Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


2020 αναγνώστες
24 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009
21:49

Δυο χρηματιστές κατεβαίνουν τη Σταδίου, σκεπτικοί και αμίλητοι λόγω της οικονομικής κρίσης και της αφραγκιάς που τους ταλαιπωρούσε τον τελευταίο καιρό πηγαίνοντας για την χρηματιστηριακή τους.
   Ξαφνικά στην άκρη του πεζοδρομίου ο ένας βλέπει σκατά και λέει στον άλλο.

  - Αν σου δώσω 1000 Ευρώ τρώς αυτά τα σκατά ;

  - Ουυυυυ ...λέει ο άλλος και με μια κίνηση παίρνει με το χέρι του λίγα και τα τρώει!!!!!!!

  Ο άλλος βγάζει σκασμένος 1000 Ευρώ και του τα δίνει.

...Λίγο πιο κάτω αυτός που είχε γευστεί την λιχουδιά βλεπει και άλλα σκατά.
  Ξέροντας την αηδία που δοκίμασε και θέλοντας να κερδίσει άλλα 1000 ευρώ λέει στον άλλο που έψαχνε τρόπο να πάρει τα 1000 ευρώ πίσω.

  - Δεν μου λες, αν σου δώσω 1000 Ευρώ τρώς εσύ τώρα αυτά τα σκατά ;

  - Ουυυυυ ...λέει ο άλλος και χαρούμενος που θα ξαναπάρει τα 1000 ευρώ πίσω, τρώει με μια κίνηση όλα τα σκατά.


...Ο άλλος βγάζει σκασμένος τα 1000 Ευρώ, του τα δίνει πίσω και πολύ σκεφτικοί και οι δύο συνεχίζουν τον δρόμο τους προς την χρηματιστηριακή.

  Όταν φτάνουν ο ένας διακόπτει την σιωπή τους και λέει:

  - Αν κατάλαβα καλά φάγαμε κι οι δύο σκατά και δεν κερδίσαμε τίποτα.

  Κι ο άλλος απαντάει:

  - Δεν πειράζει φίλε, τουλάχιστον κάναμε τζίρο!!!!!!!


 

 

 

Το σχόλιό σας
2329 αναγνώστες
3 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009
23:43

Ο Χριστός της Ικαριάς τη μέρα...το χωριό που ζωντανεύει μόλις πέσει ο ήλιος...

 

Τώρα εξηγείται γιατί η μετοχή του Δάιου δεν έπεσε ποτέ κάτω από τα δύο ευρώ, είναι ανυπολόγιστης αξίας!

Η φωτό είναι από τον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού των Μεγάλων Θεών στην Σαμοθράκη

 

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1909 αναγνώστες
6 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009
07:40

 

...Γραμμες, κυμματα κι υποκυματα, ακολουθιες και τριγωνα, κυκλοι, δεικτες κι υπερκυκλοι, Inside-Outsidedays(ενιοτε και Nights), Doji's και τοσα άλλα...
...Που κατα την ταπεινη μου γνωμη παντα, ειναι το ενα δεκατο της σουπας, το ζουμι της οποιας ειναι για την δικη μας αγορα τουλαχιστον, οτι την Μεγαλη Εβδομαδα ανοιξαν αρκετοι κανουριοι retail κωδικοι, (με Αίτηση Δημιουργίας Μερίδας και Λογαριασμού Αξιών), πολλοι περισσοτεροι δε, με Εξουσιοδότηση Χρήσης, δηλαδη ενεργοποιηση μετα απο καιρο σε αλλη χρηματιστηριακη.

...Πραγμα πρωτογνωρο εδω και εναμιση χρονο, περισσοτερο δε, μερες Πασχα που αλλες χρονιες δεν κουνιοταν τιποτα. Η νοοτροπια δε των περισσοτερων εξ' αυτων? Χμ... " Τι θα παιξει? - ακουσα οτι... - μου ειπαν... - καποια εξαγορα ψηνεται - και να πεσει μωρε, τι εγινε? να ξαναπαει και 1500? ε και? θα παρουμε κι αλλα" .

...Το ζουμακι λοιπον κατ' εμε της σουπας, αρχισε να κρυωνει και να λιγοστευει, οποτε κοντα ειναι η ωρα που θ' αρχισουν τα πρωτα τραπεζια να ζητανε τον λογαριασμο, αφου τωρα αλλοι απ' αυτους τρωνε το γλυκο κι αλλοι το φρουτο. Δεν εχει γεμισει ομως καλα το μαγαζι ακομη, εχει αρκετα αδεια τραπεζια, η κουζινα δουλευει πυρετωδως, αλλα ειναι σε επιφυλακη ταυτοχρονα και γεμιζοντας σιγα σιγα ολα τα τραπεζια, θ' αρχισουν οι ελλειψεις απο τα κυριως πιατα...

...Ποιο γλυκο? Ποιο φρουτο? Δεν περιμεναμε τοσους...Μα πληρωσαμε, ειχαμε κλεισει τραπεζι! Τι να σας κανω? Μας εχουν μεινει μονο κατι λιγα πιατα της ωρας θα λεει ο σερβιτορος. Και θα κυριολεκτει! Ναι, αυτα της ΜΙΑΣ ωρας, (12:30-13:30)!

...Ε, τι να κανουμε τωρα? Φερε μας απ' αυτα! Μισο λεπτο να κοιταξω. Ουπς, συγνωμη αλλα τελειωσαν κι αυτα τωρα γιατι περασε η ωρα τους...

...Εται λοιπον, για να μην φτασει στ'αυτια μας ο παραπανω διαλογος, μετα το γλυκο ή το φρουτο, ας ζητησουμε ευγενικα το σακκακι μας απο την γκαρνταρομπα κι ας προσπερασουμε με θλιψη ομολογουμενως το εξαισιο πουρο που τοσο ευγενικα μας προτεινει ο σερβιτορος, γιατι ειναι μεγαλο και θα παρει πολυ ωρα να το καπνισουμε, ασε που στο μεταξυ θα σκασει κι ο λογαριασμος...Μην ειμαστε πλεονεκτες.

Καπνιζουμε ενα στριφτο απ' εξω βρε αδερφε!

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1973 αναγνώστες
8 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 25 Απριλίου 2009
06:07

                            Ω ναι ! κι όμως...

 

"Αναμνήσεις από το μέλλον..."

 

(...Τι αλλο τιτλο θα μπορουσα να βαλω για ενα τοσο αξιολογο αρθρο που γραφτηκε τεσσερα χρονια πριν, προβλεποντας τα μελλουμενα με τετοια ακριβεια και τοσο ευστοχα. Το ξαναβρηκα τυχαια  ψαχνοντας τους φακελους μου και οφειλω να ομολογησω οτι δεν το θυμομουν. Ισως και να το ειχα προσπερασει χωρις να του δωσω μεγαλη σημασια, παρ' ολο που το ειχα αποθηκευσει.)

 

 

 

Φανταστείτε πως είμαστε ήδη στο 2008...

 

...Tα πράγματα έχουν ακολουθήσει το χειρότερο σενάριο. H Eυρώπη βρίσκεται ακόμη σε περίοδο περισυλλογής για το κλινικά νεκρό σύνταγμά της και το μόνο που μένει είναι η αποσωλήνωσή του (ζωή σε μας). H Eυρωζώνη γονατίζει υπό το βάρος του ακριβού πετρελαίου και πνίγεται στα κινέζικα μπλουζάκια. Oι οικονομίες της βυθίζονται στην ύφεση και καθηλώνονται στη μηδενική ανάπτυξη για αρκετά περισσότερα τέρμινα από αυτά που ορίζουν τα οικονομικά εγχειρίδια. Oι Eυρωπαίοι ξοδεύουν όλο και λιγότερα, εξουθενωμένοι από το ακριβό ευρώ.

 

...Oλο και περισσότερες κυβερνήσεις νοσταλγούν τα παλιά τους εθνικά νομίσματα και η φιλολογία για την επιστροφή της λιρέτας δεν είναι πια ανέκδοτο. Eπιχειρήσεις εκλιπαρούν για παραγγελίες, προειδοποιώντας με μαζικές απολύσεις ή πτωχεύσεις. Aνακαλύπτουν -αλλά δεν αποκαλύπτουν- ότι το πολυπόθητο θεσμικό πλαίσιο του ανοικτού ανταγωνισμού είναι ιδεώδες στην άνοδο και εφιαλτικό στην κάθοδό τους. Mαντέψτε, λοιπόν, σε ποιον θα στραφούν εκλιπαρώντας τη σωτηρία.

 

...Στο κράτος! Eύγε σας! Bουλωμένο γράμμα διαβάζετε. O σωτήρας θα είναι το απεχθές, αντιπαραγωγικό, ανάλγητο, άκαμπτο, γραφειοκρατικό, σπάταλο, ακριβό, φορομπηχτικό, παρασιτικό, απολιθωμένο, αναχρονιστικό κράτος (αν ξέχασα κανένα απαξιωτικό κοσμητικό επίθετο, ας με συγχωρέσουν οι ευαίσθητοι αντικρατιστές).

 

  ...Ζούμε, βλέπετε, σε εκείνη τη φάση της καπιταλιστικής εντροπίας, στην οποία το κράτος είναι ένα ανεπιθύμητο μέγεθος. O Λεβιάθαν, ως συλλογικός καπιταλιστής (και τοκογλύφος) που εξασφαλίζει στην ιδιωτική οικονομία επάρκεια υποδομών, ρευστότητα πόρων, ποιότητα ανθρώπινου δυναμικού έχει εξαντλήσει τον ρόλο του. Τώρα, τα «κουτσαβάκια» της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας αισθάνονται αρκετά ισχυρά για να ανακτήσουν τον ζωτικό χώρο που μέχρι σήμερα μονοπωλούσε το κράτος.  

 

Πάω από τώρα στοίχημα ότι αν και όποτε το εφιαλτικό μου σενάριο επαληθευτεί -κούφια η ώρα- ο επιχειρηματικός αφρός της Γιουρολάνδης, αλλά και οι άσπονδοι εγχώριοι αντικρατιστές θα αρχίσουν να κάνουν τα γλυκά μάτια στον Λεβιάθαν, προσδοκώντας τις κρατικές επιδοτήσεις και την κρατική επιχειρηματικότητα, όπως οι εξόριστοι Εβραίοι το μάννα.

 

...O Λεβιάθαν, από τέρας της αβύσσου θα γίνει πάλι άγγελος εκ παραδείσου. Κάνω λάθος;

 

  ...Δεν υπήρξε και δεν υπάρχει παράδειγμα κράτους και εθνικής αγοράς χωρίς μικρότερο ή μεγαλύτερο κρατικό τομέα οικονομίας. Bρισκόμαστε στο σημείο εκείνο του επιχειρηματικού κύκλου που ζητείται η συρρίκνωσή του στο ελάχιστο. Oι τηλεπικοινωνίες απελευθερώνονται στο δίκτυο που για δεκαετίες, με όρους σπατάλης και διαφθοράς, αλλά πάντα με τα λεφτά φορολογούμενων και πελατών, έστηνε ο OTE.

 

 

 

 ...H ΔEH καλείται να παραχωρήσει ησύχως το δίκτυό της στους επίδοξους επενδυτές που θα κάνουν μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα (όπως πάντα). Oι εθνικοί δρόμοι γίνονται ιδιωτικές οδοί, τα λιμάνια θα γίνουν prive πισίνες των ακτοπλόων, κάποιοι ορέγονται και την «αρπαχτή» ενός ιδιωτικού κολεγίου που θα βαφτιστεί ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Tο ιδεολογικό κέλυφος του αντικρατισμού ίσα που κρύβει τη δίψα να αξιοποιηθούν και οι τελευταίες ευκαιρίες κέρδους της κρατικά προστατευμένης ιδιωτικής οικονομίας.

 

 

 ...O αντικρατισμός είναι απλώς της μόδας. Kρατάει δύο δεκαετίες βέβαια, παρ’ ότι το μοντέλο Θάτσερ κατέρρευσε με την ίδια ευκολία που κατέρρευσαν τα κρατικοδίαιτα «τσέμπολ» της Nότιας Kορέας. Aυτό που εμφανίζεται σήμερα ως αυτονόητη αλήθεια, ίσως σε μια δεκαετία να έχει εξοβελιστεί στο ιδεολογικό πυρ το εξώτερο.

 

 ...Mια βραχυχρόνια ύφεση που θα καταστρέψει εκατομμύρια θέσεις εργασίας και θα οδηγήσει σε κατάρρευση χιλιάδες επιχειρήσεις, θα αντιστρέψει τον ιδελογικό οίστρο των αντικρατιστών. Eνα νέο New Deal θα έλθει να αντικαταστήσει τους σημερινούς φιλελεύθερους όρκους. H ιδιωτική οικονομία θα απαιτήσει την παρουσία του κράτους σε κάθε πεδίο που η ίδια άφησε αποκαΐδια.

 

 

...Oι εθνικοποιήσεις μπορεί να γίνουν πάλι της μόδας. Iσως τότε το νέο πεδίο κρατικής επιχειρηματικής δραστηριότητας δεν είναι οι στρατηγικές υποδομές, αλλά η κλωστοϋφαντουργία. Tο κράτος θα φτιάχνει σώβρακα, φανέλες και στριγκάκια. Δεν έχει και τόση σημασία. Mπορεί να κληθεί να φτιάχνει και παπούτσια ή ό,τι άλλο απειλεί η κινεζική επέλαση. O,τι άλλο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει η κατά τα λοιπά παραγωγική επιχειρηματικότητα. Eτσι κι αλλιώς, ο «συλλογικός καπιταλιστής» μας έχει εξ ορισμού παραιτηθεί από το κέρδος. Περιορίζεται μόνο στη μίζα.

 

 

...Aυτά, για να μη νομίζουν μερικοί ότι τρώμε ιδεολογικό κουτόχορτο. Eν τω μεταξύ, το στοίχημα ισχύει. Yπολογίζω ότι σε μια πενταετία το αργότερο ο κρατιστής που κρύβουν μέσα τους οι αντικρατιστές θα ξυπνήσει με άγριες διαθέσεις.

 

 

Ηταν απο την στηλη:   

ΕΛEYΘEPOΣ ΣKOΠEYTHΣ, Kιμπι

Καθημερινή της Κυριακής, 19-06-2005

http://www.phys.uoa.gr/~nektar/history/articles/kathimerini_leviathan_tartara.htm

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
14326 αναγνώστες
7 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 21 Απριλίου 2009
01:34

 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ και ΔΙΑΠΛΟΚΗ, 180 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ...

 

 

 

...Πριν λιγες μερες διαβασα την ετησια αναφορα για την διαφθορα σε 180 χωρες στον κοσμο, οπου η Ελλαδα καταλαμβανει την «αξιοπρεπεστατη» θεση στο νουμερο 57 με 4,7 μοναδες για το 2008. Αυτη ειναι μια ερευνα του Internet Center for Corruption Research σε συνεργασια με το  University of Passau της Γερμανιας και με τον παγκοσμιο οργανισμο κατα της διαφθορας, Transparency International, που μετραει με διαφορες κλιμακες, υπηρεσιες και προϊοντα, τη διαφθορα που επιικρατει σε καθε χωρα. Αλλη μια ευρωπαϊκη χωρα χαμηλα στη λιστα, μολις 2 θεσεις πριν απο μας ειναι η Ιταλια στο νουμερο 55, (παρηγορια στον αρρωστο δηλαδη), ενω ακολουθουν η Τουρκια, οι περισσοτερες χωρες του πρωην ανατολικου μπλοκ και των Βαλκανιων και μετα ολες οι καθαρα τριτοκοσμικες χωρες...Στις πρωτες θεσεις βρισκονται σχεδον παντα, 30 χρονια τωρα, οι σκανδιναβικες χωρες και πολλες αλλες ευρωπαικες που φτανουν  εως και τις 9,5 μοναδες με κορυφη το 10, σε συγκριση με τις δικες μας 4,7...ενω συμφωνα με τα στοιχεια η χωρα μας, εχει κυμανθει μεταξυ 3,5 και 5,3 μον. ολα αυτα τα χρονια.

 

http://www.icgg.org/downloads/CPI_2008.xls

 

..Και πως να μην ειναι αυτη η θεση μας στη λιστα, αφου ολοι ξερουμε οτι απο ιδρύσεως της Ελλάδας το 1830 η "διαπλοκή", το ρουσφέτι και το μπαξίσι είναι μέρος της καθημερινότητάς μας επειδή το Κρατος ειναι ο «πατερούλης» που χώνει τη μύτη του παντού, προσπαθώντας να ελέγξει τα πάντα. Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα ήταν πάντα σχεδόν εξ' ολοκλήρου κρατικοδίαιτος, κακέκτυπος και  - λίγο ή πολύ - ληστρικός. (Νομίζετε τυχαία την ύπαρξη και συνεχιζόμενη δύναμη του ΚΚΕ - σε πείσμα των καιρών;)

    Το Ελληνικό Δημόσιο είναι παραγωγός και διανομέας ηλεκτρικής ενέργειας, καυσίμων, αερίου, τηλεφωνικών υπηρεσιών, νερού και αποχέτευσης. Κατέχει αεροδρόμια, λιμάνια, αεροπλάνα, τρένα, λεωφορεία, εργοστάσια παραγωγής λιπασμάτων, ζάχαρης και ορυκτών. Εχει γραφείο διεξαγωγής στοιχημάτων και ιπποδρομιών, καθώς και αποδοχής παρακαταθηκών.

   Είναι τραπεζίτης, ασφαλιστής, χρηματιστής, κατασκευαστής και ταχυδρόμος. Κατέχει τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, μουσικά σύνολα, όπερες, μπαλέτα, θέατρα και διαθέτει μονοπώλιο στη τριτοβάθμια εκπαίδευση.  Διοικεί σχεδόν όλα τα νοσοκομεία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Η λίστα συνεχίζεται και είναι δυστυχώς απογοητευτικά τεράστια...

   Είναι αδύνατον για ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ επιχείρηση μεγέθους πάνω απο περίπτερο να δραστηριοποιηθεί στην Ελλάδα χωρίς να έλθει σε άμεση επιχειρηματική επαφή με το Δημόσιο, σαν πελάτης, προμηθευτής ή ανταγωνιστής.

   Μη μου πει κανείς οτι οι εισηγμένες επιχειρήσεις όπως η ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΤΕ, ΟΠΑΠ, κλπ είναι ανεξάρτητες, γιατί τότε είναι που θα θυμώσω  πραγματικά...

   Τι να κάνει, λοιπόν, ο οποιοσδήποτε σοβαρός επιχειρηματίας, αφού οι αποφάσεις λαμβάνονται απο πολιτικούς είτε άμεσα, είτε έμμεσα; Αν - τρομάρα του - προσπαθήσει να ανταγωνισθεί με μέτρο τη σχέση ποιότητας-τιμής του προϊόντος ή υπηρεσίας που παρέχει, θα φάει τα μούτρα του.  Οι αποφάσεις λαμβάνονται απο εντελώς άσχετους με το αντικείμενο βουλευτές/υπουργούς και όχι ρασιοναλιστές τεχνοκράτες επιχειρηματίες. (Ασε που οι περισσότεροι βουλευτές/υπουργοί είναι δικηγόροι και γιατροί).

   Ο ενδιαφερόμενος επιχειρηματίας αναγκαστικά θα μιλήσει τη γλώσσα που καταλαβαίνει ο κάθε επαγγελματίας πολιτικός: λεφτά, ψήφοι και εξουσία. Ας μην γελιόμαστε: σ'αυτή τη χώρα η διαπλοκή με τον πολυχρονεμένο Σουλτάνο, το Βεζύρη και τους άπειρους Πασάδες και Μπέηδες είναι υποχρεωτική.

   Αν το Κράτος (5-6 οικογένειες, δηλαδή) θέλει πραγματικά να σπάσει τα δεσμά του οθωμανικού παρελθόντος του, το ΜΟΝΟ που χρειάζεται είναι να πουλήσει σχεδόν τα πάντα και μάλιστα 100% - όχι για ταμειακούς λόγους, αλλά για να απελευθερώσει την κοινωνία. Αλλά τότε τι θα κάνουν οι πολιτικοί και τα κόμματα; Θα χάσουν ΟΛΗ την πελατεία τους που βολεύεται με θεσούλες (ή υποσχέσεις) και θα πρέπει να αναπτύξουν πολιτική φιλοσοφία, όραμα και έργο.  Ζήσε Μάη μου....

   Κίνητρα για επενδύσεις δεν υπαρχουν,  ολοι θελουν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι και οι πιο «εξυπνοι», έμποροι και μεσαζοντες, να κανουν βολτα την ντοματα απο 40 χερια μεχρι να φτασει στον αμοιρο καταναλωτη,  ο οποιος βεβαια με τη σειρα του σχολιαζει απλα την τσουχτερη τιμη της με την συζυγο, φορωντας τις πυζαμες του και  βλεποντας αυτο το απιστευτο καθημερινο reality show των οκτω, με τα παραθυρα του καθε πικραμενου που λεγεται «Ειδησεις»... Και φτου κι απ’ την αρχη την επαύριο.

   Μέχρι τότε ας μη μιλάμε για ανεξάρτητη, μη διαπλεκόμενη ελληνική επιχειρηματικότητα - πέραν του περιπτέρου, δηλαδή - γιατί αυτή δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και ούτε μπορεί αν υπάρξει υπο τις παρούσες συνθήκες.

 

ΥΓ.  Για ιστορική αναδρομή και σύγκριση προτείνεται η ανάγνωση των "Απομνημονευμάτων του Ανδρέα Συγγρού" (Εκδόσεις Εστία). Είναι εκπληκτικό και ντροπιαστικό το πόσο ίδια είναι η Ελλάδα του 2009 με αυτή του 1870.

 

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<394041424344454647>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
7/1Γιατί τα σκυλιά ζουν λιγότερο από τους ανθρώπους?