Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


Μουσικές διαδρομές..."Νέο Κύμα"
4112 αναγνώστες
Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2009
17:25

 

            

   Αν και πολύ light για τα γούστα μου το είδος μουσικής που εκφράζεται με την ονομασία "Νέο Κύμα", θα πρέπει να γίνει μια αναφορά και σ' αυτό, αφού σημάδεψε κυρίως το δεύτερο μισό της πολυτάραχης δεκαετίας του '60. 

   Στη δεκαετία του '60, η πρώτη μεταπολεμική γενιά, σε μία χώρα που έβγαινε μετά τον εμφύλιο και τη μεταναστευτική 10ετία, σε μία νέα εποχή.
   Το φιλειρηνικό κίνημα, ειδικά στον πόλεμο του Βιετνάμ και αργότερα οι Χίπις, στο απόγειο τους. Κινητοποιήσεις και αγώνες μαζικοί για την εκλογική βία και νοθεία, το Κυπριακό και το 1-1-4 άρθρο του Συντάγματος.

   Η νεολαία και ειδικά η φοιτητική συμμετέχει παντού. Υπήρχε ανάγκη για συζήτηση, αλλά και συντροφιά. Η μουσική πάντοτε ένωνε τους ανθρώπους.
   Αυτός ο νέος τρόπος μουσικής έκφρασης που εμφανίστηκε λίγο μετά το 1960, ονομάστηκε "Νέο Κύμα" δανειζόμενο τ' όνομα του από τη Γαλλική "Nouvelle Vague", δηλαδή τη νέα γενιά σκηνοθετών του Γαλλικού σινεμά της εποχής γύρω στο '60 και βρήκε χώρο έκφρασης στις μπουάτ.

  

   Ολο αυτό που ονομάστηκε ΝΕΟ ΚΥΜΑ ήταν γνήσιο τέκνο της εποχής που το γέννησε, από την ανάγκη που γεννά μέσα στους αιώνες όλους τους Μουσικούς Αφηγητές, Παραμυθάδες Τραγουδοποιούς, προ-Ομηρικούς Ραψωδούς, Αοιδούς,  Μεσαιωνικούς Τροβαδούρους, Ανατολίτες Ασίκηδες, Τσιγγάνους μουσικούς, Λυράρηδες, Καραγκιοζοπαίκτες κ.τ.λ.

 Καίτη Χωματά - Μια αγάπη για το καλοκαίρι

 Καίτη Χωματά - Θα διώξω τα σύννεφα

Χαρακτηριστικότεροι εκπρόσωποι-ερμηνευτές του Νέου Κύματος ήταν...

   Καίτη Χωματά, Γιώργος Ζωγράφος, Μιχάλης Βιολάρης, Δήμος Μούτσης, Ντόρα Γιαννακοπούλου, Πόπη Αστεριάδη, Ρένα Κουμιώτη, Λίνος Κόκοτος, Νότης Μαυρουδής, Γιάννης Γλέζος. Νίκος Μαμαγκάκης, Μάνος Λοίζος, Σταύρος Κουγιουμτζής, Χρήστος Λεοντής, Δήμος Μούτσης, Λουκιανός Κηλαϊδόνης.

                

   Μην ξεχνάμε ακόμη πως αυτή την εποχή ο ποιητής της "ΑμοργούΝίκος Γκάτσος, με τους στίχους του για τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και του Μίκη Θεοδωράκη, έχει αλλάξει εντελώς το σκηνικό. Τώρα μελοποιούνται και τραγουδιούνται ποιητές σαν τον Σεφέρη, τον Ελύτη και τον Ρίτσο, τον Λειβαδίτη και τον Βάρναλη, τον Χριστοδούλου και τον Μιχάλη Κατσαρό. Οι νέοι ποιητές και στιχουργοί θα δώσουν αργότερα εξαίρετα δείγματα γραφής, άξιοι συνεχιστές των μεγάλων...Κώστας Μύρης - Γεωργουσόπουλος, Δημήτρης Ιατρόπουλος, Άκης ΔασκαλόπουλοςΛευτέρης Παπαδόπουλος, Γιάννης Κακουλίδης, είναι μερικά από τα ονόματα.

   Κι όλοι τους - συνθέτες, στιχουργοί, ερμηνευτές - συναντήθηκαν κάτω απ' την ετικέτα μιας καινούριας δισκογραφικής εταιρίας που είχε το ελληνικό όνομα "ΛΥΡΑ".

 

 Γιάννης Πουλόπουλος - Καράβια αλήτες

 Ρένα Κουμιώτη - Αγαπιόμασταν

 Ρένα Κουμιώτη - Σταμάτησε του ρολογιού τους δείκτες

Boite

   "Μπουάτ" στα Γαλλικά σημαίνει "κουτί" και η λέξη υποδηλώνει ακριβώς τις μικρές διαστάσεις αυτών των μαγαζιών και την ειδική ατμόσφαιρα που υπήρχε εκεί. Χαμηλός φωτισμός, καλλιτεχνική εικονογράφηση στους τοίχους, ποτά σε πολύ χαμηλή τιμή, με διακόσμηση που θύμιζε φοιτητικό δωμάτιο, πάγκοι, σκαμνιά και συχνά φλοκάτες αλλά και μαξιλάρια στο πάτωμα, ήχος δίχως ενισχυτές, ένα πιάνο, μια κιθάρα και πάνω απ' όλα παρεϊστικη διάθεση για τραγούδι -κάπως έτσι ήταν τότε. Η λιτότητα σε όλο της το μεγαλείο αλλά με αφάνταστη διάθεση για διάλογο και Επικοινωνία!
   Μερικές φορές, νέοι ποιητές διάβαζαν στίχους τους στα διαλείμματα.

   Μπουάτ βέβαια σήμαινε "Πλάκα", κάτω από την Ακρόπολη. Γιατί εκεί, στη δεκαετία του '60 είχαν απαξιωθεί τα παλιά σπίτια της περιοχής και δεν μπορούσαν να γίνουν πολυκατοικίες λόγω της Ακρόπολης και της σχετικής απαγόρευσης. Εκείνη την εποχή ο κόσμος μετανάστευε μαζικά από τις μονοκατοικίες στις πολυκατοικίες. Φτηνά νοίκια λοιπόν στις μονοκατοικίες της περιοχής, επιχειρήσεις χαμηλού κόστους, πελάτες φτωχαδάκια, φτηνές τιμές. Αυτό ήταν η Μπουάτ που στέγασε το Νέο Κύμα, ένα πραγματικό φυτώριο νέων καλλιτεχνών και χώρος προβληματισμού και διαμόρφωσης δημοκρατικών συνειδήσεων, κυριολεκτικά εξωθεσμικό, ανθρώπινο, αυθεντικό.

    

    Παλιοί κάτοικοι της περιοχής, αλλά και καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν για αρκετό καιρό στην Πλάκα θυμούνται τη ρομαντική εποχή με τα γιασεμιά στις αυλές των σπιτιών, τις καντάδες και τα παιδιά που έπαιζαν στους δρόμους.

   Ο "Γέρος του Μοριά" και ο "Πλάτανος" είναι δύο από τις παλαιότερες ταβέρνες της Πλάκας. Οι ιδιοκτήτες τους θυμούνται μεγάλα ονόματα που πέρασαν από εκεί για να φάνε με την παρέα τους όπως η Μελίνα Μερκούρη με τη Γκρέτα Γκάρμπο, ο τέως μαϊντανός, ο Ωνάσης, ο Ορέστης Μακρής και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες και διανοούμενοι της εποχής.

   Από τα τέλη της δεκαετίας του '50 η Πλάκα άρχισε να μετατρέπεται σε μια μεγάλη μουσική σκηνή. Πολλά μουσικά ρεύματα και καλλιτέχνες συνυπήρξαν στις λεγόμενες μπουάτ αλλά και στις ροκ σκηνές της περιοχής τραγουδώντας σαν μία παρέα, κλασικά, μοντέρνα, αλλά και απαγορευμένα από τη λογοκρισία τραγούδια, χαρακτηρίζοντας την περιοχή ως το «Ελληνικό Σόχο».


 
  

   Οι μπουάτ βρέθηκαν πολλές φορές στο στόχαστρο της δικτατορίας. Αστυνομικοί έκαναν εφόδους για να βεβαιωθούν ότι δεν ακούγονταν απαγορευμένα τραγούδια, γνωρίζοντας ότι σχεδόν καθημερινά αρκετοί  θαμώνες των μαγαζιών έμεναν ως το πρωί και τραγουδούσαν μαζί με τους καλλιτέχνες χωρίς μικρόφωνο, τραγούδια κυρίως του Θεοδωράκη.

   Η Καίτη Χωματά, αν και ερωτική τραγουδίστρια, συνελήφθη όπως λέει από την αστυνομία, επειδή ήταν ιδιοκτήτρια μιας μπουάτ στην οποία ακούγονταν απαγορευμένα τραγούδια.
   Το καλοκαίρι οι μπουάτ της Πλάκας γίνονταν υπαίθριες. Η Πόπη Αστεριάδη περιγράφει την αγανάκτηση των ντόπιων από τη φασαρία, που πετούσαν στους τραγουδιστές ακόμα και ντομάτες από τις γύρω ταράτσες.
 

   Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 οι ροκάδες έκαναν την εμφάνισή τους στα μουσικά δρώμενα της Πλάκας. Η δυνατή μουσική και η εκκεντρική τους εμφάνιση προκάλεσαν αίσθηση. Ο Γιώργος Βανάκος ιδιοκτήτης του ιστορικού "Remember" περιγράφει τα ρούχα που επέλεγαν οι καλλιτέχνες της ροκ αλλά και τις διαφορές τους από τους ρομαντικούς καλλιτέχνες της εποχής.
   Σημαντικό ρόλο έδωσαν στην Πλάκα και οι κινηματογραφιστές, αφού  μεγάλες επιτυχίες του ελληνικού σινεμά γυρίστηκαν στη γειτονιά των Θεών  που πάντα γοήτευε σκηνοθέτες και ηθοποιούς.

   

   Το 1961 ανοίγει ο "Τιπούκειτος" σ' ένα υπόγειο της οδού Νικοδήμου, ως καλλιτεχνικό καφενείο. Εκεί τραγουδούσαν με τις κιθάρες τους δυό άγνωστοι νεαροί: Ο Λάκης Παππάς πρώτα και κατόπιν ο Κώστας Χατζής.
   Αλλες μπουάτ της εποχής το "Στέκι του Γιάννη" (Πουλόπουλος) που σέρβιρε τραχανά, η "Κιβωτός" του Μίνου Αργυράκη (μετέπειτα Νεφέλες) όπου πρωτοτραγούδησε η Αρλέτα, οι "Εσπερίδες" του Γιάννη Αργύρη, η "Ρουλότα" (Χατζής, Σαββόπουλος, Χωματά), το "Συμπόσιο", το "Δώμα", η "Καρυάτις", η "Απανεμιά", το "Τετράδιο",  το "Χρυσό κλειδί", η "Αυλαία", ο "Σκορπιός" και...στη Μύκονο η "Θαλάμη".

  Αμέσως μετά ακολούθησαν τα πλακιώτικα μπαράκια και αργότερα το χάος, μέχρι τα τέλη της 10ετίας του '70 που εκδιώχθηκαν από εκεί τα μαγαζιά, για να σκορπίσουν στο υπόλοιπο κέντρο της πόλης.

  Διονύσης Σαββόπουλος - Θαλασσογραφία

 

 

 ...συνεχίζεται

                    

 

 


Σχόλια

08/07 22:17  Antilope
Καλησπέρα Mogy-Κι εγώ συμφωνώ περί του "light" χαρακτηρισμού σου για το Νέο Κύμα, παρ' όλα αυτά όμως στιγμάτισε την εποχή και ανέδειξε καλλιτέχνες σοβαρούς. Μανούλα είσαι στα μουσικά.Πολλα * κι ας τα κατάργησες.
09/07 03:14  Mogadishu
Γεια σου και σενα antilope, ναι η μουσικη ειναι η μεγαλη μου αγαπη, θα ακολουθησει ενα αφιερωμα στον Μ. Χιωτη με αρκετες αγνωστες πτυχες της ζωης του, το οποιο ειναι σχεδον ετοιμο και μετα δεκαετια 70-80...καλημερα
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
10/4Ενα λεπτό να το διαβάσετε, που ίσως αλλάξει το τρόπο που σκέφτεστε...