Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


Μουσικές διαδρομές...Δεκαετία ΄70
5373 αναγνώστες
Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2009
12:55

 

   

 

   Το Μωρό που όπως θυμόμαστε πρωτοαντίκρυσε τον κόσμο στην αρχή της δεκαετίας του '60 είχε τελειώσει πια το “Δημοτικό” και με την είσοδο της δεκαετίας του ’70, έμπαινε στην Εφηβεία και στο “Γυμνάσιο”. Είχε τώρα περισσότερη rock συνείδηση. Είχε πάψει να “φλερτάρει” με τις γειτόνισσες Ιταλίδες και άπλωνε τη ματιά του πιο μακριά. Στη Βρετανία και στις Η.Π.Α. Εκεί που τα γεγονότα έβραζαν. Εκεί που σημειώνονταν ραγδαίες μουσικές–και όχι μόνο- εξελίξεις.

 

   

   Το φεστιβάλ στο Monterey και το τριήμερο φεστιβάλ του Woodstock σηματοδότησαν καινούργιες σκέψεις και θεωρίες. Οι ταινίες “Ζαμπρίσκι Πόϊντ”, “Ξένοιαστος Καβαλάρης” & “Φράουλες και Αίμα”, συνέδεσαν το rock με την εξέγερση της νεολαίας. Γιατί, αν η νεολαία στην Αμερική είχε ξεσηκωθεί ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, εδώ η νεολαία αντιδρούσε με όποιο τρόπο στο χουντικό καθεστώς. Το παντελόνι “καμπάνα”, οι φαβορίτες και τα μακριά μαλλιά που άρχισαν να φτάνουν μέχρι τον ώμο, το τζην και τα πολύχρωμα πουκάμισα, αποτελούσαν στίγμα αμφισβήτησης. Οι αποβολές από το σχολείο καραδοκούσαν και ο Έφηβος, ήταν καθημερινός επισκέπτης των αστυνομικών τμημάτων για το ξήλωμα της καμπάνας και το ψαλίδισμα των μαλλιών. 

  

   Στο μεταξύ, το ενδιαφέρον για τα μουσικά σύνολα του ’60, είχε κοπάσει. Ήταν μία περίοδος συντονισμού –θα έλεγα- στις νέες μουσικές επιταγές και η rock σκηνή, παρά τις αντίξοες πολιτικές συνθήκες, άρχισε πάλι να φουντώνει με την ίδρυση αρκετών αξιόλογων μουσικών σχημάτων, όπως οι “Socrates Drank the Conium”, οι “Εξαδάκτυλος”, οι “Πελόμα Μποκιού”, οι “Poll”, οι “Νοστράδαμος” και άλλοι. Σημειώθηκαν επίσης και μοναχικές πορείες καλλιτεχνών όπως ο Σαββόπουλος και ο Σιδηρόπουλος, ενώ παράλληλα, στην Ευρώπη καταξιώνονται οι “Aphrodite ‘s Child”. Στη Γαλλία μάλιστα, ένα δημοψήφισμα μουσικού περιοδικού, τους έφερε στη δεύτερη θέση μετά από τους Beatles

   

   Ο Έφηβος, είχε μπει σε ένα μονοπάτι και ένοιωθε ότι όπου να ‘ναι, θα έβρισκε το δρόμο. Ένοιωθε ότι ο δρόμος δεν ήταν μακριά, αλλά κάποιες φορές έχανε το έδαφος κάτω από τα πόδια του.

   Όλα αυτά κόπηκαν απότομα με την μεταπολίτευση (1974), που έφερε θεαματικές αλλαγές σε μουσικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Το κοινό διψασμένο για το πολιτικό τραγούδι που ήταν απαγορευμένο και εξορισμένο από τη χούντα, άρχισε να το καταναλώνει με μία απληστία δικαιολογημένη. Και φυσικά, οι δισκογραφικές εταιρίες εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο αυτή την κατάσταση που δημιουργήθηκε. 

         

   Έτσι πήγαινε το πράγμα, με τη rock μουσική σκηνή στην Ελλάδα να βρίσκεται σε χειμερία νάρκη, μέχρι το 1976 που απετέλεσε για το χώρο, μία δισκογραφική όαση. Κυκλοφόρησε το προσωπικό άλμπουμ του ΠουλικάκουΜεταφοραί-Εκδρομαί ο Μήτσος”, το αριστουργηματικό αλλά αγνοημένο άλμπουμ του Ηρακλή ΤριανταφυλλίδηΣ’ άλλους Κόσμους” και το πιο ώριμο άλμπουμ των Socrates (Τουρκογιώργης-Σπάθας) “Phos”, ηχογραφημένο στο Λονδίνο με τη συνεργασία του Βαγγέλη Παπαθανασίου.

   Παράλληλα, είναι τα χρόνια που στην Αγγλία εμφανίζεται το κίνημα των "Punks", το οποίο στη χώρα μας εμφανίστηκε πολύ μεταγενέστερα και μόνο σαν άρωμα, κάτι σαν μια underground μόδα

  

   Προς τα τέλη της δεκαετίας (1978), τα πράγματα έγιναν πιο αισιόδοξα. Ο ενθουσιασμός για το πολιτικό τραγούδι είχε κοπάσει και ο Γιάννης Πετρίδης συνέχιζε τις υποδειγματικές ραδιοφωνικές εκπομπές που είχε αρχίσει τρία περίπου χρόνια πριν, ενώ ταυτόχρονα κυκλοφόρησαν δύο έγκυρα μουσικά έντυπα (“Μουσική”, “Ποπ & Ροκ”), που ενίσχυσαν τη rock σκηνή, ενώ ήδη έκλεινε πέντε χρόνια κυκλοφορίας το "Ηχος & Hi-Fi".

   

   Δεν ξέρω ποιος ακόμη θυμάται έναν ερασιτέχνη στα Fm, τον Γιάννη από το Περιστέρι αν δεν κάνω λάθος, (που έκλεινε κάτι 12ωρα συνεχόμενα προσπαθώντας να μην τον εντοπίσουν αφού εκτός της κρατικής ραδιοφωνίας όλοι οι άλλοι ήταν παράνομοι), σαν Α68,  με πολύ καθαρό για την εποχή ήχο και με μουσικά ακούσματα πολύ προχωρημένα, όπως Novalis, Eloy, Tuxedo Moon, Residents, Brian Eno και άλλα.

   Για τον Γιάννη Πετρίδη που μας μύησε στην μουσική, θα αφιερώσω κάποια στιγμή στην συνέχεια ολόκληρο άρθρο.    

              

   Επίσης, δύο άλλα πολύ σημαντικά γεγονότα (1979), που αφύπνισαν και αναζωπύρωσαν την Ελληνική Σκηνή και έβαλαν τον Έφηβο με τα τσαρούχια στην επόμενη δεκαετία, ήταν η έκδοση του “Μουσικού Εξπρές” και η κυκλοφορία του συγκλονιστικού “Φλου”, από τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τους “Σπυριδούλα”.

ΤΑ CLUBS

   Μη φανταστείτε ότι η βραδινή έξοδος ήταν όπως σήμερα. Καμία σχέση. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία είχαν την τύχη και την πολυτέλεια να βγαίνουν και να απολαμβάνουν τα συγκροτήματα στα clubs που έπαιζαν. Τα πιτσιρίκια, έπρεπε να περιμένουν κάποιο Κυριακάτικο πρωινό (γιατί γίνονταν και τέτοια), ή καμιά συναυλία.

- Οι συναυλίες στην Αθήνα γίνονταν στους κινηματογράφους “Ορφέας” στην Σταδίου, “Πιγκάλ” & “Αννα Μαρία” στην Πατησίων (μετέπειτα “Ράδιο Σίτυ”) και στο “Παλλάς” της οδού Βουκουρεστίου.

- Η Θεσσαλονίκη είχε το προνόμιο να διαθέτει για τις συναυλίες ένα "Παλαί Ντε Σπορ", αλλά και το "Θέατρο των Μακεδονικών Σπουδών".

- Τα clubs της Αθήνας ήταν η “Κουίντα” στη Φωκίωνος Νέγρη, το “Ιγγλού” στην Δροσοπούλου, τα παραλιακά “On the Rocks” & “Stork”, το “Hobby” στην Πλατεία Αμερικής, το “Whisky A Go Go” στην Μαυροματαίων και το “Vip’s” στην Κεφαλληνίας, για να αναφέρω μερικά. Η Κυψέλη δηλαδή ήταν η καρδιά της Αθήνας.

- Στη δεκαετία του ’70, ο πιο σημαντικός χώρος, ήταν αναμφίβολα το “Κύτταρο” στην Ηπείρου. Πολύ σημαντικά όμως υπήρξαν το “Ροντέο” και το “Ελατήριο” που ήταν και τα δύο στην οδό Χέϋδεν, ενώ το “Hobby” συνήθως φιλοξενούσε τους Πελόμα Μποκιού. Προς τα τέλη της δεκαετίας εμφανίζονται ο "Αρης" στην Πλάκα και το "Problem" στην Πλ. Αμερικής.

- Στη Θεσσαλονίκη όλα τα clubs ήταν παρατεταγμένα στην παραλία της Νέας Κρήνης. Μεταξύ άλλων, το “Pussycat”, το “Arigato” και το “Χαβάη”.

   Εκτός τα συγκροτήματα και τους καλλιτέχνες που αναφέραμε ήδη, στην δεκαετία του '70, αφησαν το στίγμα τους και οι παρακάτω:  

ΑΓΑΠΑΝΘΟΣSPHINX, ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΕΙ, ΛΗΤΗΣ & ΙΖΟΛΔΗ, Ν. ΑΣΙΜΟΣ, ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΙΑΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΗΣΙΣ, VAVOURA BANDSOCRATESΝ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥΝ. ΡΟΥΣΣΟΣΔ. ΓΛΕΖΟΥΔΤΑΜΠΟΣΗΣ, Β. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Θ. ΓΚΑΪΦΥΛΙΑΣΑΡΙΑΔΝΗ MC KINNONΓ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ, Σ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ.

   Αξίζει ακόμη να αναφέρουμε και τους ανθρώπους των "παρασκηνίων", πίσω από τα φώτα δηλαδή: Στέλιος Ελληνιάδης, Λευτέρης Κογκαλίδης, Νίκος Μαστοράκης, Θόδωρος Σαράντης, Τάσος Ψαλτάκης...

   Κάπως έτσι βρήκε λοιπόν η δεκαετία αυτή το Έφηβο πλέον Μωρό. Θα λέγαμε ότι παρ’ όλες τις αντιξοότητες, κατάφερε επιτέλους να πατήσει στα πόδια του και αυτό το βεβαίωναν οι παραγωγές εκατοντάδων δίσκων και οι πολύ σημαντικοί δημιουργοί που φάνηκαν στο χώρο. Δεν υπήρχε κενό ούτε αδράνεια. Δεν υπήρχε ούτε δυσπραγία στις παραγωγές. Δεν ήταν ποσοτικές θα πει κάποιος. Λίγες ήταν.

  

   Ναι, αλλά δίσκοι όπως οι: “Μπάλλος”, “Ζωντανοί στο Κύτταρο”, “Ανθρωπε”, “666”, “Πελόμα Μποκιού”, “Απέραντα Χωράφια”, “On The Wings”, “Ακρίτας”, “Phos”, “Μεταφοραί–Εκδρομαί ο Μήτσος”, “Σ’ άλλους Κόσμους”, “Φλου”, ισορροπούσαν το κενό και μόνο θετικά στοιχεία προσέφεραν στο χώρο, αφού βοήθησαν τον Έφηβο να ανδρωθεί για να αντιμετωπίσει την καινούργια δεκαετία που ήδη του χτύπαγε την πόρτα. Την δεκαετία του ’80 !

 The Doors - Alabama song(Whiskey bar)/Love me to times

 

  Για επίλογο... “Στη Νεκρόπολη της Ελευσίνας
(Ένα ανέκδοτο τραγούδι του Παύλου από το “Ταξιδεύοντας”)

Η κάποια ευχαρίστηση που δίνει η ψυχή,
Η ποίηση του πιο ερημικού κι’ απαίσιου τοπίου.
Μοιάζει στην ονειροπαρσιά πριν απ’ το γλίστρημα
Στην καθημερινή ζωή, μετά από κάπνισμα οπίου.

Τα μάτια στα παράθυρα αδειανά
Ακόμα και τα πιο εφηβικά στοιχεία από το θάμα.
Σεβάστηκα όμως την καρδιά που ήτανε πολύ παλιά,
Όσο το Ελευσίνιο μυστήριο και το δράμα.

Σημαδιακό το γεγονός στο δέντρο της γενιάς
Ακόμα και στα πιο γερά και στέρεα παρακλάδια.
Αλλά παιδιάστικο το πείραμα κι’ εντύπωση βαθιάς,
Του τρόμου τα ανεπαίσθητα τα σκοτεινά τα βράδια.

Η τρομερά αταίριαστη τέλεια προσαρμογή
Στης πέτρες της οικοδομής και στα σαθρά υπόγεια.
Οι διάδρομοι περίπλοκοι, δυσδιάκριτη η ρωγμή,
Με νοσηρή λεπτομέρεια οι αισθήσεις και τα λόγια.

Το σκότος σαν μια έμφυτη ιδιότητα θετική,
Ξεχύνεται στον ψυχικό και υλικό τους κόσμο.
Παντοτινή η θύμηση και τόσο εντατική,
Που οδηγεί σ’ έναν εξωφρενικό ιδεαλισμό και φόβο. 

 

                                                                     ...συνεχίζεται
 

Σχόλια

03/08 15:22  Κώστας Στούπας
Εξαιρετική αναδρομή αγαπητέ.. εξαιρετική!
03/08 15:56  Mogadishu
Ευχαριστω Κωστα για την τοποθετηση σου, θα συνεχισουν οι "μουσικες διαδρομες" σε διαφορα και πολλαπλα μονοπατια
03/08 15:58  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Καταπληκτικό !
κρίμα που τα "παιδιά μου" έχουν πάει διακοπές, ή στις ιδιαίτερες πατρίδες τους και αποτοξινώνονται (καλώς) από το διαδίκτυο.
Το φυλάω για το τέλος Αυγούστου, όταν θα επιστρέψουν (μαζί και εγώ) για την επαναληπτική εξεταστατική.
03/08 19:04  vankouls
Εξαιρετικό μπραβο σου!

03/08 19:37  Mogadishu
Τριαντάφυλλε καλησπέρα, μέχρι τελη Αυγουστου θα έχεις μαζέψει μπόλικο μουσικό υλικό...Στο μεταξυ, αν περναει κατι απο το μυαλο σου, προσθεσε το να το εμπλουτίσουμε περισσότερο το άρθρο...

vankouls
καλησπέρα και σε σενα και σ' ευχαριστω για τα θετικά σου σχολια
03/08 20:15  leop
Αγαπητέ Moga καλησπέρα,
δέξου και πάλι τα συγχαρητήριά μου για την εξαιρετική πράγματι αναδρομή σου στα 70s,την πρώτη δεκαετία της νιότης μου, που έζησα μ αυτά τα ακούσματα στα στέκια που περιγράφεις.
03/08 20:27  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Φίλτατε Moga δύσκολα θα βρώ μουσική συμπλήρωση... Η εποχή είναισυνδεδεμένη με έντονες αναμνήσεις (ΕΜΠ 1969~74) και θα έγραφα διηγήματα...
Για την ακρίβεια έχω ήδη γράψει για το "φράουλες και αίμα"
http://prometheus.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=8605&blid=28
03/08 20:52  Bluesman
εξαιρετικο οπως παντα, keep up the good work...
03/08 21:22  ανύπαντρη μητέρα
Mogadishu
Σε βλεπω να κανεις <σχολη>, για τον νεο τροπο πως πρεπει να ανατρεχουν και να καταγραφονται γεγονοτα και καταστασεις.
03/08 22:08  Mogadishu
Τριαντάφυλλε? το ιδεόγραμμα στο μπλογκ σου τι σημαινει?

leop, Bluesman...thanx a lot!

ανύπαντρη μητέρα...
ε όχι και "σχολή", θεμα ορεξης και εμπνευσης ειναι
03/08 22:17  Usοund
Τα σέβη μου!...
03/08 23:06  Mogadishu
καλησπέρα Usοund...Να ΄σαι καλα.
04/08 00:50  Manta ray
Άψογος.
04/08 01:35  Mogadishu
Manta ray
καλησπερα

Ανακάλυψα ένα πολυ καλό γκρουπακι με την ονομασια Manta ray
04/08 11:45  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
<Ούτως ή άλλως η αφιερωμένη στους Πελάτες ενότητα θα είναι συνοπτική. Τα περισσότερα ήδη τα έχουμε διατράξει στα Άρθρα 42. εώς 60... στην ενότητα "Ποιότητας". Διότι έκεί εντοπίζεται το προνομιακό πεδίο Δράσεων Υπευθυνότητας προς τους Πελάτες, εκεί και η αλλογνωριμία και αλληλομάθηση, εκεί και η εφαρμογή της φιλοσοφίας την οποία συμβολίζει το λογότυπο (πάνω αριστερά μπαίνοντας) του εδώ "οικου" : Gemba Gentashu = ξεκουνήσου, πήγαινε και αφουγκράσου το βογγητό του Συμμετόχου...>
http://prometheus.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=6599&blid=28
04/08 13:24  TARAZIS
Αγαπητε μοgadishu καλημερα ειμαι καινουριος στην παρεα.μολις προχθες αρχισα να μεταλαμβανω του πνευματος σου πρωτα γιατι ειμαι καινουριος στο διαδυκτιο και υστερα λογω επαγγελματος (ναυτικος γαρ)δεν εχω την δυνατοτητα να δικτυονομαι συνεχεια.εχω το capital home page λογω μαυριδη(φωνη της ελλαδοσ-μετοχοσ)και λογω στουπα (καγκελαριοσ)οι οποιοι οπως κι εσυ προσεγγιζουν το χρηματιστηριο με φιλοσοφικα και ρεαλιστικα.ενσταση εχω μονο στο ονομα σου που δεν συναδει ουτε με το υφος σου πολυ δε περισσοτερο με το πνευμα σου, επειδη εχω βρεθει εκει περα μονο το ελληνικο χρηματιστηριο θα μπορουσε να ονομαζεται μοgadishu.ευχαριστω για τον χωρο σας.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
10/4Ενα λεπτό να το διαβάσετε, που ίσως αλλάξει το τρόπο που σκέφτεστε...