Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


4291 αναγνώστες
5 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011
12:50

 

Το σχόλιό σας
872 αναγνώστες
Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011
10:12

 

  

   

 

 Smoke and Mirrors...(Δώστε προσοχή στους στίχους)

 

 

 

Ο ΓΑΠ είναι καλός πρωθυπουργός αλλά σε REWIND!

Σκέψου τα όλα με αυτή τη σειρά :

Αρχικά μας ζητάει δημοψήφισμα, έπειτα κουρεύει το χρέος κατά 50%, τέλος παίρνει και 110 δις από το ΔΝΤ και μετά ανακοινώνει πως "Λεφτά υπάρχουν!"...

Ποιος μαλάκας του 'δωσε το ντοσιέ ανάποδα !!!

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
783 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011
14:37

  Erik Truffaz & Sophie Hunger - Let Me Go

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1052 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011
12:42

Εσύ εκεί κι εγώ στου κόσμου τον παράλληλο
 βαρύς χειμώνας και το κλίμα ακατάλληλο
Εσύ εκεί κι εγώ στου κόσμου το υπόγειο
 να σε γυρεύω σε μια ψεύτικη υδρόγειο

Εσύ εκεί κι ο έρωτάς σου διαταγή και τελεσίγραφο
 Κι εγώ εδώ, όλη τη νύχτα αγκαλιά μ’ ένα αντίγραφο

Εσύ εκεί… εσύ εκεί…

Εσύ εκεί κι εγώ στου κόσμου τα μεγάφωνα
 να τραγουδάω της αγάπης τα παράπονα
Εσύ εκεί κι εγώ σκυμμένος στην κασέτα σου
 να με ματώνει η φωνή σου και το ψέμα σου

Εσύ εκεί… εσύ εκεί…

Εσύ εκεί κι ο έρωτάς σου διαταγή και τελεσίγραφο
 Κι εγώ εδώ, όλη τη νύχτα αγκαλιά μ’ ένα αντίγραφο

Εσύ εκεί… εσύ εκεί…

Εγώ εδώ κι εσύ εκεί, στο πουθενά πιο πέρα
 κι ανάμεσά μας ο καιρός, που σήκωσε αέρα.
Έγινε φάλτσο το φιλί, μετέωρο στο στόμα
 κι εγώ βαρώ τα όργανα με το ρυθμό μου ακόμα.

Δεν ήξερα να φυλαχτώ από "φτιαχτούς" ιππότες
 μα έμαθα να σ' αγαπώ και κλείδωσα τις πόρτες.
Δεν ήξερα στον έρωτα ασπίδα να κρατάω
 μα έμαθα ν' ακολουθώ το βήμα που αγαπάω.

Εγώ εδώ κι εσύ εκεί ν' αλλάζεις να σκορπιέσαι
 σαν μαύρη τρύπα το γιατί με παίρνει σαν θυμιέσαι.
Δεν το μπορώ να υποταχτώ στης μοίρας τα παιχνίδια
 τρέχει η ζωή κι ακολουθώ, μα μένω εδώ στα ίδια.

Κουράστηκα να σε ζητώ στα πρόσωπα των άλλων
 πέρασε φως στη μηχανή και κάηκε το πλάνο.
Εγώ εδώ που μ' άφησες, μα εσύ αλλού κοιτάζεις
 σαν ένα τρένο βιαστικό, με ξέχασες κι αλλάζεις!!!!!

Πόσες αλήθειες χώρεσαν σε τόσους λίγους στίχους
 σώπασα απλά και άκουγα. . το δάκρυ σου στους τοίχους!
Κι έσταζε σα ροδοσταμα 'ρωμάτιζε το γύρω
 έδινε λόγο για να ζω σε έναν κόσμο στείρο...

Εγω εδω εσυ εκει...μα κατι στον αερα μας ενωνει...

Δεν ήξερα στον έρωτα ασπίδα να κρατάω
 μα έμαθα ν' ακολουθώ το βήμα που αγαπάω.

 Μάνος Ξυδούς

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1601 αναγνώστες
Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011
15:46

  

   Πρώτη φορά επισκέφθηκα το Βερολίνο καλοκαίρι '93 και έζησα ένα αρκετό διάστημα, δεν ήθελα να φύγω, ενδιαφέρουσα πόλη, συνεχώς είσαι σε εγρήγορση αφού όλο και κάτι έχεις να δεις, δεν τη χορταίνεις με τίποτα, άσε που οι Γερμανοί του Βερολίνου δεν είναι οι ξενέρωτοι "Εin Kaffee Bitten" Γερμανοί, μιλάνε Αγγλικά, είναι αλλιώς ρε παιδί μου, όσο για τη ζωή στην πόλη? Μέχρι το πρωί...

 

   Δεύτερη φορά επισκέφθηκα αυτή την πανέμορφη πόλη χειμώνα 1999-2000 και συγκεκριμένα στην αλλαγή της χιλιετίας.

   Μουσεία, μπαράκια, κλαμπς, συναυλιακοί χώροι, εκθεσιακά κέντρα, εκκλησίες με τρύπες στην οροφή, εμπορικά κέντρα να χάνεσαι, θέατρα, ζεστό κρασί με λικέρ στο δρόμο, μαγαζιά τύφλα να 'χει το Κολωνάκι, ποτάμια, κανάλια, γέφυρες, μετανάστες, falafels, παπατζήδες στο δρόμο, ω ναι ! το είδα κι αυτό, μόνο που δεν ήταν Γερμανοί, αλλά Πολωνοί κι έπαιζαν τον παπά στον κεντρικότερο και πιο κυριλέ δρόμο του Βερολίνου στην Kurfürstendamm, πάνω σ' ένα πάγκο χάρτινο, με τους τσιλιαδόρους τους και τα μάσαγαν από τους αυτόχθονες αδαείς ιθαγενείς...

 

   Τέσσερα χρόνια μετά την πτώση του τείχους, νωπές ακόμη οι μνήμες, ατέλειωτα χιλιόμετρα τείχους της ντροπής κι ο "χαζοτουρίστας" να μην έχει αφήσει κομμάτι του τοίχους αφωτογράφητο, 5-6 φιλμς ήταν μόνο το Τείχος και το "Μουσείο του Τείχους" στο Check Point Charlie, το σημείο ΜΗΔΕΝ με το φυλάκιο των υπερδυνάμεων (μη χ... δηλαδή), 2-3 φιλμς τα υπόγεια των "SS" που σαπακιάζανε τους αντιδραστικούς, πόσα ακόμη στο πρώην στρατόπεδο της Stazi που είχε γίνει Κέντρο Ανανεώσιμων και Εναλλακτικών Μορφών Ενέργειας και κάμποσα φιλμς το εκπληκτικό Μετρό του Βερολίνου που οι τοίχοι του ήταν σαν μια υπόγεια έκθεση ζωγραφικής...

 

   Το "Μουσείο της Περγάμου" δε? Μπαίνεις κατά τις 10 το πρωί και βγαίνεις στις 5 το απόγευμα με αρκετές ελείψεις, ξαναπάς, δεν το συζητάω, οι απίστευτοι δε Φρίτσηδες έκλεψαν τον Ναό της Περγάμου από την Μικρά Ασία, τον έσπασαν σε κομμάτια και τον έστησαν σα να κατασκευάστηκε χτες, ακούμπησα το δάχτυλό μου παρ' όλο που απαγορεύοταν στα σκαλιά της εισόδου, έτριξαν από καθαριότητα, η δε λάμψη? Ποια χλωρίνη Κλινέξ

   Ασε δε το άλλο! Και μιλάμε για 18 χρόνια πριν η πρώτη φορά, τι γλώσσα μιλάτε κύριε? Ελληνικά ! Πάρτε ένα κασετόφωνο με την ξενάγηση στη γλώσσα σας, α, όλα κι όλα, κλέφτες κλέφτες, αλλά από οργάνωση σκίζουνε!

   Τι "Μουσείο Φυσικής Ιστορίας" με κλεψιμαίϊκα από τις 5 ηπείρους, τι "Αιγυπτιακό Μουσείο" πνιγμένο μέσα στο χρυσάφι και στa Lapis Lazuli, απαπαπαπά, όπου και να τους πιάσεις λερώνεσαι, ο Ελγιν κάτι μάρμαρα πήρε, εδώ μιλάμε για Μεταπτυχιακό στην αρπαγή του οτιδήποτε γυάλιζε στον τότε σύγχρονο κόσμο...

 

 

Η σχολή τέχνης Bauhaus ιδρύθηκε το 1919 από τον Βάλτερ Γκρόπιους. Ήταν ένας από τους καλλιτεχνικούς θεσμούς με μεγάλη επιρροή. Στο προσωπικό και στους μαθητές περιλαμβάνονταν οι Ρόχε, Κλέε, Καντίνσκι, Μοχόλι-Νάγκι. Το σημερινό λευκό κτίριο με τα γυάλινα αετώματα χτίστηκε μεταξύ 1976-1979 και φιλοξενεί πλέον το αρχείο, μια βιβλιοθήκη και έναν εκθεσιακό χώρο για εποχικές εκθέσεις.

 

   Ουφ, έσκασα ! Α και σε μια κουβέντα με μια Γερμανίδα, την ιδιοκτήτρια της πανσιόν που έμενα, τι μου είπε? Θα τα βλέπατε όλα αυτά κύριε ποτέ στη ζωή σας μαζεμένα μέσα σε λίγες μέρες και τόσο καλοδιατηρημένα σα να φτιάχτηκαν χτες? 

   Speechless o Mogadishu στην Frau Blucher !!! 

  

 Checkpoint Charlie - Stasi

  

 

Zoo...

 

Kreuzberg

 

Reichstag Building

 

 Fernsehturn

 Quasimodo...

the place that music, lives on...

  

Metro Stations...

 

Wall Graffiti Art...

    

  

 Cafe...

  

Imax...

 

Alexander Platz...

 

 

  

  First we take Manhattan - Then we take Berlin

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 31123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις