Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


Μουσικές διαδρομές..."Δεκαετία '60"
4437 αναγνώστες
Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009
12:16

     Αφού... 

  

  Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να δικαιολογήσεις ότι "δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς";

  Η παραπάνω ρήση είναι από την ιστοσελίδα της μακροβιότερης ελληνικής ραδιοφωνικής μουσικής εκπομπής "Από τις 4 στις 5" με 35 σχεδόν χρόνια συνεχούς παρουσίας, του κορυφαίου Ελληνα ραδιοφωνικού μουσικού παραγωγού και παγκοσμίως γνωστού για τις μουσικές του γνώσεις και την τεράστια συλλογή δίσκων και cd's Γιάννη Πετρίδη, ένας από τους ελάχιστους αν όχι ο μόνος ασυμβίβαστος στα κατά καιρούς πονηρά προστάγματα της μουσικής  βιομηχανίας, δοσμένος με πάθος στην μεγαλύτερη και ίσως μοναδική αγάπη της ζωής του, την Μουσική και την εξέλιξη της στον χρόνο.

 

   Μια εξέλιξη που δύσκολα κάποιος θα μπορούσε να φανταστεί δυο δεκαετίες πριν, αφού οι ιθύνοντες των δισκογραφικών εταιριών εθελοτυφλώντας, δεν έκαναν τίποτα για την μουσική σαν τέχνη, παρά μόνο κοιτούσαν τα κέρδη τους να μειώνονται, δεν τους ένοιαζε τίποτα άλλο,  ενώ οι περισσότεροι από αυτούς δεν είχαν καμία ιδιαίτερη αγάπη για την μουσική, είτε πωλούσαν κατσαρόλες και ταπεράκια, είτε ήταν διευθυντές μιας δισκογραφικής εταιρίας, ήταν το ίδιο και το αυτό. Με την πολιτική τους "εξαφάνισαν" τα μικρά  δισκοπωλεία, ξεβρακώθηκαν στα μεγάλα, κυρίως στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα σήμερα που ήρθε το "Τέλος Εποχής" με την απεραντοσύνη του διαδικτύου να αναπολούν με νοσταλγία τις παλιές καλές μέρες. Ποιος δε θυμάται εκείνο το βλακώδες μότο "Η πειρατεία σκοτώνει την μουσική" ?  Αμ δε,  "Οι δισκογραφικές εταιρίες σκότωσαν την μουσική" κι ας λένε ότι ήταν αναπόφευκτο.

   Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να δικαιολογήσεις ότι "δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς"; 

   Το "Τέλος Εποχήςτης μουσικής βιομηχανίας θα είναι και ο επίλογος μιας σειράς αναρτήσεων που θα ακολουθήσει, αφου πρώτα περιπλανηθούμε στα μουσικά δρώμενα που σημάδεψαν και άφησαν το στίγμα τους στην χώρα μας τις δεκαετίες '60, '70 και '80, στις συναυλίες ξένων συγκροτημάτων  από την πρώτη εμφάνιση των Rolling Stones το 1967 στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας έως τις μέρες μας, στα γεγονότα, στα ακούσματα και στις ανησυχίες της Αθηναϊκής νεολαίας στα τέλη της δεκαετίας του '60, κακά τα ψέμματα, οτιδήποτε σχεδόν συνέβαινε σε κάθε είδους μορφή τέχνης, συνέβαινε στην Αθήνα.  

   Μια μουσική αναδρομή που στοιχειοθετήθηκε κλικάροντας και μαζεύοντας πληροφορίες από δω κι από κει, (Ορφέας, Αvopolis, Google, Music Portals, εφημερίδες, περιοδικά...),  εμπλουτίζοντας, αξιολογώντας και συρράφοντας με πολύ όρεξη και κέφι για την πρώτιστη των απολαύσεων!  Μια άλλη νότα στην τελική στα τόσα και τόσα θέματα για χρηματιστήριο από το πρωί ως το βράδυ... Καλό ταξίδι λοιπόν, γιατί η Μουσική είναι Δρόμος !     

       

 - Στο συνοικιακό σινεμά προβάλλονταν “Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακος”. Μία ταινία που είχε κάνει πάταγο όχι μόνο για το θέμα της, αλλά και για το soundtrack. Tα εισιτήρια στο "Παλλάς" κόβονταν …βροχή. Μπήκαν στην αίθουσα. Το Μωρό κοιμόταν τρισευτυχισμένο στην αγκαλιά της μητέρας του. Δεν είχε λόγους να ανησυχεί. Δεν είχε άλλωστε ούτε τα προβλήματα που έχουν οι μεγάλοι. Τα φώτα έσβησαν, η ταινία άρχισε... -

   1956, η συζήτηση για την καινούργια μουσική, τον χορό, αλλά και τους νέους που τα καταναλώνουν, γίνεται τόσο έντονη ώστε από ένα σημείο και μετά λιγότερο να περιγράφει και περισσότερο να προσδιορίζει τη νεολαία ως αυτονομημένη και οιονεί απείθαρχη, επαναστατική κατηγορία πληθυσμού.  Από τη μια, αυτοί που προσπαθούν να τη χειραγωγήσουν, να την περιγράψουν, να την εκμεταλλευτούν. Και από την άλλη, οι νέοι που προσπαθούν να εκφραστούν - συχνά όχι σε αντίθεση - αλλά χρησιμοποιώντας και υπερβαίνοντας τους όρους που τους δίνουν όσοι θέλουν να τους χειραγωγήσουν.

 Beatles, Αράχωβα 1967

Α’ Μέρος: (Η δεκαετία του ’60)

   Το Μωρό έβγαλε έναν αναστεναγμό καθώς κοιμόταν. Εκείνος ανησύχησε.
-Έχει γούστο να ξυπνήσει τώρα που θέλουμε να βγούμε έξω.
-Μην ανησυχείς αγάπη μου. Θα ξυπνήσει αφού γυρίσουμε. Ξέρω τις ώρες του.
-Στο λέω να το ξέρεις. Αυτή την ταινία δεν τη χάνω με τίποτα.
Ετοιμάστηκαν και βάδισαν προς την πόρτα, αλλά ξαφνικά, ένα κλάμα τους κοκάλωσε.
-Ώχ!!!
-Έλα σώπασε. Μην κάνεις έτσι. Θα το ησυχάσω.
-Μα θα χάσουμε την αρχή.
- Ουφ πια!!! Έχεις καταντήσει ανυπόφορος. Θα το πάρω μαζί μου.
-Κάνε ότι θέλεις αλλά γρήγορα. Τελείωνε.

   Στο συνοικιακό σινεμά, προβάλλονταν “Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακος”. Μία ταινία που είχε κάνει πάταγο όχι μόνο για το θέμα της, αλλά και για το soundtrack. Tα εισιτήρια κόβονταν …βροχή. Μπήκαν στην αίθουσα. Το Μωρό κοιμόταν τρισευτυχισμένο στην αγκαλιά της μητέρας του. Δεν είχε λόγους να ανησυχεί. Δεν είχε άλλωστε ούτε τα προβλήματα που έχουν οι μεγάλοι. Τα φώτα έσβησαν, η ταινία άρχισε και το Μωρό ….ταράχτηκε μέσα στον ύπνο του. Τι μουσική ήταν αυτή που έρχονταν στ’ αυτιά του; Τι καινούργιο πράγμα ήταν αυτό; Τι πρωτόγνωρος ρυθμός; Ύστερα πάλι το τραγούδι… δεν ήταν σαν κι΄ αυτά που άκουγε ο πατέρας του από το ραδιόφωνο. Οι λέξεις κοφτές και γρήγορες έδεναν τόσο τέλεια με τον ξέφρενο ρυθμό της μουσικής, που….. “ααααααα πρέπει να ασχοληθώ με τούτο δω το πράγμα” –σκέφτηκε- “δεν θα μου είναι δύσκολο. Με λίγο κλάμα παραπάνω, θα μου κάνουν το χατίρι”.

   Είναι περίπου 40 χρόνια που η υπόθεση “Ελληνικό” Rock απασχολεί τον τύπο έντονα ή αδιάφορα, θετικά ή αρνητικά, αλλά χωρίς αμφιβολία, το ερώτημα παραμένει: Υπάρχει αυτό που ονομάζεται “Ελληνικό” Rock? Και η ονομασία αυτή που του αποδόθηκε είναι η σωστή;

  

   Το μουσικό αυτό είδος, προήλθε από την ένωση του Rhythm ‘n’ Blues, της Pop, της Folk και της Country και εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’50 στις Η.Π.Α. Αρα, είναι ένα προϊόν Αμερικάνικης κουλτούρας, που αργότερα ανδρώθηκε στη Βρετανία, έλαβε τις προεκτάσεις που όλοι γνωρίζουμε και έγινε χιονοστιβάδα. Προχώρησε, δέχτηκε και έδωσε επιρροές. Πήρε διαστάσεις κοινωνικοπολιτικές και εκτός από μέσον διασκέδασης, έγινε και μέσον αμφισβήτησης και διαμαρτυρίας σε κάθε κρατική αυταρχική ενέργεια.

   Στην Ελλάδα, κυριαρχούσε το ελαφρό τραγούδι. Που και που, ακούγονταν και κανένα ξένο. Ο κόσμος όμως είχε αρχίσει να …βράζει. Ο ξέφρενος ρυθμός του Rock Around the Clock/1955, με τον Bill Haley που ακουγόταν στην ταινία “Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακος” και η εκρηκτική παρουσία του Elvis Presley, έβαλαν σε ανησυχία τους ….γονείς. Και πραγματικά, η έκρηξη ήρθε το 1964 όταν ένα άγνωστο συγκρότημα από τη Βρετανία, κυκλοφόρησε ένα δισκάκι 45άρι με τον τίτλο “She Loves You Ye, Ye, Ye”. Το όνομα αυτού του άγνωστου Βρετανικού συνόλου, ήταν …Βeatles!!! Καταιγίδα!!!! Επίδραση καταλυτική για ολόκληρο τον Πλανήτη. Και αυτή η καταιγίδα, συνεχίστηκε και με άλλα Βρετανικά σύνολα όπως οι Rolling Stones, οι Kinks και οι Animals, στέλνοντας στο περιθώριο τα “νερόβραστα” νεανικά είδωλα με το συντηρητικό ντύσιμο και το κοντό λαδωμένο μαλλί.

   Οι Έλληνες, δεν αντέδρασαν διαφορετικά σ’ αυτή την καταιγίδα από τον τρόπο που αντέδρασαν οι Αγγλοι, οι Αμερικανοί, οι Ιταλοί, οι Γάλλοι κλπ. Αρχισαν ήδη να δημιουργούνται οι αρχικοί πυρήνες των δύο κορυφαίων συνόλων (Forminx & Charms), που έδωσαν την τελική ώθηση να δημιουργηθούν εκατοντάδες άλλα. Ηρωική και δύσκολη εποχή (η δυσκολία κάνει εξ άλλου τους ήρωες), αφού όλα αυτά τα γκρουπ βάδιζαν σε ερασιτεχνικά πλαίσια. Πού να βρουν την οικονομική άνεση για να αποκτήσουν όργανα και ενισχυτές; Πού να βρουν την επαγγελματική οργάνωση του διεθνούς χώρου; Όλα τα γκρουπ αυτά, έπλαθαν όνειρα. Το μόνο τους εφόδιο ήταν το πάθος για τη μουσική. Τον Απρίλιο του 1964, η Ελληνική Rock Σκηνή, απόκτησε το δικό της έντυπο. Ήταν οι “Μοντέρνοι Ρυθμοί”, ενώ μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, δημιουργήθηκαν ικανές και σπουδαίες μπάντες όπως οι Juniors (το πιο άτυχο γκρουπ της δεκαετίας), οι Idols και οι MGC που αργότερα απετέλεσαν το πρώτο καθαρόαιμο rock σχήμα. Όλες αυτές οι εκδηλώσεις διασκέδασης (συναυλίες, μουσικά πρωινά, beach-parties), δεν ήταν τίποτα άλλο από μία κοινωνική επανάσταση, μία αντίδραση και μία διαμαρτυρία, κόντρα στις σεμνότυφες και καταπιεσμένες αντιλήψεις που επικρατούσαν έως τότε. Και όλα αυτά, μέσω της rock μουσικής

  

   Αλλά και η κορύφωση των συγκροτημάτων, ήταν κάτι το απίστευτο. Κάθε γειτονιά, είχε και το δικό της συγκρότημα. Δεν υπήρχε όμως -αυτό που θα λέγαμε σήμερα- μουσική εξειδίκευση. Η πλειονότητα των μουσικών αυτών συνόλων, άκουγε και έπαιζε τα πάντα. Από την ελαφρά pop, μέχρι το Ιταλικό και το Γαλλικό ελαφρό τραγούδι. Και όλοι τους αντέγραφαν απλοϊκά, τους στίχους της Βρετανικής Σκηνής, με κυρίαρχο θέμα το ερωτικό στοιχείο στις σχέσεις των δύο φύλων. (Please don’t leave me, Come back my darling, I love you so much), για να φτιάξουν έτσι αυτό που –κακώς- ονομάστηκε “Ελληνικό” Rock.

   Γιατί να είναι –και να λέγεται- Ελληνικό; Η μουσική ήταν ξενόφερτη όπως και οι στίχοι επίσης. Τι ήταν αυτό που του έδινε αυτή την ταυτότητα; Το μόνο Ελληνικό που βλέπω εγώ, είναι η εθνικότητα του καλλιτέχνη. Με την εθνικότητα όμως του καλλιτέχνη θα χαρακτηρίσουμε και τη μουσική; Ε τότε αν φτιάξουμε μία μπάντα και παίζουμε αφρικάνικους ρυθμούς, με αφρικάνικα λόγια, θα κάνουμε “Ελληνικό” ….Afro? Και να το αντιστρέψω. Εάν ένα Αγγλικό σύνολο παίζει και τραγουδάει π.χ. Αλεξίου, Νταλάρα ή Τσαλιγοπούλου, θα κάνει ….Αγγλικό Έντεχνο; Δεν κατάλαβα γιατί πρέπει όλα να τα βαφτίζουμε σώνει και καλά ….Ελληνικά!!!

   Μέχρι στιγμής, το Μωρό δεν έκανε απολύτως τίποτα. Όπως όλα τα μωρά, έτσι κι’ αυτό, πιθήκιζε. Επαναλάμβανε τις κινήσεις και τις λέξεις που άκουγε, μέχρι που άκουσε κάτι ….δικό του. Κάτι που το ώθησε να αποφασίσει ότι ήταν πια καιρός να κάνει το πρώτο του βήμα. Τι κι’ αν έπεφτε; Θα προσπαθούσε πάλι και πάλι… και πάλι.

   Αυτό που έγινε και άλλαξε την Ελληνική Σκηνή εντυπωσιακά, ήταν ένα σχήμα από τη Θεσσαλονίκη οι Olympians, που το 1966 τάραξαν τα νερά με τον “Τρόπο” τους. Στα δισκοπωλεία δημιουργήθηκε πανικός και οι εταιρίες δίσκων έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στις παραγωγές Ελληνόφωνων διασκευών γνωστών ξένων επιτυχιών, που όμως θεματικά, ακολουθούσαν τα καθιερωμένα πλαίσια. Τζίφος.

   Όταν παίζεις rock και τραγουδάς Αγγλικά χωρίς να είσαι Αγγλος, αυτό που κάνεις, είναι απλά ….μίμηση. Το rock είναι ένα και είναι αυτό που είναι. Όλα τα υπόλοιπα είναι “….όφωνα”. Το rock έχει ΜΙΑ ταυτότητα. Όπως το Πολυφωνικό της Ηπείρου, το Flamengo, ή τα Τυρολέζικα τραγούδια. Εάν ένα γκρουπ από την Κίνα παίζει και τραγουδάει Πολυφωνικά τραγούδια της Ηπείρου στα Ελληνικά, απλά θα ….μιμείται!!!! Εάν δε, τα τραγουδάει στα…..Κινέζικα, αυτό που θα κάνει, δεν θα είναι “Κινέζικο” Πολυφωνικό Τραγούδι, αλλά Κινεζόφωνο!!!!
Μέχρι τώρα πάντως, δεν έτυχε να ακούσω “Γιαπωνέζικο” Ηπειρώτικο, ούτε “Μεξικάνικο” Τυρολέζικο, ούτε “Σιγκαπουριανό” Flamengo.

  

   Οι Olympians, άνοιξαν έναν δρόμο. Έπαιξαν μία ξενόφερτη μουσική με Ελληνικό στίχο και έκαναν το rock Ελληνόφωνο. Αυτός είναι ο όρος και έτσι πρέπει να λέγεται. Ελληνόφωνο Rock και όχι “Ελληνικό.
 
   Πέρασαν και ξένοι καλλιτέχνες τότε από την Ελλάδα που έκαναν “καριέρα” στην Ελληνική Σκηνή. Ιταλοί ως επί το πλείστον, που είχαν εύκολη την πρόσβαση και δεν ξέρω γιατί (;;;;) δεν έκαναν καριέρα στην πατρίδα τους. 

   Έγραψα όμως πιο πάνω για μια Καταιγίδα. Ένα τεράστιο κύμα που όπως ήταν φυσικό, παρέσυρε στο διάβα του ότι βρήκε μπροστά του. Αλλωστε, υπήρχαν κι’ άλλοι καλλιτέχνες που δεν χρειάζεται να τους αναφέρω. Το πόσοι ή ποιοι άντεξαν σ’ αυτό το …..τσουνάμι, φάνηκε ύστερα. Πολλοί βρέθηκαν στο δρόμο του. Αλλους τους κατάπιε και άλλους τους έβγαλε στον αφρό.

         

   Σας ανέφερα εξ άλλου στην εισαγωγή, ότι είχαμε να κάνουμε με ένα Μωρό και είναι επόμενο ένα Μωρό να ρουφάει τα πάντα γύρω του σαν σφουγγάρι. Το Μωρό αυτό, θα έκανε αργότερα τις επιλογές του και θα τις βρίσκαμε μπροστά μας στη δεκαετία του ’70, γιατί όπως και να το κάνουμε, για να χωνέψεις κάτι, πρέπει πρώτα να το φας. Και εμείς, είχαμε μόλις καθίσει στο τραπέζι.

      Χαρακτηριστικότερα μουσικά σχήματα της δεκαετίας...

APHRODITE’S CHILD , ΑΡΙΩΝΕΣ, ΒΟΡΕΙΟΙ,   CHARMS , FORMINX, GIRLS, IDOLS, JUNIORS, OLYMPIANS, ΔΙΟΝ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ.

 Συνεχίζεται...

 

 The Last Clean Shirt (Brother Bill) - Eric Burdon

 

 Rolling Stones - 2000 Light Years From Home

 

 Paint it, black by the Rolling Stones

 White Rabbit - Jefferson Airplane 

 Country Joe and the Fish - Flying High

 Country Joe and The Fish - Death Sound Blues

 

 
 Les Animals - See See Rider

 

Σχόλια

24/06 00:11  Mogadishu
...just check!
24/06 12:41  zeuspower
ωραιο...
24/06 12:58  ...................
Καλημερα Μοgadishu.
24/06 13:41  Mogadishu
Καλημέρα Αnnita
Kαλημερα Zeuspower
24/06 23:09  jerri
το κούρασες αρκετά από χτες αλλά βγήκε καλό
5*
24/06 23:52  Mogadishu
thanx Jerri, το παλεψα ναι αρκετα...
θα ακολουθησουν κι αλλα...το επομενο θαναι μαλλον η συναυλια των stones
25/06 06:11  Antilope
Πολύ πολύ καλό και δοσμένο με τέλειο αφηγηματικό τρόπο σαν κινηματογραφική ταινία. Περιμένω αγωνιωδώς και την συνέχεια. Καλημέρα Μogadishu
25/06 08:13  Mogadishu
Καλημερα αντιλοπη...αντιλοπη? χμμμμ, κατι θαλεγα, μου ηρθε αυθορμητα αλλα αστο, εδω μεσα παρεξηγιουνται ευκολα και κανουνε μαγκιτσες πισω απο την οθονη γιατι βλεπεις οταν τους τη λες ευστοχα και εξυπνα δεν εχουν τι να πουν και ειναι τετοια η καλλιεργεια τους που μονο καμια βρωμοκουβεντουλα μπορουν να πουν. Μονο 2 φιλαρακια για μενα αξιζουν εδω μεσα, ξερουν αυτοι ποιοι ειναι και μια ευγενικη κοπελιτσα...Αλλα δεν παιρνω χαμπαρι γιατι, "Ήθους δικαίου φαύλος ου ψαύει λόγος" ! κι ουτε πεφτω στο επιπεδο τους να βρισω, αστους να τρελαινονται...χαχαχα
Ωχ, σορυ σε κουρασα, σ ευχαριστω για την τοποθετηση σου, η μουσικη ειναι η μεγαλη μου αγαπη! Αληθεια δεν πρεπει νασαι καιρο εδω καιρο, ή τουλαχιστον εγω δε σε εχω ξαναδει...Καλημερααααα
και
"Μη μας τους φαύλους κύκλους τάραττε" !
25/06 10:49  ...................
Καλημερα Μοgadishu
Βλεπω την απαντηση σου παραπανω, και... μενω με το παραπονο...
25/06 16:01  ...................
Μοga...

Πας να με τουμπαρεις εεε? για να μην εχω παραπονο, αχ τη Μοgaψαρακι εισαι εσυ...

Αλλα θα μου πεις πως θα'σουν το δεξι χερι του υπουργου εξωτερικων...εεεεε?
Αντε να δουμε τη εχεις να πεις τωρα???????

Καλο απογευμα!
25/06 17:38  ...................
Διορθωση
Της υπουργου εξωτερικων.
25/06 22:24  Antilope
Καλησπέρα Mogadishu
Aρχίζω από το τέλος.Δεν πειράζει?
Τριγυρνώ στο Capital ένα χρόνο αλλά μόλις τελευταία πήρα ένα όνομα χρήστη και είναι η δεύτερη φορά που τοποθετούμαι σε προσωπική ιστοσελίδα ελπίζω όχι η τελευταία-:).Joke- Κρύο; Συνήθως μπαίνω να ενημερωθώ οικονομικά και αν έχω χρόνο διαβάζω τις επικεφαλίδες των blogs και επιλέγω ότι μου κινεί το ενδιαφέρον. Δεν είναι το πρώτο δικό σου άρθρο που διαβάζω και οφείλω να πω ότι προσπέρασα αρκετά μόνο από τον τίτλο, σίγουρα θα έχω χάσει πάρα πολλά, αλλά-αλλά.Που θα μου πάει θα τα διαβάσω. Πάντως ο τρόπος γραφής σου είναι ιδιαίτερος -μαγνητικός θα έλεγα και πολυδιάστατος.'Οσο για τα υπόλοιπα σε μια γειτονιά σίγουρα δεν μιλάμε με όλους, σίγουρα υπάρχουν πολλοί εγωπαθείς που θέλουν να επιβάλλονται και οπωσδήποτε υπάρχουν και πολλοί αφιλόκαλοι.Οι μουσικές επιλογές αν και αρκετές δεν είναι κοντά στα δικά μου ακούσματα δένουν αρμονικά. Αλήθεια η αντιλόπη τι σκέψεις έφερε; Μπορώ να το ακούσω.
Να έχεις ένα καλό βράδυ
See you on Aldebaran
25/06 23:54  Mogadishu
http://www.youtube.com/watch?v=G3ZoenlqJuY

Ξεχασα βρε την Ελευθερια και το παραπονο
26/06 01:45  ...................
Μοgaψαρακι εισαι γατος, αλλο που σε λεω εγω ψαρακι...για αυτο μην τσιμπας...
26/06 01:48  Mogadishu
δεν ξερω, μπερδευτηκα πολυ
26/06 02:09  ...................
Μιλαω με πολλους ανθρωπους καθε μερα...
Οι φιλες, φιλοι, ειναι λιγοι...
Αναμεσα τους και εσυ Μοgadishu!
26/06 02:53  Mogadishu
ρε συ σολωνα, κοιμηθηκα καμια ωρα, ξυπνησα σε λιγο φευγω
εσυ τι κανεις?
ποσο μ αρεσουν οι παρασκευεςςςςςςςςςςςςς
26/06 02:58  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Λέω να πιάσω το SUDOKU να νυστάξω.
Τι έπαθε ρε φίλε ο Αμερικάνος? Με έβαλε σε σκέψεις...
26/06 03:21  Mogadishu
ΑΝΕΒΗΚΕ-ΕΠΕΙΔΗ ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΡΟΛΟΙ...(χα!

Wall Street: "Χάλια" τα μάκρο, πάνω οι δείκτες

Ειδικότερα στο μέτωπο των μακροοικονομικών βίαια επιβράδυνση της τάξης του 5,5% παρουσίασε η ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας κατά το α' τρίμηνο του έτους, μετά το χειρότερο εξάμηνο της τελευταίας 60ετίας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εμπορίου των ΗΠΑ.

Τα στοιχεία αναθεωρήθηκαν από την προηγούμενη εκτίμηση για αρνητικό ΑΕΠ στο 5,7% σε επιβράδυνση 5,5%, ωστόσο οι αναθεώρηση ήταν μηδαμινή και δεν αλλάζει την εικόνα καταστροφής που παρουσιάζει η αμερικανική οικονομία στο εξάμηνο που ακολούθησε την κατάρρευση της Lehman Βrs.

Στο υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα Μαΐου και μετά διαμορφώθηκαν οι αιτήσεις επιδομάτων ανεργίας την εβδομάδα που πέρασε, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας των ΗΠΑ.

Αναλυτικότερα, οι αιτήσεις επιδομάτων ανεργίας για την εβδομάδα που τελείωσε την 20η Μαΐου κατέγραψαν άνοδο 15.000 στις 627.000 αιτήσεις, την ώρα που οι μέσες εκτιμήσεις των αναλυτών έκαναν λόγο για πτώση.

οκ? λιγα ηταν αυτα για ν'α ανεβει?
26/06 03:39  Mogadishu
Οσο για τα καθ' υμας, ειναι σκετος κατιμας!

1. Δύο οι «μετεξεταστέες» τράπεζες !

Η μία είναι κρατική και η άλλη πρώην κρατική, Η αύξηση ΜΤΚ που θα τους υποχρεώσει η ΤτΕ θα αγγίξει και για τις 2 το ποσό των 2-2,5 δισ. ευρώ.

2. Τράπεζες : 1 νέα ΕΤΕ αντί 2,4 Eurobank;
Το ακουσαμε κι αυτο, εβγαλαν ακομη και τη σχεση ανταλλαγης!

3. O ΟΤΕ του πεζοδρομίου !
Οι πουτανες κανουν πεζοδρομιο, αυτος εκανε ΓΣ. Α ρε Ελλαδαααααααρα !

Ftaiei o OTE!

http://www.youtube.com/watch?v=UEHtAHdk5d4
26/06 16:35  Mogadishu
^Antilope^
Καλησπερα!
Σωστη σε "κοβω", μεχρι αποδειξεως του αντιθετου, πραγμα που αντευχομαι...

Αφου μπορεις λοιπον να το ακουσεις...

Αυτο που σκεφτηκα σχετικα με την αντιλοπη, ηταν το αρκετο νοστιμο κρεας της οταν μια φορα ειχα δοκιμασει, καθως δεν ειναι ενα πιατο που βρισκεις ευκολα καθε μερα.

Οσο για τα μουσικα ακουσματα, χμ...
Με εξεπληξε ευχαριστα ο χαιρετισμος "See you on Aldebaran", γιατι ακομη και καποιος που τους ξερει πολυ καλα, δυσκολα εστιαζει στο συγκεκριμενο σημειο.

Ποια η γνωμη σου για τους Talking Heads?

Καλο Σαββατοκυριακο
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
13/2Να Μάθεις Να Φεύγεις...Μενέλαος Λουντέμης...