hate the spider book
in which thought has laid poisonous wires
to trap the juvenile and circling fly.

 

Book let me go, I won't go clothed in volumes,
I don't come out of collected works,
my poems haven’t eaten poems,
they devour exciting happenings,
feed on rough weather and dig their food
out of earth and men.

I'm on my way, with dust in my shoes
free of mythology:

send books back to their shelves,
I'm going down into the streets.


I learned about life from life itself,
love I learned in a single kiss!

Could teach no one anything
except that I have lived
with something in common among men,
when fighting with them,
when saying all their say in my song.

 

 

     Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του είχε διοριστεί από τον Σαλβαντόρ Αλιέντε, πρέσβης της Χιλής στο Παρίσι, ενώ ενα μήνα πριν πεθάνει στην ηλικία των 69 χρόνων από καρδιακή προσβολή, του απενεμήθη το Νόμπελ λογοτεχνίας. Αγωνίζεται για τη δημοκρατία της Χιλής, βοηθάει την κυβέρνηση και ο Αλιέντε τον καλεί να διαβάσει τα ποιήματά του στο Εθνικό στάδιο της Χιλής. Το κοινό θα φτάσει τα 70.000 άτομα.

    Τελευταίο από τα 6 βιβλία που ολοκλήρωσαν το έργο τουτο «Παρακίνηση σε Νιξονκτονία και εγκώμιο στη Χιλιανή επανάσταση» (το βιβλίο θα κυκλοφορήσει, πρώτα  από όλο τον εκτός Χιλής κόσμο, στην Ελλάδα). Τα χαράματα της 24ης Σεπτέμβρη του 1973, ο ποιητής πεθαίνει, το σπίτι του ερημωμένο, λεηλατημένο και φρουρούμενο από στρατιώτες της δικτατορίας. Μόνη δίπλα στο φέρετρό του η γυναίκα του Ματίλντε Ουρούτια.

   Έξω στους δρόμους και τις πλατείες τα βιβλία του καίγονται. Η κηδεία του περιφρουρούμενη από μεγάλη δύναμη της αστυνομίας, έδωσε αφορμή για την πρώτη  πορεία διαμαρτυρίας κατά του καθεστώτος Πινοσέτ.

 

   Ο Νερούδα υπήρξε ποιητής των γήινων τροφών. Ερωτικός, κομουνιστής, ανθρωπιστής,  συνέταξε έναν ποιητικό λόγο παναμερικανικό, ο οποίος θα κατέληγε στην οικουμενικότητα. Αρχίζοντας από τον μοντερνισμό (modernismo) του Ρουμπέν Νταρίο, το ποιητικό του ύφος επηρεάστηκε και ενσωμάτωσε στοιχεία από τον σουρεαλισμό, τη στράτευση, την προγραμματική ποίηση, τον πολιτισμό της προκολομβιανής Αμερικής και τις τοιχογραφίες του Μεξικού, καταλήγοντας σε ένα συμπαγές αν και πολύμορφο καλλιτεχνικό σώμα.

   Ο μοντερνισμός του Νερούδα (όπως και αυτός των ισπανόφωνων Λόρκα, Αλπέρτι, Παζ και Βαγιέχο), συμπλέει με τις ελευθερίες της σύγχρονης τέχνης χωρίς να αποβάλλει τα  συστατικά στοιχεία της ισπανόφωνης ποίησης: εκφραστική καθαρότητα, μουσική απλότητα, εξωστρέφεια, ποιητική ένταση της λέξης, ένας λόγος κοντά στον αισθητικό ανιμισμό. Το έργο του Νερούδα αποτέλεσε μια μόνιμη ποιητική βιβλιογραφία της αριστεράς. Στη διαδοχή των στίχων, το ατομικό του ποιητικό όραμα ταυτίζεται με το όραμα του σοσιαλισμού.
 

   

   Στην πληθώρα των έργων που άφησε πίσω του, συστήνονται ανεπιφύλακτα τα... «Crepusculario» (Δειλινό/Λυκόφως, 1923) και «Veinte poemas de amor y una cancione desesperada» (Είκοσι ερωτικά ποιήματα και ένα απελπισμένο άσμα, 1924).

   Τέλος αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στη σειρά Sofas, ενός μοντέρνου Χιλιανού ζωγράφου, του Pedro Uhart, όπου δεσπόζουν: ο "καναπές Pablo Neruda" και o "καναπές του Dr. Freud"... 

 canape de Pablo Neruda

 Docteur Freud's canape

 Le canapé de Grace Jones

    Θα ακολουθήσει αφιέρωμα στον συγκεκριμένο καλλιτέχνη, που μέχρι σήμερα για μένα ήταν άγνωστος, το έργο του δε με εξέπληξε ευχάριστα...

Σχόλια

01/11 19:18  inva
Kalispera Moga.To afieroma sou einai polu oreo,ontos ego prosopika exo ligostes gnosis gia ton Nerouda,me vioithises arketa na matho perisotera,oso gia ti piisi simfono apolita me ti gnomi sou,eno gia to xrimatistirio gia mas pou eimaste kenourgi kai trome tis protes sfaliares,oti diavasa mou einai polu xrisima me didaskoun, gia ton Papathanasiou to ergo tou einai gnosto den xriazete sxolio,'' Οδή στη ζωή'' mia glikia therapia psixis pou kata kerous to exoume anangi. Pantos s'eukaristo.Sou afierono to parakato tragoudi pistevo oti s'aresi. MARIOS FRANGOULIS: O Kemal http://www.youtube.com/watch?v=shPET-znvnk&feature=fvw
02/11 00:31  inva
Moga σε καληνυχτίζω με το παρακάτω κομμάτι
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ: Ηρώδειο-Οκτώβρης 2003_04
http://www.youtube.com/watch?v=b8h7wbJUzh8&feature=rec-LGOUT-farside_rn-HM
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις