Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


Μουσικές διαδρομές..."Συναυλίες αξέχαστες"
3722 αναγνώστες
Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009
03:02

 

  

«Police εναντίον Police»

   Χούντα, μεταπολιτευτική λειψυδρία και η δεκαετία του ΄80 ασθμαίνοντας προ των πυλών. Το καλλιτεχνικό γραφείο του Θεόδωρου Κρίτα  παλαίμαχου ήδη από τότε στη διοργάνωση καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, με επίκεντρο όμως το Ηρώδειο, αποφασίζει να φιλοξενήσει κάτι αμιγώς «ροκ». Η λύση δίδεται από τους Police (τρία χρόνια προτού διαλυθούν). Κυριακή τέλη Μαρτίου 1980 στο Σπόρτιγκ

   Το εισιτήριο για τους εκκολαπτόμενους ρόκερ «τσουχτερό»: 350 δρχ. Το πρόσφατο χιτ του γκρουπ «Message in a bottle» θα αποκτήσει εντός ολίγου άλλες αποχρώσεις. Το φύλλο των εφημερίδων θα βάλει τα αναπόφευκτα δρώμενα στα πρωτοσέλιδα: «Συναυλία με πέτρες και ξύλα».
   Η συνήθης υπόθεση: γύρω στα 2.000 άτομα άνευ εισιτηρίου επιχειρούν να σπάσουν τις πόρτες, καταφθάνουν τα ΜΑΤ και η πανήγυρις αρχίζει. Και θα διαρκέσει μιάμιση ώρα περίπου. Ζημιές σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα και βιτρίνες μαγαζιών, κάμποσοι τραυματίες και συλλήψεις απαυδημένων φαν. Ο Γκόρντον Σάμερ βεβαίως θα ξανάρθει μέσα στη δεκαετία  μόνος του όμως.

Αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία από συναυλίες, όπως και πάρα πολλών φαντάζομαι άλλωστε... 

   

Οχι άλλα δάκρυα για τον Ρόρι

   Σεπτέμβριο 1981 ο Ιρλανδός Ρόρι Γκάλαχερ μαζεύει στο γήπεδο της Ν. Φιλαδέλφειας 25.000 κόσμο που έρχεται να απολαύσει ιδίοις όμμασιν τον δικό του «Philby». «Ποτέ δεν έχω κάνει συναυλία με τέτοια επιτυχία» θα εκμυστηρευθεί εμβρόντητος ο καλλιτέχνης στον Γιάννη Πετρίδη. Τα επεισόδια δεν αποφεύχθηκαν ούτε αυτή τη φορά. Η Αστυνομία θα προτιμήσει το υγρό πυρ-δακρυγόνα. Ούτε θυμάμαι πως πήδηξα τα γυριστά κάγκελα από τον αγωνιστικό χώρο και βρέθηκα στις κερκίδες κι από κει στην έξοδο...Φιλαδέλφεια - Κυψέλη με τα πόδια, ασθμαίνοντας από τα δακρυγόνα και σκισμένο παντελόνι και μπλουζάκι...

 

Talking Heads

   Ηταν Σεπτέμβριος του 1982 στο γήπεδο του Παναθηναϊκού στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας θυμάμαι. Στις περισσότερες συναυλίες εκείνες τις εποχές ναι μεν μπαίναμε τσάμπα, αλλά σ' αυτή συνέβη το εξής απίστευτο. Ανεβαίναμε την Τσόχα, καμμιά 15αριά είμασταν η παρέα και κόβαμε κίνηση στις θύρες περίπου μια ώρα πριν αρχίσει η συναυλία των Talking Heads. Κάνουμε δεξιά στο τέλος του γηπέδου και κατηφορίζουμε για Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Φτάνοντας έξω από την θύρα 13, μπροστά στην οποία όπως είδαμε μετά ήταν τοποθετημένη η σκηνή, ενώ ήταν κλειστή, δεν υπήρχε άνθρωπος, ανοίγει και 2 τύποι μας κάνουν νόημα να μπούμε, δεν πιστεύαμε στα μάτια μας...για κανά 10λεπτο περίπου όσοι πρόλαβαν μπήκαν.

   Support group οι Tom Tom Club, μαζί με τους οποίους έπαιζε μπάσο η γυναίκα του David Byrne, Tina Weymouth η οποία ήταν θυμάμαι σε ενδιαφέρουσα. Εντάξει, γλυκανάλατο το γκρουπάκι, αλλά βλέπονταν. Οι κάφροι όμως κάφροι, δε σεβάστηκαν ούτε την έγκυο γυναίκα κι αφού πετούσαν ότι έβρισκαν, το γκρουπ σχετικά σύντομα εξαφανίστηκε στα αποδυτήρια. Οι Τalking Heads ήταν σκέτη απόλαυση, σε μια στιγμή ο David Byrne άρχισε να τρέχει μέσα στο γήπεδο, βρήκε ένα λάστιχο, έκανε ένα ντουζ κανονικό και μετά άρχισε να καταβρέχει όποιον έβρισκε...στις κερκίδες, παντού... 

   

 

Χορεύοντας με τους σκελετούς 

   Bauhaus στο Σπόρτιγκ (Μάϊος 1983). Το εγχώριο κοινό δεν ήταν ούτε αρκετά ώριμο ούτε ψυχολογικά προετοιμασμένο για το ρεσιτάλ μίσους του Πίτερ Μέρφι. Ο οποίος πήρε το μικρόφωνο, πασαλείφτηκε με μια φωσφορίζουσα αλοιφή και μεταλλάχθηκε κάτω από μια φαλλόμορφη πράσινη λάμπα σε σκελετό, φάντασμα, Χάρο και άλλα συναφή. Μια κοπέλα του έδωσε τριαντάφυλλα, κάποιοι άλλοι όμως δεν δίστασαν να τον φτύσουν κατάμουτρα. Ο ίδιος δήλωσε αργότερα απογοητευμένος με τα αντανακλαστικά των ελλήνων «πανκ» (σ.σ. ο όρος υπέρ το δέον ευρύς εκείνη την εποχή για τα εγχώρια δεδομένα). 

«Do you really want to hurt me?»

   Ιούλιος 1985.

   Η Αθήνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης και η Μελίνα θα κάνουν επιτέλους το θαύμα τους. Ενα διήμερο ροκ φεστιβάλ, θεσμός 15 χρόνων και άνω στον πολιτισμένο κόσμο, επιβάλλεται. Στις 26 και 27 του μηνός. Στο Καλλιμάρμαρο. Και η πρώτη ημέρα του θρυλικού «Rock in Athens» θα αποδείξει πόσο επικίνδυνες είναι οι επιμειξίες του κοινού. Στον ίδιο χώρο οι φαν των Stranglers, των Depeche Mode, των Clash και των Culture Club. Εκ των πραγμάτων μια χαμένη υπόθεση. Θυμάμαι μια πιτσιρίκα που τόλμησε να εμφανιστεί με πανό «Ι love Boy Georgie» και αναλόγου μηνύματος μπλουζάκι να δέχεται όλη την γκάμα των επιθέσεων από αντιφρονούντες και μη: παθητικά φιλιά, πέτρες, βρισιές, φτυσήματα...

   Τα επεισόδια έχουν ήδη αρχίσει έξω από το Παναθηναϊκό, τα δέντρα φλέγονται, κάποιος φωνάζει στο μικρόφωνο «Ενα γιατρό, γρήγορα ένα γιατρό» και σε λίγο οι Stranglers και αργότερα οι Depeche Mode κάνουν αυτό που ξέρουν, με τον καλύτερο τρόπο. Αργά το βράδυ οι Culture Club επί σκηνής δίνουν το παρασύνθημα. Στο «Good Evening!» του Μπόι Τζορτζ γίνεται το έλα να δεις από βρισιές και κέρματα που εξφενδονίζονται στην σκηνή. Ο ίδιος θα συνεχίσει ακάθεκτος το πρόγραμμά του  «Εχω μια θεωρία στη ζωή μου: να μην αντικρούω τίποτα, εκτός αν είμαι ένοχος» δείχνοντας στους παρευρισκομένους τα οπίσθιά του και επιδεικνύοντας κάθε φορά που το απαιτούσε η περίσταση τις βασικές γνώσεις του της ελληνικής: «Είσαι μαλάκας».

   Μπουκάλια με άμμο εκσφενδονίζονται στα μέλη του γκρουπ που σε λίγο θα εγκαταλείψουν άρον άρον τον συναυλιακό χώρο με μια βεβιασμένη εκτέλεση του «Victims». Τις επόμενες ημέρες ο ξένος Τύπος θα περιγράψει τα επεισόδια ως το μοναδικό μελανό σημείο ενός κατά τα άλλα αρτιότατου φεστιβάλ. Στην εφημερίδα «News of the World» εκπρόσωπος των Depeche Mode θα παραδεχθεί: «Ο Τζορτζ ήταν εξαιρετικά γενναίος. Δεν υπήρχε τίποτε το αυθόρμητο στους συγκεντρωθέντες ταραξίες. Είχαν έρθει με αποκλειστικό σκοπό να τον ρίξουν από τη σκηνή».

   Η δεύτερη ημέρα του παρθενικού ροκ φεστιβάλ θα είναι κατά τι πιο ομοιογενής  Talk Talk, Νίνα Χάγκεν, Cure, Clash και ως εκ τούτου αναίμακτη. Φαίνεται ότι οι Ελληνες αποδέχονται ευκολότερα τις ψευδοπάνκ ευλογίες μιας ημίγυμνης «βασίλισσας» εκ του Ανατολικού Βερολίνου από τη «γλυκανάλατη» ποπ των τσαρτς τραγουδισμένη από έναν φύσει και θέσει ομοφυλόφιλο. 

   Για το διήμερο αυτό, διέκοψα τις διακοπές μου και ήρθα Αθήνα, δε θα το έχανα με τίποτα...

 

  Ελάτε να σώσουμε τον πλανήτη

   Εντάξει, διανύουμε ακόμη την πονετική δεκαετία. Οι κοινωνικά ευαισθητοποιημένες ροκ συνευρέσεις βρίσκονται στην ημερησία διάταξη, το Live Aid, το μεγαλύτερο ροκ κοντσέρτο για καλό και αγαθό σκοπό, φιλοξενήθηκε στο λονδρέζικο Γουέμπλεϊ στις αρχές του ΄85. Στην Ελλάδα η πρωτιά θα γίνει με τον μουσικό «μαραθώνιο» κατά του AIDS, Οκτώβριο 1988. Διοργανώνει η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Γύρω στις 45.000 θεατές σπεύδουν ντάλα μεσημέρι στο Καλλιμάρμαρο

  

   Φιλοξενούμενοι η «ουαλή κυρία των τσαρτς» Μπόνι Τάιλερ (την οποία υποδέχθηκε ένα απροκάλυπτο γιουχάισμα), ο 53χρονος πλέον «Killer» Τζέρι Λι Λούις (με γραβάτα και πίπα), η Τζόαν Τζετ με το «Ι love rock 'n' roll», οι Run DMC (ελάχιστοι αντελήφθησαν ότι οι ήχοι από τα βραχυκυκλωμένα καλώδια δεν ήταν ένα ακόμη από τα τερτίπια της ραπ) και τέλος οι Black Uhuru (στο στάδιο είχαν μείνει μόνο οι εγχώριοι «ράστα»).

   Το πείραμα δεν εστέφθη ακριβώς με επιτυχία: οι καθυστερήσεις, επιεικώς απαράδεκτες, επέβαλαν αλλαγές στη σειρά εμφάνισης των καλλιτεχνών, τραγελαφική ανομοιογένεια στο ρεπερτόριο («Total eclipse of the heart» και καπάκι «Roll over Beethoven»), ξύλο στους δημοσιογράφους από τους σκληροπυρηνικούς «σεκιούριτι». Οσο για το AIDS, προκλητικά απόν, αν εξαιρέσει κανείς κάτι υποτυπώδη φυλλάδια που διενεμήθησαν στην αρχή της συναυλίας.

«Σήκω πάνω για τα ντικαιώματά σου»

   Ευτυχώς που την επόμενη ακριβώς ημέρα της συναυλίας, (Οκτώβρης 1988) ο περιοδεύων θίασος της Διεθνούς Αμνηστίας θα έρθει να επιβεβαιώσει ότι η υγιής διαμαρτυρία («ΟΧΙ στα βασανιστήρια - ΟΧΙ στη θανατική ποινή - ΟΧΙ στους κρατούμενους συνείδησης») αποτελεί το ιδεώδες άλλοθι για εισιτήρια. Για πάνω από 70.000 εισιτήρια. Οι Γιώργος Νταλάρας, Γιουσού Ν' Ντουρ, Τρέισι Τσάπμαν, Πίτερ Γκάμπριελ, Στινγκ και Μπρους Σπρίνγκστιν μαζεύονται στο Ολυμπιακό για τα 40 χρόνια από τη «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» και παρακινούν το κάθιδρο πλήθος «Σήκω πάνω για τα ντικαιώματά σου» (μια ελεύθερη απόδοση του «Get up, stand up» του Μάρλεϊ). Και οι έξι στη σκηνή από τις 4.20 μ.μ. το μεσημέρι.

   Αμέσως μετά μόνος του στη σκηνή ο Γιώργος Νταλάρας  για πολλούς η μοναδική παραφωνία στο πρόγραμμα της συναυλίας: «Γεια σας, πατριωτάκια. Ολη τη νύχτα ταξίδευα για να είμαι σε αυτή τη γιορτή κάτω από τον γαλανό ουρανό». «Αχ, χελιδόνι μου», «Σαν παλιό σινεμά», «Αντιλαλούνε τα βουνά» (αφιερωμένο στους αγνοουμένους της Κύπρου).

   Αυτή τη βραδιά θα κυριαρχήσουν τα ντουέτα: Στινγκ και Γκάμπριελ στο «Games without frontiers», Στινγκ και «Boss» στο «The river» κ.α. Τα μεσάνυχτα απαρτία και πάλι στη σκηνή με το «Chimes of freedom» του Ντίλαν. Τις επόμενες ημέρες τα αθηναϊκά γραφεία της Διεθνούς Αμνηστίας θα κατακλυσθούν από υποψήφια νέα μέλη ή έστω απλούς αγοραστές του Τ-shirt «Human Rights Now», ενδυματολογικού ενθυμίου της συναυλίας.

 

                                               συνεχίζεται...

Σχόλια

11/09 20:28  Bluesman
18:09 Capital
Εμείς δεν κρίνουμε τα σχόλια, κρίνουμε αν θέλουμε ένα blog να φαίνεται στη homepage του Capitalblog.

καμαρωσε σχολιο της «εργοδοσιας» απ' του χαρου... και μετα κατσε εσυ να πηδιεσαι να φτιαξεις ωραιο το αρθρο στο μπλογκ... αν και δε θα επρεπε, αν και εχω φροντισει να ειμαι τεμπελης, τα εχω παρει ασχημα...

ημουν και εγω στου ρορυ, το θυμαμαι σαν σημερα, φοβερος, τον λατρευω ακομη...
http://www.youtube.com/watch?v=gyHymAxUVrc
11/09 20:34  Mogadishu
Bluesman
ξερεις κατι?
τοτε ειμασταν πεινασμενοι για συναυλιες, τις ζουσαμε...και την δεκαετια 80 εγιναν πολλες

για το σχολιο δεν καταλαβα τιποτα
τι εγινε?
τι εννοεις?
11/09 20:48  Black Mamba
Καλησπέρα
Είχε γίνει και ένα καταπληκτικό τριήμερο καλοκαίρι 81 ή 82 με Fall, New Order Birthday Party.
Συγχαρητήρια για τους Au Pairs.
11/09 20:51  Mogadishu
Black Mamba
εχεις δικιο, γαμωτο το ξεχασα και ειχα παει
στο σπορτινγκ δεν ηταν κι αυτο? και ηταν νομιζω και οι ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ πριν
12/09 00:37  G. Kesarios
Rory Gallagher ... η πρωτη συναλια που πηγα οταν ημουν 14 χρονων περιπου. Προσφατα πηγα στην Ιρλανιδα και εκτος απο τους παλιους, κανεις αλλος δεν τον ηξερε.
12/09 00:55  Capital
@Bluesman
O Mogadishu έχει ένα υπέροχο blog. Θα εκτιμούσαμε αν απείχες από προβοκάτσιες που πηγάζουν από το "αφού δε φαίνεται το δικό μου blog, να μη φαίνεται κανενός".
12/09 09:41  Λουκρητια
Capital,have you been drinking?
12/09 10:22  Bluesman
ποιος μιλαει για προβοκατσιες... αν ειναι δυνατον, αφηστε, ο μογκα εχει μυαλο και θα καταλαβει, οπως και οποιοσδηποτε νοημων εχει απομεινει εδω μεσα, ειστε πραγματικα ελλεεινοι και τρισαθλιοι, σας ευχομαι αυτα που σας αξιζουν, αντιο σας...
12/09 11:15  Swearengen
Eυκαιρίας δοθείσης, χρήσιμο θα ήταν να προσδιορίσετε τα όρια του ΠΟΣΟΣΤΟΥ "ελευθερίας" (???) έκφρασης που επιτρέπετε στο χώρο σας.
Ο πάγιος ισχυρισμός ότι ΔΗΘΕΝ δεν παρεμβαίνετε στο περιεχόμενο των blogs, είναι εντελώς ανυπόστατος, για να μην πω υποκριτικός. Ασφαλώς και παρεμβαίνετε, με τη δαμόκλειο σπάθη της ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ του "παραβάτη" από τα κατάστιχά σας και ιδίως από την περιβόητη πλέον πρώτη σελίδα σας. Ξέρετε, αυτήν για την οποία δόθηκαν μέχρι και επικές μάχες δημοφιλίας. Και για να το κάνω πιό σαφές, θα υπενθυμίσω ότι η απλούστερη και συνηθέστερη μορφή ελέγχου του Τύπου, σε αλήστου μνήμης περιόδους, δεν ήταν αυτή καθαυτή η φίμωση των συντακτών (όχι ότι δεν έπεφτε και ματσούκι), αλλά αρκούσε η αποστέρηση πρόσβασης στο τυπογραφείο. Δηλαδή, μπορείς να γράφεις ό,τι θέλεις, αλλά στο τέλος θα το διαβάσεις εσύ κι η μάνα σου, μιας και δεν σου απαγορεύω να γράφεις, αλλά σου απαγορεύω -μια χαρούλα- να το δημοσιεύσεις.

Αυτό τώρα κάνετε κι εσείς, με την συνεχή επίκληση "ιδοκτησιακού" δικαιώματος επί της πρώτης σελίδας. Θα πρέπει να ξέρετε όμως, ότι κάθε δικαίωμα έχει και ορισμένα ΟΡΙΑ στην άσκησή του. Και τα όρια αυτά, εάν χρειαστεί να κριθούν, δεν θα τα κρίνετε ούτε εσείς ούτε εμείς, σε τελική ανάλυση. Θα κριθούν με κριτήρια νόμιμα και ιδίως με βάση τα αναγραφόμενα στους "Όρους Χρήσης". Επιπλέον, εάν επιμένετε τόσο αυταρχικά στην επίκληση του απόλυτου ιδιοκτησιακού σας δικαιώματος επί της πρώτης σελίδας, θα πρέπει να λάβετε υπ' όψη ότι σ΄αυτό εδώ το "χωράφι", που είναι δικό σας, κατά πάγια δήλωσή σας, συμβαίνουν και άλλα τινά. Πχ, η λογοκλοπή με τη μέθοδο του copy-paste (και δίχως αναφορά της πηγής) πάει σύννεφο. Η εν γένει προσβολή πνευματικών δικαιωμάτων (βλ. δημοσίευση φωτογραφιών-διαγραμμάτων), κάνει θραύση. Θα πείτε τώρα, "μα δεν κλέβουμε εμείς, οι bloggers κλέβουν". Σύμφωνοι. Τα κλοπιμαία όμως τα κουβαλάνε μέσα στο δικό ΣΑΣ (όπως μας λέτε) το χωράφι, έτσι δεν είναι ? Και εφόσον με την παρεμβατική-πατερναλιστική στάση σας εμφανίζεσετε ως ιδιοκτήτες, τότε έχετε
12/09 11:15  Swearengen
τότε έχετε και την αντίστοιχη ευθύνη, για ΠΑΝΤΑ τα τεκταινόμενα στην πρώτη "σας" σελίδα. Αποφασίστε λοιπόν, κάποια στιγμή, ποιόν δρόμο θ' ακολυθήσετε. Αυτόν ?

"Οι χρήστες είναι ελεύθεροι να αναρτούν το περιεχόμενο που επιθυμούν χωρίς λογοκρισία. Ο χρήστης είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τις πράξεις που διενεργούνται με τη χρήση του κωδικού του. Ο χρήστης υποχρεούται να μην χρησιμοποιεί την υπηρεσία για παράνομους ή ανήθικους σκοπούς. H Capital.gr Α.Ε. δεν φέρει καμία ευθύνη για το περιεχόμενο που αναρτούν οι χρήστες. Oι εκφραζόμενες απόψεις των χρηστών απηχούν τις προσωπικές τους απόψεις και μόνο"
Ή μήπως εκείνον που θα σας υποδεικνύει/επιβάλλει κάθε φορά ο εκάστοτε ρουφιανάκος, που θεώρησε ότι εθίγη το "χρηματιστηριακό" του προφίλ, ως τάχα μου ειδήμονος της αγοράς. Και τότε, θα θυμάστε ξαφνικά ότι η πρώτη σελίδα είναι δική σας και θα εξαφανίζετε τα blogs κατά το δοκούν, λες κι έπεσαν στο Τρίγωνο του Βερμούδων.
'Επειτα, η πρακτική του να κατονομάζετε κάθε φορά έναν Blogger ως "Εχθρό του Λαού", είναι επιεικώς παρωχημένη. Ανήκει σε άλλες ιστορικές περιόδους. Τη μία είναι Εχθρός του λαού ο Usound, την άλλη είναι Eχθρός του Λαού ο Μπαρμπουτιέρας, την άλλη ο Αόρατος Γκουρού με τα 1000 νικνέϊμς και τώρα ο ...Bluesman. Mα ο Bluesman, το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει κάνει κατά της ανθρωπότητας, είναι ότι δεν μεταφράζει τα posts του, επειδή βαριέται.
12/09 11:16  Swearengen
Καιρός να καταλάβετε ότι οι χρήστες δεν είναι μηχανάκια, να παράγουν προϊόν κατά το δικό σας κριτήριο. Ή θα τηρήσετε τους ΟΡΟΥΣ ΧΡΗΣΗΣ που εσείς έχετε ορίσει ή να τους αλλάξετε και να αναρτήσετε νέους, στο εξής πρότυπο :
"Σας καλοσωρίζουμε στο CapitalBlogs.gr, μέχρι να σας μπαουλιάσουμε,

Η χρήση της υπηρεσίας CapitalBlogs παρέχεται σε όλα τα μέλη του Capital.gr, που επιθυμούν να έχουν το δικό τους ιστολόγιο (blog). Οι χρήστες είναι ελεύθεροι να αναρτούν το περιεχόμενο που επιθυμούν, με αυστηρή λογοκρισία. Oι εκφραζόμενες απόψεις των χρηστών απηχούν τις προσωπικές τους απόψεις, εφόσον όμως αυτές οι απόψεις ενοχλούν την Ιδιοκτησία ή κάναν ρουφιάνο χρήστη, τότε το μπλογκ θα παίρνει την άγουσα για τον Καιάδα.

Το Capital.gr διατηρεί το δικαίωμα να επέμβει και να διαγράψει τμήμα άρθρου, άρθρο ή ολόκληρο blog εφόσον το αντίστοιχο περιεχόμενο έρχεται σε αντίθεση με το νόμο, τις ηθικές αξίες, τα γούστα των Ιδιοκτητών και την αισθητική ή συμφέρον του κάθε ρουφιάνου χρήστη.
Ως τέτοιο περιεχόμενο ενδεικτικά αναφέρεται (εκτός από τα γνωστά, πορνογραφία και χυδαιότητα κλπ κλπ, ας μην τα ξαναλέμε)
Πρωτοτυπία σκέψεως
Αντιγκουρουδικό περιεχόμενο
Απομίμηση ταυτότητας τρίτου: Δεν επιτρέπεται η απομίμηση της ταυτότητας τρίτου, με τρόπο που να χλευάζει γκουρούδες της καρπαζιάς ή να προκαλεί σύγχυση σε παιδάκια νηπιακής ηλικίας.
12/09 11:26  Nantia42
Να ψαχνεις το blog του Blues και να ειναι αφαντο.
Αυτη η homepage, capital,δεν τους χωραει ολους , ετσι ?
Αυτα τα κριτηρια σας!
12/09 11:30  Λουκρητια
Συμπληρωνω στα ανωτερω:Το Capital.gr θα κρινει και θα αποδιδει σκοτεινες προθεσεις και ανεπιτρεπτους χαρακτηρισμους σε οποιον χρηστη επιθυμει,καθως δεν λογοδοτει σε κανεναν πλην του εαυτου του,ενω ολοι εσεις οι bloggers λογοδοτειτε στο Capital.gr ακομα και για σχολια τριτων στο μπλογκ σας.Αποφασισαμε και διαταξαμε!
12/09 12:24  CANYON
Κατω τα χερια απο τον Bluesman.-
Swear εγραψες παλι...
12/09 18:25  jerri
Τι έγινε ρε παιδιά;
Εκάμαμεν Επανάστασιν;
13/09 11:00  Bluesman
λυπαμαι για τους χαρακτηρισμους, δε μπορω ομως να μετανιωσω για τους λογους που με εκαναν να τους γραψω, το αντιο ισχυει...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
17/9Το λάθος, είναι ανώτερο της τέχνης...