Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


7537 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016
19:57

 

Θαυμάστε Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας και μάλιστα γιατρό στο επάγγελμα, που μετά από μια απίστευτη χυδαιότητα, τσαμπουκά και επιθετικότητα προς τους δημοσιογράφους, αποκαλεί τον ιό HIV...σε άπταιστα ελληνικά...Χίβ !!!

 

Μα είναι δυνατόν να μας κυβερνούν τέτοια άτομα?

 

Κι όμως είναι...και λυπάμαι που πήγα και τους ψήφισα, μετά από 26 χρόνια αποχής από τις εκλογές...

 

Απολαύστε τον κωμικοτραγικό "επιστήμονα" στο βίντεο...

 

 

Στα σπίτια σας και γρήγορα...

Το σχόλιό σας
7081 αναγνώστες
Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015
18:09

 

We need to start worrying about what kind of world we are going to leave for Keith Richards...

 

 

 

 

 Le Damn Dog - Wrong Again

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
5586 αναγνώστες
Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015
03:59

Πρώτο το ΠΑΣΟΚ στο...ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού, με 20 ψήφους!!!

Οπως ανέφερε o αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Σωφρωνιστικών Υπαλλήλων Ελλάδας, Αντώνης Αραβαντινός, "οι κρατούμενοι γκρέμισαν με την ψήφο τους τον δικομματισμό. Ψήφισαν όλα τα μικρότερα κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε πρώτο κόμμα, εκτός από τους νομούς Ρεθύμνου, Ηρακλείου, Λασιθίου και Ροδόπης, μόνο στο ψυχιατρείο των φυλακών, καθώς έλαβε 20 ψήφους".

     

 Το είχε πει ο άνθρωπος όταν ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας το 2009: «Είμαι ένας αντιεξουσιαστής στην εξουσία» . Και φυσικά η παραπάνω ρήση αντικατοπτρίζει πλήρως τα κατορθώματά του… Η δικαίωσή του άργησε τελικά…αλλά ήρθε!!!

 Ηρωικό αγώνα έδωσε ωστόσο με την εξάρτηση και η Βάσω Παπανδρέου, αλλά στο τέλος λύγισε. Όταν έμαθε ότι από την ψήφο της εξαρτάται η 6η δόση δεν άντεξε. Είπε όμως: “τελευταία φορά”. Πόσοι το έχουμε πει αυτό και για πόσα πράγματα. Αλλά άνθρωποι είμαστε…Κακό πράγμα οι εθισμοί και ακόμα χειρότεροι όταν είσαι εθισμένος στο να βλάπτεις τους άλλους.

 Monkey Man - Να τους δω να τρέχουν

 

    

 

 

   

 

Περαστικά σε όλους που ψήφισαν ναι....

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
17776 αναγνώστες
22 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015
12:15

Γεννήθηκε και πέθανε την ίδια μέρα...

21/03/1921

21/03/1970

 

Ψάχνοντας στο διαδύκτιο, σε άλλους 2 μεγάλους Ελληνες συνέβη αυτό....

 

Κ. Π. Καβάφης...

29/04/1853

29/04/1933

 

και...

 

Βασίλης Τσιτσάνης

18/01/1915

18/01/1984...

 

Τυχαίο? ...Δε νομίζω...

 

Πάμε τώρα...

  Το τελευταίο ποτηράκι  

   Ο Χιώτης την δεκαετία του '40 έπαιζε κιθάρα. Κατα τον μεσοπόλεμο, έφυγε για Αμερική όπου και έπαιζε ως κιθαριστας, ενώ ήρθε σε επαφή με την αφρο-κουβανέζικη-λατιν μουσικη, το μπλουζ και τη τζαζ.

   Γυρνωντας, επινόησε το 4-χορδο μπουζούκι, ωστε να πιάνει ακόρντα κιθάρας και οχι τριχόρδου...Η τεχνική του ήταν κιθαριστική, εξού και τα απίστευτα σόλο που είχε βγάλει. Το πόσο τον επιρρέασε η λατιν μουσικη είναι εμφανες σε κλιμακες και ρυθμους: ολα του σχεδον τα τραγουδια είναι ρουμπεςσαμπες...αλλα και το γεγονος οτι ηταν ο πρωτος που εφτιαξε ορχηστρες "λαϊκες" με λατιν οργανα (πνευστα,κρουστα κτλ κτλ)...Περίφημο παράδειγμα το "Περασμένες μου Αγάπες", ρούμπα απ' τις λίγες, με ίσως το καλύτερο σόλο που έχει παιχτει ποτε σε εγχορδο! Και μιλάμε για τρελες ταχυτητες. Ο Χιώτης ηταν όλα τα λεφτα! Ειναι η εποχη που τον ακουσε ο Jimi Hendrix κι εντυπωσιαστηκε...

   Το τραγούδι του Μανώλη Χιώτη «Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ»  βρέθηκε στο αρχείο του Jimi Hendrix την εποχή που ο Χιώτης έκανε περιοδεία στην Αμερική… και λες πώς είναι δυνατόν;! Κι όμως ο Χέντριξ με το Χιώτη είχαν βρεθεί στο Σικάγο όταν έπαιζαν σε διπλανά μαγαζιά κι έτσι γνωρίστηκαν, ενώ τον θεωρούσε τον μεγαλύτερο δεξιοτέχνη στο είδος του! Και ανατριχιάζεις, πώς σήμερα… που υποτίθεται ότι τα «ξέρουμε όλα», χωρίς να καταλαβαίνουμε, «σνομπάρουμε» τη γνησιότητά μας και τη μοναδικότητά μας!

  Περασμένες μου αγάπες

   «Ο Χιώτης είναι ο καλύτερος κιθαρίστας στον κόσμο», ομολόγησε ο Τζιμι Χεντριξ, μετά από ένα ρεσιτάλ στο Σικάγο.

   Η εξαιρετική εκπομπή του Χρήστου Βασιλόπουλου «Η Μηχανή του Χρόνου» εριξε φως στην πολυτάραχη ζωή του Μανώλη Χιώτη, του  αριστοκράτη-ρεμπέτη που ξεκίνησε από τις προσφυγο-γειτονιές του Ναυπλίου, μπήκε στα σαλόνια των Αθηνών και κατέκτησε τις καλύτερες πίστες της Αμερικής.

 Απόσπασμα από την "Μηχανή του χρόνου"

   Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 21 Μαρτίου του 1921, κατ΄άλλους το 1920, όπου είχε πάει η οικογένειά του από το Ναύπλιο, καταγώμενος απο την Χίο, γιος του βαρύμαγκα και καβγατζή Πειραιώτη Διαμαντή Χιώτη και μιας δυναμικής γυναίκας που διατηρούσε στο Ναύπλιο το πιο αριστοκρατικό μπαρ, έχοντας πελάτες της τους φραγκάτους της εποχής εκείνης και σερβιτόρες τις πιο όμορφες κοπέλες, στα χέρια των οποίων μεγάλωσε ο Μανώλης, με τα χάδια, τα φιλιά και τις τρυφερές φροντίδες τους, μέσα στη χλιδή και στα πλούτη της σπάταλης μητέρας του που δεν άφησε ποτέ να του λείψει τίποτα, πραγματικό αρχοντόπουλο, που διατήρησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του την αριστοκρατική του εμφάνιση και τον χαρακτήρα του.  

   Από μικρός διδάχτηκε κιθάρα, βιολί, ούτι και μπουζούκι, ενώ άρχισε να εργάζεται σαν επαγγελματίας μουσικός το 1936 στην ηλικία των 15 χρόνων,  μετακομίζοντας από το Ναύπλιο στην Αθήνα, πλάι στον Στράτο Παγιουμτζή, υπογράφοντας παράλληλα συμβόλαιο ως "διευθύνων πρίμο όργανο" στην Columbia και γνωρίζεται με τον Μπαγιαντέρα.

 Πολλές φορές    

Χιώτης...Mambo

   Αμέσως μετά την απελευθέρωση εισαγάγει για πρώτη φορά αυτός στις εμφανίσεις του τον ενισχυτή και διαμορφώνει στο οργανοποιείο του Ζοζέφ το 4χορδο μπουζούκι, (4 ζεύγη χορδών αντί τα γνωστά 3), ενώ στο πάλκο χρησιμοποιεί δυο μπουζούκια, ένα με μεταλλικές χορδές κι ένα με χορδές από έντερα ώστε η χροιά του να μοιάζει περισσότερο με ούτι, ενώ είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε και τα 4 δάχτυλα, (ενίοτε και τα 5), στο τόσο μοναδικό και ιδιαίτερο παίξιμό του. 

    Πάντα πρωτοπόρος και τολμηρός, δεν δίστασε ούτε στην προσωπική του ζωή,  αφού απήγαγε την πρώτη του γυναίκα την Ζωή Νάχη, όταν αυτή ήταν 14 ετών και την οποία παντρεύτηκε το 1954, αποκτώντας μαζί της δυο παιδιά. Ανήλικη ήταν και η δεύτερη γυναίκα του όταν την γνώρισε, η Μαίρη Λίντα, παρτενέρ του στην χρυσή εποχή μέχρι το 1966 οπότε και χώρισαν μετά από 7 χρόνια γάμου. Αγάπησε και αγαπήθηκε από την τρίτη του γυναίκα την Μπέμπα Κυριακίδου με την οποία έκανε τις τελευταίες του εμφανίσεις στη σκηνή.

 ...με τις Μαρία Κάλλας-Γκρέις Κέλλυ

   Αξεπέραστος δεξιοτέχνης, σαν "ειρηνοποιος" ο Χιώτης θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην κόντρα μεταξύ Κάλλας και Γκρέις Κέλλυ. Είναι η εποχή που Ωνάσης και Ρενιέ του Μονακό, αποφασίζουν να τα βρουν με ένα ταξίδι στο Αιγαίο. Η επεισοδιακή κρουαζιέρα θα έχει ευτυχή κατάληξη χάρη στον Μανώλη Χιώτη, που κατάφερε με τις πενιές του μπουζουκιού του να «λιώσει τον πάγο», να αμβλύνει τις αντιθέσεις και να συμφιλιώσει τις δυο μεγάλες κυρίες, έτσι τα δυο ζευγάρια στήθηκαν για πρώτη φορά με πλατύ χαμόγελο μπροστά στο φακό για μια ιστορική φωτογραφία.

   Η «Μηχανή του χρόνου» παρουσίασε σπάνιο υλικό του 1948 με τον Μανώλη Χιώτη να βάζει για πρώτη φορά μέσα στο κινηματογραφικό κάδρο το «απαγορευμένο» μπουζούκι, προσθέτοντας την τέταρτη διπλή χορδή, βάζοντάς το «στην πρίζα» και συγκρούοντας το κατεστημένο του ρεμπέτικου με τη «νομιμοποίηση» του λαϊκού οργάνου, ανοίγοντας νέους δρόμους στο λαϊκό τραγούδι. Τότε συγκρούστηκε με τον Βασίλη Τσιτσάνη και άλλους ρεμπέτες της εποχής.

     Ταξίμι σόλο

   Δυο δεκαετίες αργότερα, οι αντιδράσεις για το «ευτελές όργανο» εξακολουθούσαν, ακόμα και εάν επρόκειτο για τον Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη. Ο Χιώτης θα είναι αυτός που θα συνενώσει τις δυο κορυφαίες δυνάμεις του ελληνικού τραγουδιού και θα «εξαγνίσει» το μπουζούκι στην ιστορική παρουσίαση του «Επιταφίου» στο θέατρο «Κεντρικόν» το 1961 με σολίστα τον ίδιο και ερμηνευτές τούς Μπιθικώτση, Καζαντζίδη, Μαρινέλλα, Μαίρη Λίντα και παρουσιάστρια τη Μάρω Κοντού (νάτος πάλι ο μαϊντανός). Από τα απρόοπτα, η κατάρρευση του  Μπιθικώτση μπροστά στην κατάμεστη αίθουσα και η γενναία στάση του Χιώτη που κατάφερε να τον επαναφέρει στη σκηνή. Ακολουθούν «Λιποτάκτες», «Πολιτεία» και «Αρχιπέλαγος».

      Φλόγα - σόλο

   «Μανώλης Χιώτης: Ο σολίστας που φοβήθηκε ο Τζίμι Χέντριξ» ήταν ο τίτλος της εκπομπής του Χρ. Βασιλόπουλου όπου ο δημοσιογράφος  αναζήτησε και βρήκε τα πρόσωπα που έζησαν την μυθική συνάντηση των δυο ανδρών και επιβεβαιώνουν τον θαυμασμό του κορυφαίου ρόκερ στο πρόσωπο του Έλληνα μουσικού, για τον οποίο είχε πει: «Ο Χιώτης είναι ο μεγαλύτερος σολίστας». 

   Ακόμη ποιος ήξερε πριν την εκπομπή εκτός από τους πολύ μυημένους, το άγνωστο παρασκήνιο στον Λευκό Οίκο, όταν ο Ελληνας βιρτουόζος έπαιξε για τα γενέθλια του Αμερικανού προέδρου Τζόνσον...

   Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν και τα πιο δραματικά. Χωρίζει με την Λίντα, πράγμα που του στοίχησε πολύ και ο καρκίνος αρχίζει να τον κατατρώει. Τελευταίο τραγούδι με την φωνή (κατά παραγγελία) του Νίκου Χατζηαντωνίου:

«Θα κάνω ότι πέθανα, να δω ποιοι μ’ αγαπούνε»...

      Δε θέλω πια...

   Πεθαίνει ανήμερα των γενεθλίων του στις 21 Μαρτίου 1970 στην γενέτειρά του Θεσσαλονίκη, ενώ ο θλιβερός επίλογος γράφεται στο Α’ νεκροταφείο με παρούσες και τις 3 συντρόφισσες της ζωής του, τη στιγμή που ο Γιάννης Καραμπεσίνης παίζει με το μπουζούκι του Χιώτη τα «Ηλιοβασιλέματα».
 
   Μια ζωή μοιρασμένη ανάμεσα στην πίκρα, τον ενθουσιασμό, τη δόξα, το μεγαλείο και την αδικία...

   Οπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Μανώλης Χιώτης: "Δεν υπάρχουν μπουζουξήδες, αλλά μπουζουκιστές".

    Μάριος   

   Στην Ομονοια στην οδό Ιωνος, υπηρχε ενα στενόμακρο μαγαζάκι του Μαριου Δαλέζιου που έμεινε γνωστό σαν το «Στρατηγείο του Ρεμπέτικου».
   «Όποιος δεν ήπιε ούζο στου "Μάριου" δεν λογίζεται μπουζουξής, δεν έχει θέση στην οικογένειά μας», έλεγε ο Μάρκος Βαμβακάρης.
   Ολοι πέρασαν από κει. Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Κώστας Βίρβος, Μάρκος, Στράτος, Χιώτης, Τσιτσάνης, Κηρομύτης, Σπόρος...
   Αξιοσημείωτη είναι μια μαρτυρία-εμπειρία που έζησε στου «Μάριου» τα παιδικά του χρόνια, ο Γιάννης Σταματίου - "Σπόρος":

   «Όταν με πήγε για πρώτη φορά στο μπαράκι ο συνάδελφός μου ο Σπύρος Ευσταθίου, φορούσα το καπέλο του σχολείου με την κουκουβάγια και κρατούσα από το ένα χέρι τα βιβλία και από το άλλο το μπουζούκι. Την είχα κάνει κοπάνα από το σχολείο κι όταν γύρισα στο σπίτι, ο πατέρας μου μού έδωσε ένα χέρι ξύλο, για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μου. Εγώ όμως είχα βαφτιστεί μπουζουξής μέσα στου "Μάριου". Εκεί έγινα μάρτυρας μιας πολύ γερής κόντρας ανάμεσα στον Τσιτσάνη και τον Χιώτη.

   Ένα μεσημέρι κάθονταν σε διπλανά τραπέζια και συζητούσαν έντονα για το μουσικό ύφος στο λαϊκό τραγούδι. Σε κάποια στιγμή ο Τσιτσάνης υψώνει τη φωνή του και με τη γνωστή θεσσαλιώτικη προφορά του τού λέει: "Τι είναι αυτά ρε που γράφεις τελευταία; Δεν ακούγονται για λαϊκά. Όλο μάμπο και σουίνγκ μου είσαι, όλο μοντέρνα".

    

   Ο Χιώτης εκνευρίστηκε και είπε στον Τσιτσάνη: "Ό,τι και να μου πεις, εγώ σε παίζω ολόκληρο πάνω στην κιθάρα μου". "Κι εγώ σε παίζω ολόκληρο πάνω στο μπουζούκι μου", απάντησε ο Τσιτσάνης. "Θα σου δείξω ποιος είναι ο Χιώτης", είπε θυμωμένος ο Μανώλης και μέσα σε μια βδομάδα είχε έτοιμες δύο συνθέσεις του, δύο βαριά λαϊκά με κοινωνικό χαρακτήρα: "Σύρτε και φέρτε τον παπά" και "Τι θέλεις, μάνα δυστυχισμένη, κι όλο τον Χάρο παρακαλείς".

   Τα τραγούδησε και τα δύο ο Τάκης Μπίνης κι έγιναν επιτυχίες της εποχής. Όταν βγήκαν τα τραγούδια, ο Χιώτης πήρε υπομάλης τον δίσκο των 78 στροφών, τον πήγε στου "Μάριου", τον έβαλαν στο πικάπ κι όλοι έμειναν ικανοποιημένοι από το βαρύ στυλ που έγραψε ο Χιώτης.

   Στο πατάρι του «Μάριου» τέλος ήταν που βαφτίστηκα "Σπόρος" λέει ο Γιάννης Σταματίου...όταν με αποκάλεσε έτσι ο Μανώλης Χιώτης, επειδή φορούσα κοντό πανταλόνι κι έπαιζα πολύ ωραίο μπουζούκι».

   Ηταν ένα απόσπασμα από το βιβλίο του αείμνηστου Πάνου Γεραμάνη (1945-2005) «Η ζωή μου ένα τραγούδι», που δυστυχώς δεν πρόλαβε να το δει και να το χαρεί, αφού κυκλοφόρησε λίγο μετά το θάνατό του. 

  

   Ο φίλος Swearengen συμπληρώνει για τον Μανώλη Χιώτη...

   "Ο Χιώτης έχει ορίσει απόλυτα το όργανο που λέγεται μπουζούκι. Υπό μια έννοια το στοίχειωσε κιόλας, αφού ακόμη και σήμερα κάθε μουσικός που θέλει να λέγεται έτσι, με τις Χιώτικες φράσεις παλεύει κυρίως. Ο άνθρωπος ήταν πολύ μπροστά απ' οποιονδήποτε μουσικό του λαϊκού πενταγράμμου. Σχεδόν φευγάτος. Για παράδειγμα σ' αυτό εδώ το "Καμηλιέρικο", ο τύπος παίζει καθαρές rock n' roll φόρμες, ξερές πεντατονικές. Είναι απίστευτο. Αμφιβάλλω εάν ο ήχος αυτός είχε παιχτεί τότε εν Ελλάδι.
http://www.youtube.com/watch?v=AJYJ9wHaZOM&feature=related

   ...και συνεχίζει

   Πιστεύω ότι ο Χιώτης είχε μελετήσει πολύ τον μεγάλο Τζάνγκο Ράϊνχαρτ. Δική μου εκτίμηση είναι, αλλά ακούω αυτό το swing ηχόχρωμα σε πολλές δουλειές του. Σίγουρα το σόλο από το "Περασμένες μου Αγάπες" δεν είναι από τα πιό δύσκολά του, έχει παίξει φράσεις που δύσκολα παίζονται ακόμη και από βιρτουόζους επιπέδου Πολυκανδριώτη. Μπορεί να πει κανείς ότι έχει παίξει πράγματα που σχεδόν ούτε ο ίδιος δεν μπορούσε να παίξει. Πχ, εάν προσέξει κανείς, θα διαπιστώσει μικρά τεχνικά ψεγάδια στο σόλο "Φαντασία", έναν απίστευτο καταιγισμό φράσεων. Πρόσεξε εδώ, τί κάνει ο σατανάς, πώς διάβολο έχει κατορθώσει να μπάσει τις ντιμινουϊτες του, μέσα στη δημοτική φόρμα.
http://www.youtube.com/watch?v=1MJxUCzZhHk&NR=1

    

   Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν υπάρχουν, που λένε κι οι πιτσιρικάδες. Μια πραγματική ιδιοφυϊα, που βέβαια δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει απαρατήρητη. Παράλληλα, ένας πολύ ευαίσθητος και ακέραιος άνθρωπος. Όταν είχαν μπουζουριάσει τον Θεοδωράκη στον Ωρωπό, ο Χιώτης "έγραψε" κανονικά τους ασφαλίτες που σημείωναν ονόματα επισκεπτών και πήγε να τον δει στο επισκεπτήριο, την ίδια στιγμή που πολλοί άλλοι δήθεν σύντροφοί του, εξαφανιστήκαν κάνοντας την πάπια"...

   

   "Σε λίγα δευτερόλεπτα" ή... "Τρένο"

  Απίστευτο κομμάτι, από τις 78 στροφές, εξαιρετικά σπάνιο και όχι τόσο γνωστό, με πρόζα...ΨΆΞΤΕ ΤΟ !!!

   Ο Χιώτης λέει: "-Προσοχή προσοχή, οι επιβάται εις τα θέσεις των. Σε λίγα δευτερόλεπτα αναχωρούμε". Ισως το καλύτερο τραγούδι που έγραψε ο Μανώλης Χιώτης ανεξαρτήτου εποχής. Αυτή η τρελή εισαγωγή είναι κυριολεκτικά το κάτι άλλο!!! Το κομμάτι είναι απλά ΤΕΛΕΙΟ από κάθε άποψη. Με την Πόλυ Πάνου και τον Χιώτη η πρώτη εκτέλεση, ενώ βγήκε και με την Ρένα Ντάλια και τον Γιάννη Τατασόπουλο αργότερα.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1251 αναγνώστες
Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015
17:24

20 Απριλίου στις 2:06 π.μ. 

Σας το παραθετω, οπως ακριβως το εστειλα στην ιστοσελιδα του Πάνου Καμμένου στο φ/β...για τους ψεκασμους στην Αθηνα στις 17 Απρίλη...

"Μεχρι να μπεις στην κυβερνηση, εκανες ερωτησεις στη βουλη για τους ψεκασμους...τωρα τιποτα?

Τοτε ελεγες..."Το υπ. Εθν. Αμυνας δεν απανταει, κωφευει" ...δε μου λες, για την Παρασκευη 17 Απριλιου εχεις να πεις κατι για τους ψεκασμους στο λεκανοπέδιο?

αληθεια ωρε Πανο...τι ειναι αυτες οι μεγαλες γραμμες που δε σβηνουν με τιποτα, οσο κι αν τις σνιφαρεις για ωρες?

ε? για πες...ωρε υπουργε αμυνας λεω εγω τωρα, ωεο?"

Και σιγα μην απαντησει...

Στο μεταξυ...

Παγκόσμια πορεία ενάντια στη γεωμηχανική και στους μυστικούς αεροψεκασμούς θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 25 Απριλίου 2015 σε πολλά μέρη του κόσμου και σε πείσμα όσων προσπαθούν να πείσουν τον λαό ότι δεν τρέχει τίποτα και ότι όλα είναι φυσιολογικά.

Στην Αθήνα θα διοργανωθεί συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος στις 2.00 το μεσημέρι, ενώ θα ακολουθήσει ομιλία...

Α ρε Πάνο...δεν περίμενα νάσαι τοσο Καμμένος πια...

---------------------------------------------------------------------

Ακολουθούν 2 σχόλια στο κείμενό μου, από Καμμενο...γκέισες του κόμματος...που με επαινούν για όσα γράφω...

Marilena Petropoulou

Pesta pesta!! Tipot den exei kanei o proedros dystyxws.
Μου αρέσει! · 1 · 20 Απριλίου στις 9:12 μ.μ.

Κοραλία Παπαθανασοπούλου Εικαστικός

ΚΥΡΙΕ ΚΑΜΜΕΝΕ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΑΤΕ ΚΑΠΟΤΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ; ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΨΕΚΑΖΟΥΝ ΣΑΝ ΚΑΤΣΑΡΙΔΕΣ ΘΑ ΑΦΗΣΕΤΕ ΝΑ ΣΥΝΒΑΙΝΕΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΟΤΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΜΑΘΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ;;;
Μου αρέσει! · Απάντηση · 1 · 20 Απριλίου στις 1:02 π.μ.

 

...Σημείωση...

η κυρία, λέμε τώρα, είναι εικαστικός και δεν ξέρει πως γράφεται το... "συμβαίνει", το γράφει "συνβαίνει"...

μα τι εικαστικός είσαι πια? σε τεφάλ και τάπερ???

Α ρε ΠανοΚαμμένε με τους καμμένους που σε ψηφίζουν...

Την προηγούμενη κοπελλίτσα δε, με τα χαζοGreeklish, δεν την σχολιαζω...

Καμμένος είσαι, καμμένες ψηφοφόρους έχεις φραγκάτε μπούλη που βρήκες φταλέ να παίζεις...
 

Φυσικά όπως μάλλον έχετε ήδη μυριστεί, ο καμμένος τύπος που διαχειρίζεται την ιστοσελίδα του χοντρού φαφλατά...μετα από 3 μέρες, τα διέγραψε όλα...

Αλλά υπάρχει και το screen shot βλέπεις...

Συμπέρασμα...

Μακρία από Καμμένους...άκαφτους θέλουμε, να βάλουμε τον σπινθήρα...

 Healer Selecta: Cuban Project

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<34567891011>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
7/10"Ωδή στη ζωή"...