Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


Στη σπηλιά με το αλάτι...
3220 αναγνώστες
Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2009
01:38

 

                                                                                                      

   Χθες το απόγευμα είχα μια πολύ όμορφη και ξεχωριστή εμπειρία στο κέντρο της Aθήνας, επισκεπτόμενος έναν ιδιαίτερο, πολύ προσεγμένο ακόμη και στην παραμικρή λεπτομέρεια χώρο, με πολύ γούστο και καλαίσθητη πρωτοποριακή αρχιτεκτονική...σπηλαίου, όπου κύριος πρωταγωνιστής είναι το ορυκτό αλάτι και σε ρόλο δεύτερο το θαλάσσιο αλάτι!!!

  

   Είναι το πρώτο "Αλατοσπήλαιο Αναζωογόνησης" στη χώρα μας, που εκμεταλλεύεται στο έπακρο τα 84 ιχνοστοιχεία του αλατιού, τα οποία κυκλοφορούν στον αέρα και απορροφώνται από το σώμα, οδηγώντας σε χαλάρωση, αναζωογόνηση, ηρεμία, ευεξία και ισορροπία τον επισκέπτη, σε συνδυασμό με τις σημαντικές ευεργετικές ιδιότητες της αλατοθεραπείας για μια σειρά διαταραχών και παθήσεων...(έτσι αναφέρουν τουλάχιστον). Να διευκρινήσω ότι εγώ προσωπικά πήγα αποκλειστικά και μόνο για να απολαύσω αυτές τις στιγμές χαλάρωσης, σε συνδυασμο με τους φυσικούς ήχους και την μουσική μέσα σ' αυτο το ασυνήθιστα εναρμονισμένο περιβάλλον που μου κίνησε το ενδιαφέρον όταν είδα ένα ρεπορτάζ σε κάποιο δελτίο ειδήσεων και ήταν η πρώτη μου επαφή με τέτοιου είδους  εναλλακτικό εγχείρημα.

  

   Δεν έβλεπα την ώρα να φύγω από τη δουλειά και να "ξεφύγω" για λίγο από την τόσο προβλέψιμη καθημερινότητα της τόσο "εχθρικής προς τον χρήστη" πόλης στην οποία ζούμε. Στον χώρο υποδοχής γίνεται μια μικρή ενημέρωση-παρουσίαση της δραστηριότητας που θα λάβει χώρα σε λίγο, παράλληλα με κάποιες ιατρικές συστάσεις-υποδείξεις αποφυγής του όλου εγχειρήματος για περιπτώσεις οργανισμών που αντιδρούν αρνητικά σε κάποια από τα συστατικά που συνθέτουν το αλάτι και κυρίως το ιώδιο που περιέχεται σ' αυτό...μετά βγάζεις τα παπούτσια σου και μπαίνεις στο "σπήλαιο" που είναι μια σύνθεση από 20 και πλέον τόνους αλατιού.

  

   Ενας μακρόστενος χώρος, κανονική σπηλιά, με την μόνη διαφορά ότι τα πάντα είναι από αλάτι. Μεγάλοι ακανόνιστοι βράχοι ορυκτού αλατιού  δεξιά,  αριστερά και στην οροφή, μίγμα ορυκτού και θαλάσσιου διάσπαρτο στο πάντα  θερμαινόμενο πάτωμα, γιατί η αύξηση της θερμοκρασίας στο δάπεδο προκαλεί την εκπομπή ιόντων, εμπλουτίζοντας επιπλέον το ευεργετικό μικροκλίμα του χώρου για το οποίο ευθύνονται κυρίως τα τεράστια κλιματιστικά πραγματικού αλατορυχείου της Πολωνίας. Τέλος, οτιδήποτε συνυπάρχει εδώ μαζί μας είναι μόνον φυσικό υλικό (αλάτι, ξύλο και ρετσίνι ως κολλητική ουσία, ακόμη και η ηλεκτρική εγκατάσταση είναι ειδικών προδιαγραφών χαμηλής τάσης που δεν ξεπερνάει τα 24 Volt και κατανάλωσης τα 11 Watt).

   

   Κατευθείαν εστίασα το βλέμμα μου στη γωνιά των βράχων που πέφτει ο καταράκτης δίνοντας κίνηση σε έναν νερόμυλο υπέροχα φωτισμένο, ενώ πιο δίπλα είναι ο Salinas, ο φυσικός ιονιστής και υγραντήρας όλου του χώρου, που ο φωτισμός στα χρώματά του, αφήνει μια αίσθηση ότι φλέγεται. Το ταξίδι άρχιζε...  

  

   Το ορυκτό αλάτι των τοίχων δεξιά κι αριστερά του σπηλαίου και της οροφής, σε χρώμα αχνό πορτοκαλο-μπεζ-ρόζ, αλλά και κάποιες φορές έντονο κόκκινο της φωτιάς, προέρχεται απο το Κασμίρ του Πακιστάν ενώ  του πατώματος είναι μίγμα ορυκτού Πολωνικού και θαλάσσιου από τη Νεκρά Θάλασσα. Η θερμοκρασία είναι μεταξύ 18-20 βαθμούς και μπαίνοντας μέσα στη "σπηλιά" έχεις αρχίσει να χαλαρώνεις, η ατμόσφαιρα είναι περίεργα υγρή, καθαρότατη, κάτι σαν μια φυσική αποστείρωση, η όσφρηση συλλαμβάνει μια πολύ ιδιαίτερη οσμή αλατιού νωπού θα έλεγα, ενώ ο ήχος του νερού από τον καταράκτη στη γωνία είναι όλα τα λεφτά.   

  

   Μετά έμαθα ότι αυτή η καθαριότητα στην ατμόσφαιρα και η φρεσκάδα, οφείλονται στον πλούσιο σε ιόντα αλατιού αέρα του χώρου και στην συμβολή επίσης του καταράκτη και του φυσικού ιονιστή και υγραντήρα. Μετά τη λήξη της συνεδρίας, ειδικές αντιβακτηριδιακές λυχνίες αποστειρώνουν το σπήλαιο, προετοιμάζοντάς το για τους επόμενους.  Στον χώρο αυτό μπορούν να βρεθούν για 45 λεπτά χαλάρωσης έως 12 άτομα, εμείς ήμασταν 3, με το αντίτιμο των 30 ευρώ ο καθένας.

    

   Απ' ότι μας είπαν, τα 45 αυτά λεπτά στο σπήλαιο ισοδυναμούν με 3 μέρες έκθεσης σε θαλάσσια αύρα. Το μυστικό; Ο εμπλουτισμένος αέρας με 84 ιχνοστοιχεία από 20 τόνους αλάτι σε 60 τ. μ. χώρο, (ιώδιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, σίδηρο, νάτριο, κτλ), στοιχεία που ο ανθρώπινος οργανισμός απορροφά με φυσικό τρόπο μέσω της αναπνοής και των πόρων. Ετσι δημιουργείται εντός του σπηλαίου το ευεργετικό και ιαματικό μικροκλίμα των Πολωνικών αλατορυχείων, που από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα είχαν μετατραπεί από γιατρούς σε σανατόρια για πολλές ασθένειες  (αναπνευστικά προβλήματα, καρδιαγγειακά, δερματολογικά, νευρικές διαταραχές), για το άγχος και φυσικά για αναζωογόνηση σώματος και πνεύματος.

    Ο Ιπποκράτης ήταν από τους πρώτους που εφάρμοσαν την μέθοδο της αλατοθεραπείας. 

  

   Κάθομαι λοιπόν στην αναπαυτικότατη chaise longue, αμέσως την κάνω κρεβάτι και χαζεύω την οροφή που είναι εκπληκτικά φωτισμένη με δύο διαφορετικά είδη φωτισμού, ενώ λυχνίες κρυσταλλικού άλατος διαχέουν το φως των τοιχωμάτων μέσα από το αλάτι, ακούω το νερό που τρέχει, σιγά σιγά τα φώτα χαμηλώνουν κι άλλο δίνοντας έναν πιο νυχτερινό τόνο σ΄όλο αυτό το πολύ γήινο περιβάλλον, ενώ εκτός του φυσικού ήχου του καταράκτη,  αρχίζουν τώρα να ακούγονται γλάροι από παντού και ο ήχος του τελευταίου κύματος που ξεβράζει αποδυναμωμένο στην ακτή η θάλασσα.  

   Οι γλάροι και το κύμα που σκάει στην αμμουδιά, διαρκούν όλο το 45λεπτο παράλληλα με την newage με στοιχεία κλασσικής, μουσική που ακούγεται συνεχώς και χαλαρώνεις, χαλαρώνεις, χαλαρώνεις, ώσπου γίνεσαι βούτυρο...κάπου εκεί έριξα πάνω μου κι εγώ μια κουβερτούλα που κρέμονταν δίπλα μου και για την επόμενη ώρα ήμουν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, σε μια κατάσταση νιρβάνας!  Και όνειρα είδα! Τι καλά που θα ήταν να με ξεχνούσαν σκέφτηκα ...Τελικά ναι, κοιμήθηκα κάποια στιγμή, αφού με ξύπνησε ένα ελαφρύ σκούντηγμα στο τέλος...  

 

   Ηταν κάτι παραπάνω από καλά. Η μόνη μου ένσταση είναι ως προς τον χρόνο, 45 λεπτά είναι λίγα, νομίζω ότι ο διπλάσιος χρόνος θα ήταν ο ιδανικός. Εστω όμως κι έτσι, είναι μια πολύ ωραία εμπειρία την οποία αξίζει να βιώσει κανείς, κάνοντας δώρο στον εαυτό του αυτές τις μοναδικές στιγμές χαλάρωσης, ψυχικής ηρεμίας και γαλήνης, ένα γρήγορο ταξιδάκι όλων των αισθήσεων, που σου αφήνει μια γλυκιά ευεξία και που ξέρεις ότι με την πρώτη ευκαιρία θα επαναλάβεις.

  

   Να μην παραλείψω να αναφερθώ τέλος στα πολύ ωραία χειροποίητα φωτιστικά από ορυκτό αλάτι, μερικά εκ των οποίων κατεργασμένα κι άλλα εντελώς ακατέργαστα, στην φυσική τους μορφή, που είναι προς πώληση στον χώρο υποδοχής, ένα εκ των οποίων κοσμεί πλέον μια γωνιά του σπιτιού μου.

   

 

   ΣΩΤΗΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ Παράξενος Κόσμος

                   (Bob Dylan - Things have changed)

Σχόλια

14/08 19:31  evie
Ακόμα κι εδώ το άγχος του χρόνου! Αντί να αφήνουν να χαλαρώνει κανείς όσο τραβάει η ψυχή του, να σηκωθεί όποτε του πει ο φυσικός του ρυθμός, κι ας πληρώσει στο τέλος τα τέταρτα του χρόνου που έκανε. Έτσι δεν είναι;
14/08 19:40  Usοund
Κι αν τον πάρει ο ύπνος, θα γράφει το κοντέρ;
14/08 20:23  evie
Σιγά, ακόμα και 5 ώρες ύπνου, το πολύ να κοστίσει 210€
14/08 21:02  Mogadishu
Παιδια, αυτο ειναι ο ασχημο οτι το εχουν κανει σαν πλανηταριο, πχ τοσες φορες τη μερα, ακριβως στην ωρα κλεινεις η πορτα στα 45 σου λενε γεια...κριμα, γιατι και να πεις να κατσεις αλλη μια, η αλλη μπορει ναναι σε 2 ωρες, ενω οπως ειπε κι η ευη τα λεφτα ειναι το τελευταιο, θελει οργανωση
14/08 21:28  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Ελάτε βρε παιδιά, τι είναι 210 ευρώ? 10 συμβολαιάκια για <10 μονάδες intraday και φύγαμε...
16/08 15:24  τσατσαρα
Kαι αν το φίλτρο του κλιματισμού δεν είναι αλλαγμένο:
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
17/6Γιορτή του πατέρα, η κάθε τρίτη κυριακή του Ιούνη...