Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


631 αναγνώστες
Κυριακή, 7 Απριλίου 2019
11:02

Ο δρόμος των δακρύων είναι, κατά τον Χόρχε Μπουκάι, ο πιο σκληρός από τους "δρόμους αυτούς". Τα δύσβατα μονοπάτια του πόνου, του πένθους και των απωλειών, είναι απολύτως απαραίτητα προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε τον εαυτό μας, τί έχει αξία στη ζωή και να νιώσουμε την ολοκλήρωση. 

Η αυτονομία, ο έρωτας, ο πόνος, η πνευματικότητα και η ευτυχία είναι οι πέντε δρόμοι τους οποίους πρέπει να διανύσουμε μέσα από προσωπικές εμπειρίες. Γιατί δεν μπορούμε να συνεχίσουμε αν δεν αφήσουμε πίσω αυτό που δεν είναι πια εδώ μαζί μας. Είναι ο μόνος τρόπος να προχωρήσουμε.

Οι απώλειες αυτές αποτελούν μέρος της ζωής μας. Είναι σταθερές καθολικές και αναπόδραστες, και τις χαρακτηρίζουμε «απαραίτητες», γιατί μέσα απ’ αυτές μεγαλώνουμε.

"Το πένθος...πονάει
Αντισταθμίζει, αλλά δεν αποτρέπει 
Γλυκαίνει, αλλά δεν διαγράφει 
Ενθαρρύνει να συνεχίσεις 
Αλλά δεν εξαφανίζει τον πόνο
."

Όσο και να μας αγαπάει η μητέρα μας, κάποτε θα μας αφήσει, όπως κι εμείς εκείνη, δεν θα έχουμε ποτέ την αποκλειστικότητα στην αγάπη των γονιών μας.

Δημιουργώντας πεποιθήσεις, βεβαιότητες για κάποια πράγματα που θεωρούμε ότι θα μας συμβούν, τα προκαλούμε. Αν οι σκέψεις μας είναι αρνητικές, τότε μπλοκάρουμε, καταστρέφουμε τη ζωή μας.

Αυτό που μας πλήγωσε δεν θεραπεύεται πάντοτε μ’ ένα φιλί.

Θα πρέπει να δεχόμαστε την αγάπη που είναι ανάκατη με μίσος, και το καλό που έχει μέσα του κάτι κακό.

Ο πατέρας (ή η μητέρα) σου δεν πρόκειται να σε παντρευτούν ούτε κι αν τα κατάφερες να είσαι όπως σε ήθελαν (κι όχι μόνο αυτό, αλλά πιθανότατα δεν εγκρίνουν καθόλου το πρόσωπο που διάλεξες για να τους αντικαταστήσεις στην καρδιά σου).

Κάποιες επιλογές μας περιορίζονται από τη σωματική μας διάπλαση.

Σε όλες τις σχέσεις υπάρχουν προβλήματα και συγκρούσεις.

Οι επιθυμίες των ανθρώπων που αγαπάμε δεν συμπίπτουν πάντοτε με τις δικές μας, μερικές φορές μάλιστα είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους.

Δεν έχει καμιά σημασία πόσο έξυπνοι, ή πόσο προσεκτικοί είμαστε, κάποτε έρχεται η σειρά μας να χάσουμε.

Η ύπαρξη μας σ’ αυτόν τον κόσμο είναι αδυσώπητα εφήμερη. Αυτό πάντως που είναι πιο δύσκολο να δεχτεί κανείς (εγώ τουλάχιστον) και όχι γιατί δεν είναι αλήθεια, είναι ότι…

…Είμαστε εντελώς ανίκανοι να προσφέρουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα την προστασία που θα θέλαμε ενάντια σε κάθε κίνδυνο, σε κάθε πόνο, ενάντια στις ματαιώσεις, τον χαμένο χρόνο, τα γηρατειά και τον θάνατο.

"Αυτό που μπορούμε να κάνουμε για να μην υποφέρουμε "περισσότερο", δεν είναι να αγαπάμε "λιγότερο", αλλά να μάθουμε, όταν φτάνει η στιγμή του αποχωρισμού ή της απώλειας, να μη μένουμε κολλημένοι σ` αυτό που δεν υπάρχει πια. Να χαιρόμαστε τη στιγμή όσο διαρκεί, προσπαθώντας να την κάνουμε όσο γίνεται καλύτερη. Να ζούμε ρισκάροντας κάθε λεπτό της ζωής μας. Τέλος, να μη ζήσουμε αύριο με τη σκέψη στη σημερινή μέρα που ήταν τόσο ωραία, γιατί αύριο θα έχουμε την υποχρέωση να κάνουμε ότι φέρει το αύριο. Και θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε κι αυτό εξίσου ωραίο."

Το σχόλιό σας
914 αναγνώστες
Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019
11:53

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνο ως ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών.

Η ιστορία της Παγκόσμιας Ημέρας φτάνει πίσω στο 1857, όταν πραγματοποιήθηκε μεγάλη απεργία από εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας...

...150 χρόνια μετά, ήρθε ο Λαναράς με την ΚΛΩΝΑΤΕΞ, τα ΝΑΟΥΚ, ο ΔΟΥΔΟΣ, ο ΜΟΥΖΑΚΗΣ, η ΕΛΥΦ, ο ΜΑΞΙΜ, τα ΝΑΥΠ, η ΦΙΝΤΟ, η ΤΕΞΤ, ο ΒΑΡΝΗ, ο ΕΠΙΛΚ, η ΦΙΕΡ,  ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ που έγινε Αθηναϊκές Συμμετοχές...και πάμε λέγοντας για όσους ξέρουν και θυμούνται...εκείνο το περίφημο πάρτυ του ΄99 που κατέληξε σε hangover των επενδυτών...Σιγα μη χέσω ρε που είχε και κλάδο ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ το γαμημένο ΧΑΑ, με τους κινέζους σε πλήρη κάθοδο, ΟΥΣΤ ΛΑΜΟΓΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ...

Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή και το 1975 από τα Ηνωμένα Έθνη.

Παραδοσιακά, αυτή η μέρα αποτελεί φόρο τιμής στα γεγονότα της 8 Μαρτίου 1857. Ενώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών αλλά και ακτιβιστές διαδηλώνουν σε όλο τον κόσμο με σκοπό να κάνουν γνωστά τα αιτήματά τους για τη βελτίωση της θέσης των γυναικών.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
741 αναγνώστες
Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019
11:18

Με αφορμή την ημέρα...

"Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει, ακούς; Είμ` εγώ που φωνάζω κι είμ` εγώ που κλαίω, μ` ακούς? Σ` αγαπώ, σ` αγαπώ, μ` ακούς?"...

γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης στο "Μονόγραμμα". Ισως το πιο ερωτικό και βαθιά τρυφερό ποίημα που γράφτηκε ποτέ...

Συγκέντρωσα 14 λόγια σπουδαίων ανθρώπων για την αγάπη και σας τα παραθέτω...

-Σε ένα χωρισμό, αυτός που δεν είναι πραγματικά ερωτευμένος είναι εκείνος που λέει τα πιο τρυφερά λόγια. Marcel Proust

-Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και χαζοί, όμορφοι και άσχημοι, υπάρχουν μόνο άνθρωποι που αγαπήθηκαν και άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν. Μαλβίνα Κάραλη

-Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι. Οδυσσέας Ελύτης

-Μίλα μου ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι’ αγάπη. William Shakespeare

-Τη μέρα που η δύναμη της αγάπης θα υπερνικήσει την αγάπη της δύναμης, ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη. Mahatma Ghandi

-Ένας δειλός είναι ανίκανος να δείξει αγάπη. Αυτό είναι προνόμιο των γενναίων. Mahatma Gandi

-"Οι άντρες θέλουν πάντα να είναι η πρώτη αγάπη μιας γυναίκας. Οι γυναίκες, αντίθετα, θέλουν να είναι η τελευταία γυναίκα ενός άντρα." Oscar Wilde

-“Η αγάπη δεν είναι συνήθεια, καθήκον ή χρέος. Η αγάπη είναι. Αγάπα και μη ρωτάς πολλά. Μονάχα αγάπα.” Paulo Coelho (Η μάγισσα του Πορτομπέλο)

-“Η αγάπη δε θέτει πολλά ερωτήματα, γιατί αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, αρχίζουμε και να φοβόμαστε. Είναι ένας ανεξήγητος φόβος. Γι’ αυτό δεν κάνουμε ερωτήσεις, αλλά ενεργούμε. Ρισκάρουμε.” Paulo Coelho (Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα κι έκλαψα)

-“Σ’αγαπώ, επειδή είδα ένα όνειρο, συνάντησα ένα βασιλιά, πούλησα κρύσταλλα, διέσχισα την έρημο, οι φυλές κήρυξαν πόλεμο και βρέθηκα κοντά σ’ένα πηγάδι για να μάθω πού έμενε ένας αλχημιστής. Σ’αγαπώ γιατί όλο το σύμπαν συνωμότησε για να βρεθώ κοντά σου.” Paulo Coelho (Ο αλχημιστής)

-Μάθε ν`αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη. Γιάννης Ρίτσος

-Οι άντρες αγαπάνε λίγο και συχνά, ενώ οι γυναίκες πολύ και σπάνια. Jean-Jacque Rousseau

-Σταμάτησαν να σου λένε ψέματα, όχι να σ’ αγαπούν. Κι εσένα σου φαίνεται πως σταμάτησαν να σ’ αγαπούν…Antonio Porchia

-Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ… Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά. Μενέλαος Λουντέμης

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
663 αναγνώστες
Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2019
11:28

Μακρόν και κοντόν και 3 τον κλέγανε...

Στελεχος της τραπεζας Rothschild, (γαμοοικογένεια γερμανοεβραίων τραπεζιτών, με επιρροή στην οικονομικοπολιτική ιστορία του πλανήτη)...και υπουργος οικονομιας του Ολαντ!!!

Μας τον λάνσαραν σα νέο ηγέτη της Γαλλιας, που εχει σχεση με τη "ΓΙΑΓΙΑ" του απο τα 16 του χρονια ο ψυχοπαθης, (αυτός δεν έψαχνε μανούλα, γιαγιούλα έψαχνε ο άρρωστος με 25 χρόνια διαφορά), ...Αλλά οι Γάλοι δεν είναι μαλάκες, από κει ξεκίνησε κι ο Μάης του '68, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΙΛΕΚΑ, για ένα καλύτερο αύριο...

 

Αν σε νιαζουν τα λεφτα και τα θες στον κουμπαρα,
θασαι μαγκα μου ξεφτιλας, σκλαβος θασαι του παρά...

Κι οταν κοψουν το ρευστο και το χρημα πλαστικο,
Θαρχονται να σε ταίζουν με αέρα κοπανιστο...

Αλλοι παιζουν στα Ηρωδεια κι αλλοι μες στα καταγωγια,
άλλοι με τις χορηγιες κι αλλοι βγαινουν στις πλατείες...

Μα εγω μυαλο δε βανω και στ αρχιδια μου απάνω,
θα τους γραφω τους κοπριτες που το παιζουν τραπεζιτες...

Οσα φραγκα κι αν μου ταξεις, εκτος νομου κι εκτος ταξης,
θα βαδιζω μεθυσμενος και επαναστατημενος...

Κι αν με ειπες νουμερο, δε με ειπες αριθμο,
γιατι η τρελα μου αξιζει, ολο το βασιλειο...

ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ

 

https://www.youtube.com/watch?v=iH1GPVuza-o

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
583 αναγνώστες
Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2019
12:03

Γιατί τα σκυλιά ζουν λιγότερο από τους ανθρώπους?
Εδώ είναι η απάντηση από ένα 6 χρονο αγοράκι:

Ως κτηνίατρο, με κάλεσαν να εξετάσω έναν 13 χρονο ιρλανδικό ποιμενικό που τον έλεγαν Belker.

Η οικογένεια του σκύλου, ο Ρον, η γυναίκα του Λίζα και ο μικρός τους γιος, Σέιν, ήταν πολύ δεμένοι με τον Belker και ήλπιζαν για ένα θαύμα.

Εξέτασα τον Belker και ανακάλυψα ότι πέθαινε από καρκίνο. Είπα στην οικογένεια ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για τον Belker, και προσφέρθηκα να κάνω τη διαδικασία της ευθανασίας στο σπίτι τους.
 

Την επόμενη μέρα, ένιωσα ενα οικείο συναίσθημα στο λαιμό μου όταν ο Belker ήταν περικυκλωμένος από την οικογένεια του. Ο Σέιν φαινόταν τόσο ήρεμος, που χάιδευε το σκυλί του για τελευταία φορά και αναρωτιόμουν αν μπορούσε να καταλάβει τι επρόκειτο να συμβεί. Σε λίγα λεπτά, ο Belker αποκοιμήθηκε ειρηνικά και δεν θα ξυπνουσε ποτέ ξανά.

Το μικρό αγόρι φαινόταν να δέχεται τη μετάβαση χωρίς δυσκολία. Συζητούσαμε λοιπόν και αναρωτιόμασταν, γιατί οι ζωη των σκύλων διαρκεί πολύ λιγότερο από των ανθρώπων, προσπαθώντας να δώσω μια απάντηση για το θέμα, στα παιδιά της οικογένειας.

Αυτό που είπε τότε ο μικρός Σέιν με εξέπληξε. Δεν είχα ακούσει ποτέ πιο καθησυχαστική εξήγηση από αυτό. Αυτή η στιγμή άλλαξε τον τρόπο μου στο πως θα βλέπω τη ζωή.

Είπε: "Ερχόμαστε στον κόσμο για να μάθουμε να αγαπάμε τους άλλους όλη την ώρα και να είμαστε καλοί άνθρωποι σωστά?

Ε λοιπόν, αφού τα σκυλιά έχουν ήδη γεννηθεί γνωρίζοντας πως να τα κάνουν όλα αυτά, δεν χρειάζεται να μείνουν για όσο μένουμε εμείς στην ζωή".

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας λοιπόν είναι το παρακάτω:

Αν δούμε τον σκύλο σαν έναν αληθινό δάσκαλό, θα μάθουμε πράγματα όπως τα εξής:

•Όταν οι αγαπημένοι μας έρχονται σπίτι, πάντα θα πρέπει να τρέχουμε να τους υποδεχτούμε γιατί ποτέ δεν ξέρουμε πως τα φέρνει όλη ζωή και αν θα ξανά έχουμε αυτή την ευκαιρία.

•Ποτέ δεν πρέπει να χάνουμε την ευκαιρία να κάνουμε μια βόλτα.

• Πάντα πρέπει να ψάχνουμε ήρεμες στιγμές για φρέσκο αέρα και βολτες στην φύση.

• Πρέπει να τρέχουμε, να χορεύουμε και να παίζουμε καθημερινά.

• Να αφήνουμε τους ανθρώπους να μας «αγγίζουν».

• Να αποφεύγουμε το "δάγκωμα" όταν μόνο ένα "γρύλισμα" θα ήταν αρκετό για να επιφέρει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα.

• Στις ζεστές μέρες ή στις μέρες με πολλή κούραση να πηγαίνουμε βολτες με τους δικους μας ανθρώπους, να χαιρόμαστε κάθε στιγμή, ακόμη και να ξαπλώνουμε στο γρασίδι και να κυλιομαστε σαν μικρά παιδιά.

• Και το πιο βασικό : Οταν κάποιος έχει μια άσχημη μέρα, πρέπει να παραμείνει σιωπηλός, να μην ξεσπάσει στους δικούς του λέγοντας πράγματα που έπειτα θα μετανιώσει...
 

Εδώ είναι το μυστικό της ευτυχίας που μας δίδαξαν τα σκυλιά μας από την πρώτη μέρα που ήρθαν στην ζωή μας, χαμόγελο και αγάπη, χαρά και καλοσύνη...

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
15/10Λογιστικά τρικ δεν είναι όλα? Χρέη και κέρδη...