Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


3009 αναγνώστες
Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014
20:09

 

Αποτυπώνοντας σε έναν πίνακα, την συναισθηματική κατάσταση μιας γυναίκας, που δεν άκουσε τη λέξη μαμά, αφού έχασε το παιδί της, λίγες μέρες πριν αυτό ακόμη γεννηθεί...

...Το όνομα του ζωγράφου...

 

Τάσος Χώνιας

...περισσότερες δουλειές του εδώ...


https://www.google.gr/search?q=τασος+χωνιας&client=firefox-a&hs=agQ&rls=org.mozilla%3Ael%3Aofficial&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=SUjEUr4Vhq_KA93FgOgC&ved=0CDIQsAQ&biw=1024&bih=599

 

Rolling Stones - Emotional Rescue
 

Το σχόλιό σας
3711 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013
22:39

 

Μη χάνεις χρόνο... ξεκίνα να ζεις!


Όταν γεννιέσαι, θα μοιραστείς τα γενέθλιά σου με 17 εκατομμύρια ανθρώπους


Στα 12 χρόνια σου στο σχολείο θα έχεις κατά μέσο όρο 17 φίλους


Με το που φτάσεις τα 40, ο αριθμός αυτός θα έχει πέσει στους 2 (λυπηρό)


Θα βγάλεις 950 χιλιόμετρα μαλλιών


Θα γελάς περίπου 18 φορές την ημέρα


Θα περπατήσεις το ανάλογο με 3 φορές την περιφέρεια της Γης


Θα φας 30 τόνους φαγητό


Θα πιεις πάνω από 9.000 κούπες καφέ


Θα έχεις 1 πιθανότητα στις 10 να πάθεις ηλεκτροπληξία


Θα περάσεις, κατά μέσο όρο...


10 χρόνια της ζωής σου στη δουλειά


20 χρόνια στον ύπνο


3 χρόνια στην τουαλέτα


7 μήνες στην κίνηση


2 μήνες στην αναμονή του τηλεφώνου


12 χρόνια θα βλέπεις τηλεόραση
…και 19 μέρες θα ψάχνεις το τηλεκοντρόλ

Αυτό σου αφήνει το 1/5 της ζωής σου για να ζήσεις πραγματικά.


Δηλαδή περίπου 15 χρόνια…

Τι περιμένεις λοιπόν;

 

ΥΓ.

Εβαλα το κομπιουτερακι, ειναι ετσι τα νουμερα, βγαινουν...

 

Nouvelle Vague - Too Drunk To Fuck

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
4454 αναγνώστες
Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013
20:08

 

 

Πόσο εμπνευσμένα ζω τη ζωή? Δεν μπηκα σε έναν μηχανικό τρόπο σκέψης και καθημερινότητας κι ουτε θα μπω...

 

Συνειδητοποίησα ότι ζωή χωρίς έμπνευση, είναι ζωή χαμένη. Όλοι μας περνάμε φάσεις στη ζωή μας, άλλοτε όμορφες, άλλοτε αδιάφορες και ανούσιες και άλλοτε άσχημες.

 

Από τότε που ήμουν παιδί, ήθελα να συναναστρέφομαι με ανθρώπους δυναμικούς, που έχουν όρεξη για τη ζωή και που αποτελούσαν παράδειγμα προς μίμηση. Αντίθετα απέφευγα τους νωθρούς, τους «βολεμένους» με τη ρουτίνα της ζωής τους, τους επαναπαυμένους ανθρώπους. Τους βαριόμουν και εξακολουθώ να τους βαριέμαι φρικτά.

 

Θελω να ξυπνώ κάθε πρωί και να μην ξέρω τί με περιμένει... αυτό θα πει αληθινή ζωή για μένα.

 

Γιατί –όπως πολύ σωστά λέει και ένας φίλος, που αποτελεί έμπνευση για μένα- άλλο να ζεις και άλλο να νιώθεις ζωντανός....και ζωντανός νιώθεις μόνο όταν έχεις κίνητρο.

 

Δυστυχώς, με τα χρόνια ακόμα και η πιο ανήσυχη φύση, ακόμα και το πιο άγρυπνο πνεύμα συμβιβάζεται και ρίχνει τους ρυθμούς του. Είτε γιατί κάνει οικογένεια, οπότε εκ των πραγμάτων, ηρεμεί και αλλάζει τρόπο ζωής, είτε γιατί λόγω εμπεριών, απογοτεύεται και νομίζει ότι δεν έχει να περιμένει πολλά πράγματα.

 

Η αλήθεια είναι όμως οτι η έμπνευση δεν έχει ηλικία... Όλα είναι στο μυαλό μας και κυρίως στο χέρι μας. (Ακούς Εσύ?)

 

Κανείς δε θέλει να ξυπνά το πρωί κουρασμένος και άκεφος. Το να ξεκινάς την ημέρα σου γεμάτος όρεξη και ενέργεια είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί. Τί κάνεις, όμως, αν αυτο το κομμάτι της έμπνευσης λείπει από τη ζωή σου; Το κυνηγάς, το αναζητάς και τελικά το βρίσκεις. (Καλή ώρα...)

 

Έμπνευση μπορεί να είναι κάποιο πρόσωπο για σένα, (η Πυθία που λέγαμε)...μπορεί να είναι ένα καλό βιβλιο, μια καλή ταινία, μια μυρωδια, μια γευση, ένα όμορφο τραγούδι ή πολλά όμορφα τραγούδια.

 

Επιδιωκω να περνάω περισσότερο χρόνο με ανθρώπους, που είναι αληθινά παθιασμένοι με ό,τι κάνουν στη ζωή τους και αποφασισμενοι να αξιοποιουν κάθε δευτερόλεπτο που τους δίνεται.

 

Δεν ειναι τίποτα δεδομένο, τίποτα. Όλα αλλάζουν και όλα μπορούν να ανατραπούν από τη μια στιγμή στην άλλη. Φροντίζω λοιπόν, τις στιγμές μου να τις κάνω όσο πιο ενδιαφέρουσες και αξιομνημόνευτες μπορώ.

 

Όποτε μου δίνεται η ευκαιρία, την αρπάζω, είτε αυτό λέγεται έρωτας –που αποτελεί κύρια πηγή έμπνευσης- είτε λέγεται νέο επαγγελματικό project, είτε λέγεται ταξίδι, είτε φίλος/-η, είτε απλώς ένα χαμόγελο.

 

...Αν ηταν ολα τα παραπανω ενα τραγουδι με ξενο στιχο, θα μπορουσε να ηταν αυτο... 

 

Alpha Blondy - Sebe Allah Y'E


 

 

...Αν ηταν ολα τα παραπανω ενα τραγουδι με ελληνικο στιχο, θα μπορουσε να ηταν αυτο...

 

Χάρις Αλεξίου - Ερωτικό (Με μια πιρόγα)


 

 

 

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1411 αναγνώστες
Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013
23:02

 

 

Ξανάρθες ξημερώματα,
πριν σβήσουνε τ’ αστέρια
και πριν προλάβω να σε δω
με πήρανε αιχμάλωτο ξανά,
τα δυο σου χέρια

Ξανάρθες ξημερώματα
και πάλι μεθυσμένη
λες και δεν έχει το πρωί
για την αγάπη σου στιγμή
και με το φως πεθαίνει
 
Δε ζητάω πολλά
όλα αυτά που μου λες στο σκοτάδι
να τα πεις μια φορά
με το φως το πρωί κι ένα χάδι...

Ξανάρθες ξημερώματα
κι όλο και με φιλούσες
κι όλη την ώρα έψαχνα
να δω μέσα στα μάτια σου,
μα εσύ δε με κοιτούσες…

 

Κωστής Μαραβέγιας - Δε ζητάω πολλά
 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
4478 αναγνώστες
Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013
19:50

 

         Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’ ακουσθεί,
       της Wall
το κλείσιμο ξανά...
             με μουσικές εξαίσιες, με φωνές, με τυμπανοκρουσίες,
  την τύχη σου που δεν ενδίδει πια, τα
trades σου που απέτυχαν,                         τα διαγράμματα σου που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.

 

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αγορά που φεύγει
.
                  Προπάντων να μη γελασθείς,
  μην πεις πως ήταν όνειρο,             πως απατήθηκεν η ακοή σου, σε πρόδωσεν η διαίσθηση κι η όραση μαζί...
Μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.

 

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, μα και συνάμα γνωστικός,
      σαν που ταιριάζει σε, που ενώ αξιώθηκες μια τέτοια τύχη...         
      Της Αγοράς ν’ ακούς τις υποδείξεις, όταν στραβά μάτια σου έκανε.

  Μα εσύ τις δυνατότητές σου υπερεκτίμησες κι ανεπονόρθωτες ζημιές τόσες φορές μ' ανόητα trades προξένησες, όταν χωρίς να ξέρεις τι ποιεί, απερίσκεπτα ενεργούσες...

 

      Ακου τώρα λοιπόν τους γέλωτές της, δέξου και τις σφαλιάρες της,                νιώσε μικρός μπροστά της, τρέξε για να κρυφτείς,  σκεπάζοντας τ' αφτιά...     στ' ατέλειωτα χαχανητά της.  

 

              Στάσου τώρα μπρος στην οθόνη σου και κοίτα με συγκίνησιν,                        αλλ’ όχι με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα...
  Ως τελευταία απόλαυση τους αριθμούς, τους δείκτες, τα γραφήματα,
               τ’ account statements και τις μεταβολές του χαρτοφυλάκιου σου
                   κι
αποχαιρέτα την, την Αγορά που χάνεις...

 

     Αποχαιρέτα την, πάει πια, σε άφησε, την έχασες,                                       σε κούρασε ξέρεις να λες,  μα εσύ πρώτος την ταλαιπώρησες...                         Της Αγοράς το πονηρό χαμόγελο αντικρύζεις τώρασαν τελευταίο                 αποχαιρετισμό, λίγο πριν σε προδώσει...

 

           Στων περιστάσεων στάσου το ύψος κι αποχαιρέτα την πικρά,  

σαν που ταιριάζει σε, τώρα που φεύγει” και σ' αφήνει...   

 

Τη νύσταξες, χασμουρητά τη γέμισες, μα κι απογοητεύσεις...                           Μ' όλες τις άστοχες, εκείνες τις εμπνεύσεις,  τότε εσύ που πίστεψες,          πως μια καινούργια Αμερική ανακαλύπτεις...  

       

Την έχασες την Αγορά, βαρέθηκε με σένα, έπαψε ν' ασχολείται,                     την "έκανε", σε άφησε, λίγο πριν αντιδράσει...

*********************************************************

 

...Γεννήθηκε και πέθανε την ίδια μέρα, 29/04...(1863-1933)

...Απ΄όσο θυμάμαι και απ΄όσους με ενδιέφεραν στη ζωή μου,

ο Μανώλης Χιώτης επίσης γεννήθηκε και πέθανε την ίδια μέρα, 21/03...(1921-1970)...ανάρτηση για τον οποίο έχω κάνει πριν κάποια χρόνια...

http://mogadishu.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=19222&blid=318

                  Μουσικές διαδρομές...Μανώλης Χιώτης

 

 

 

   Mop Mop - Fred Wesley & Anthony Joseph - Run Around

******************************************** 

 

 

Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω —
αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·


όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,


οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,
τες λέξεις και τες φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν
εις όποιο θέμα κι αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω.

 

Ο Δεκέμβρης του 1903

(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

 

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

 

 

 

Είπες·

«Θα πάγω σ' άλλη γή, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα,
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ' είν' η καρδιά μου -- σαν νεκρός -- θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμό αυτόν θα μένει.
Οπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού -- μη ελπίζεις --
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γή την χάλασες.

Η Πόλις *** Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1910)

 

 

Αγαπημένα επίσης...

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<101112131415161718>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
3/8Ικαρία και για φέτος και για πάντα...Καλό καλοκαίρι...