Απουσία ψάλτου...βηξ
Ελευθερία επιλογής, αίσθησης και συμπεριφοράς, αποφασίζοντας «ανθυγιεινά», κόντρα στις απαγορεύσεις των «ειδικών», των προκαταλήψεων και των συμβάσεων...
Λίγα λόγια για εμένα
Μετά την κουρασμένη βιασύνη των τελευταίων τρένων, τίποτα δεν κινείται. Μένει μόνο το πρόσωπό σου στο Noo Awlins κι ’ναι δύσκολο με τόση μοναξιά να κλείσεις τα μάτια χωρίς ν' αμφιβάλλεις ότι υπάρχεις. Παράλογη αυτή η γλώσσα της φωτιάς που σκίζει τον ορίζοντα κι επεκτείνεται αδάμαστη στις καρδιές. Πολύμορφη και πληγή που εκρήγνυται και φαίνεται το βεβιασμένο χαμόγελο μιας θρυμματισμένης μάσκας. Μόνη η πόλη μεταμφιέζεται σ’ ανατριχίλα, τα μάτια της σε σημαδεύουν ίσια και τυφλά... όπως ένα αποτύπωμα δοντιών που ξεχνιέται στους ώμους. Μετά το αλκοόλ είναι το αίμα που γυμνώνει τα χείλη, γιατί έρχεται η νύχτα. Γιατί φτάνει ο θάνατος σ' ένα λυγισμένο μπράτσο... για να σ' αφήσει μόνο σου με τα χρόνια σου... ...Θλιμμένο απ' τα λιόδεντρα, καθώς το French Quarter μισοκλείνει τα παράθυρά του, κι ο χρόνος ένα αεράκι, που κανείς πια δεν θυμάται.
(διαβάστε περισσότερα)
***********
Σύνδεσμοι


1693 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016
13:59

 

 

Ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν σίγουρα ένας εκκεντρικός και αμφιλεγόμενος στοχαστής-συγγραφέας.

Κάποιοι τον θεωρούν ήρωα, ένα μεγάλο μυαλό που η κοινωνία αρνήθηκε να δεχτεί, για να μην παραδεχτεί την ανωμαλία της.

Κάποιοι άλλοι τον θεωρούν τρελό, χαρακτηριστική φιγούρα παρανοϊκού επιστήμονα (παρότι δεν ήταν επιστήμονας).

Όποιος έχει διαβάσει τα βιβλία του, όπως το “Άκου, ανθρωπάκο”, τη “Μαζική ψυχολογία του φασισμού”, την “Ανάλυση του Χαρακτήρα”, τη “Δολοφονία του Χριστού”, τη “Σεξουαλική Επανάσταση”, θα βεβαιώσει ότι ήταν (τουλάχιστον) ένας εξαιρετικός συγγραφέας.

Ο πυρήνας της θεωρίας του Ράιχ, πέρα απ’ τις μαρξιστικές του αναζητήσεις, είναι η σεξουαλικότητα και ο οργασμός, (μαθητής του Φρόυντ ήταν).

Η νεανική επανάσταση της δεκαετίας του ’60 (βλέπε Χίπις, Μάης ’68 στη Γαλλία) βασίστηκε και στο βιβλίο του “Σεξουαλική Επανάσταση”, που εκδόθηκε το 1936.

~~

Ο Ράιχ υποστήριζε ότι κανένας άνθρωπος καταπιεσμένος σεξουαλικά δεν μπορεί να συμπεριφερθεί ως ελεύθερος άνθρωπος.

Μένει “θωρακισμένος” [sic]όσο δεν ικανοποιείται.

Αλλά προειδοποιεί: “Η σεξουαλική απελευθέρωση δεν είναι ασυδοσία. Ένας πεινασμένος άνθρωπος, σαν βρεθεί μπρος σ’ ένα τραπέζι γεμάτο φαγητά, θα φάει μέχρι που να κάνει εμετό. Ο Ολοκληρωμένος Άνθρωπος γνωρίζει τι και πόσο χρειάζεται να φάει.”

Ο Ράιχ ήταν από τους πρώτους στοχαστές που επισήμανε ότι κάθε φασισμός, πολιτικός-οικονομικός-κρατικός-θρησκευτικός, βασίζεται στη σεξουαλική καταπίεση.

Η χριστιανική θρησκεία επιβάλλει τη μονογαμία. Για άντρες και γυναίκες, δίνοντας έμφαση στη νοσηρότητα της γυναικείας μοιχείας και σεξουαλικότητας.

Στον Ισλαμισμό η καταπίεση των γυναικών είναι ακόμα μεγαλύτερη, αφού η γυναικεία παραβίαση της μονογαμίας μπορεί να οδηγήσει σε σωματικές τιμωρίες σε κάποιες χώρες ακόμα και στην εκτέλεση.

Αυτό δεν είναι παράξενο. Οι “μεγάλες” θρησκείες είναι πατριαρχικές. Κι η πατριαρχία απεχθάνεται την απιστία των γυναικών, γιατί πρέπει να προφυλαχτεί η περιουσία του πατρός (να μην την κληρονομήσει κάποιο μπάσταρδο).

Και η λέξη μπάσταρδος, νόθος, είναι μία απ’ τις χειρότερες βρισιές στις πατριαρχικές κοινωνίες. Μπορεί να χάσεις ολόκληρο θρόνο εξαιτίας αυτής.

Αυτή η βιαιότητα της πατριαρχίας, της ανδρικής κυριαρχίας, δεν είναι ανθρώπινο -μόνο- “προτέρημα”.

Ανάμεσα στους δύο κοντινότερους συγγενείς μας, τους κοινούς χιμπατζήδες και τους χιμπατζήδες μπονόμπο, υπάρχει μια τεράστια κοινωνική διαφορά. Οι πρώτοι έχουν πατριαρχικές ομάδες και είναι βίαιοι όσο κι οι άνθρωποι. Οι δεύτεροι, οι μπονόμπο, δημιουργούν μητρογραμμικές ομάδες και σχεδόν ποτέ δεν αλληλοσπαράζονται.

Προτιμούν να λύνουν τα προβλήματα τους με το σεξ, κάνοντας ‘το όλη την ώρα, και σε κάθε στάση και συνδυασμό. Ναι, έχουν και ομοφυλοφιλικές σχέσεις, αυνανίζονται συχνά, κάποιες φορές και με τη χρήση εργαλείων, και γενικά πηδιούνται ελεύθερα.

Δεν τους βγαίνει πάντα σε καλό, αφού όταν έρχονται αντιμέτωποι με τους στερημένους κοινούς χιμπατζήδες, δεν μπορούν ν’ αντισταθούν στο μένος τους.

Όπως ήταν δύσκολο για την Ευρώπη ν΄ αντισταθεί στους στερημένους Ναζί.

Στη “Μαζική Ψυχολογία του Φασισμού” ο Ράιχ αποδίδει ίσως με υπερβάλλοντα ζήλο, τη ρομποτική αφοσίωση των στρατιωτών και του Γερμανικού λαού στον Φύρερ στη σεξουαλική καταπίεση.

Τα σύμβολα, οι σημαίες, τα χρώματα, οι ύμνοι, οι στολές ήταν όλα σεξουαλικά υποκατάστατα.

Ένας ανοργασμικός άνθρωπος, κάποιος που γαμάει-γαμιέται, αλλά δεν κάνει έρωτα, κάποιος που δεν μπορεί να εκτονώσει το θυμικό του μέσα απ’ τη σεξουαλική πράξη, θα εκφράσει τα συναισθήματα του με άσχημο τρόπο. Πολεμώντας, σκοτώνοντας, βιάζοντας, ασελγώντας, τρομοκρατώντας, βρίζοντας, καταπιέζοντας.

Η σεξουαλική καταπίεση οδηγεί σε νέα καταπίεση, πιο γενικευμένη.

Το αναγνωρίζει κι η λαϊκή σοφία: Ένας αγάμητος, ένας κακογαμημένος (ανοργασμικός) άνθρωπος έχει πάντα νεύρα, και τα ξεσπάει σε όποιον βρει διαθέσιμο -συνήθως κάποιον στον οποίο έχει εξουσία.

Ο/η δάσκαλος/α – καθηγητής/τρια θα ξεσπάσει στα παιδιά.
Ο αξιωματικός θα ξεσπάσει στους στρατιώτες.
Το αφεντικό θα ξεσπάσει στους εργαζόμενους.
Ο προϊστάμενος θα ξεσπάσει στους υφιστάμενους.
Ο μουσουλμάνος- wannabe gay θα ξεσπάσει στους θαμώνες ενός γκέι μπαρ.

 

Ο Ράιχ υποστήριζε ότι ο οργασμός είναι το θεμέλιο μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας. Όμως αναφερόταν στον οργασμό που συνδυάζεται με το συναίσθημα -χωρίς να κάνει λόγο για μονογαμία.

Δεν μιλούσε για σεξ, αλλά για έρωτα, έτσι όπως μόνο στην ελληνική γλώσσα μπορεί να αποδοθεί.

Το αγγλοσαξωνικό “making love” δεν μπορεί να αποδώσει το ελληνικό “κάνω έρωτα” (τόσο διαφορετικό απ’ το “γαμάω” ή το δανεισμένο “κάνω σεξ”).

Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε έχουν σημασία, γιατί σκεφτόμαστε με αυτές ως οχήματα.

Και σίγουρα είναι διαφορετικές σκέψεις-πράξεις η αγάπη, ο έρωτας, το σεξ, το γαμήσι, το πήδημα.

Καμία λέξη δεν είναι χυδαία ή αισχρή. Δεν υπάρχουν χυδαίες λέξεις, μόνο χυδαίοι άνθρωποι.

Παρεμπιμπτόντως (;) η λέξη χυδαίος, που χρησιμοποιούσαν κι οι οπαδοί της καθαρεύουσας για τους δημοτικιστές, εννοώντας τους αμόρφωτους, τους λαϊκούς, προέρχεται απ’ το αρχαιοελληνικό χέω, που σημαίνει χύνω.

Σίγουρα ο Ράιχ θα είχε πολλά να πει για τη χυδαιότητα της “λαϊκής” γλώσσας και το “χύνω”, σε αντιπαράθεση με τον “στεγνό” (και στείρο) ακαδημαϊσμό των “καθαρών”.

Αλλά ας προσέξουμε. Η ελευθεριότητα, όταν είναι καθοδηγούμενη, κι όταν-ακόμα περισσότερο- είναι υποχρεωτική, δεν είναι ελευθερία.

Στον Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο του Χάξλεϊ η μονογαμία ήταν καταδικαστέα. Οι άνθρωποι δεν είχαν το δικαίωμα να επιλέξουν έναν σύντροφο.

Και η σεξουαλικότητα, όπως προβάλλεται συχνά απ’ τα media, μοιάζει να έχει έλλειψη συναισθήματος.

Το πορνό είναι σεξουαλικό, αλλά δεν είναι ερωτικό.

Αυτό που μας κάνει να ερωτευόμαστε είναι η ανάγκη του σώματος -για σεξ- σε συνδυασμό με την ανάγκη του πνεύματος για έρωτα.

Το “γαμήσι” δίνει σωματική ηδονή, αλλά δεν προσφέρει στο θυμικό.

Οι άνθρωποι δεν είναι ερπετά ούτε απλά θηλαστικά. Ο εγκέφαλος μας έχει άλλο ένα στρώμα, τον νεοφλοιό. Η αναπαραγωγή είναι η αιτία (ερπετοειδής εγκέφαλος), η απόλαυση είναι η αφορμή (θηλαστικά), αλλά ο έρωτας είναι η μετουσίωση.

Η φύση μας εξαναγκάζει να αναπαραχτούμε. Το σώμα μας θέλει να ικανοποιηθεί. Αλλά είναι και κάτι άλλο, μπορούμε να το πούμε αόριστα ψυχή ή πνεύμα, που αποζητά τον οργασμό.

Και ο οργασμός δεν είναι ολοκληρωμένος όταν είναι μόνο σωματικός. Γιατί τότε θα αρκούσε ο αυνανισμός και η πορνεία (αντρική ή γυναικεία).

Ο άνθρωπος ζητάει κάτι περισσότερο. Ζητάει να ερωτευτεί και ν’ αγαπηθεί, (αυτά τα δύο ρήματα διαφέρουν).

 

Ο Βίλχελμ Ράιχ πέθανε σε φυλακή των ΗΠΑ, αφού πρώτα είχε εκδιωχτεί από πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Ίσως δεν υπάρχει καλύτερος συμβολισμός για την πουριτανική χυδαιότητα του θαυμαστού καινούριου κόσμου μας.

Ο στοχαστής που αποθέωσε τον οργασμό φυλακίστηκε, ενώ εκείνοι που προωθούν την τρομοκρατία -κρατική ή θρησκευτική- προάγονται κι εκλέγονται.

Ζούμε σε μια ανοργασμική πατριαρχική κοινωνία, όπου η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι ταμπού, ενώ τα παιδιά διδάσκονται επίσημα τα θρησκευτικά δόγματα. Την ίδια στιγμή μαθαίνουν να δοξάζουν τον σεξισμό, χωρίς συναίσθημα.

Δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό, αλλά πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: Πουριτανισμός και ελευθεριότητα. Αγία ή πόρνη/ανέραστος ή γαμιάς. Και στις δύο περιπτώσεις απουσιάζει το συναίσθημα, ο έρωτας.

Όμως άνθρωπος χωρίς συναίσθημα δεν θεωρείται άνθρωπος. Κι αν είναι κάτι που μας κρατάει με τη θέληση μας στη ζωή είναι ο έρωτας.

Αν δεν μπορείς να ερωτευτείς, τότε έχεις χάσει την πεμπτουσία της ζωής. Κι αν ο έρωτας σου είναι πλατωνικός, τότε έχεις χάσει την ηδονή του σώματος.

Η ολοκλήρωση είναι σαν τον ακροβάτη που περπατάει πάνω σε μια τρίχα. Δεξιά κι αριστερά είναι ο θάνατος.

Κι είναι εκείνη η λεπτή ισορροπία του οργασμού (σεξ και συναίσθημα), που σε κάνει να απολαμβάνεις τη ζωή, επειδή ξέρεις ότι αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα πέσεις.

Κι ακόμα περισσότερο: Όταν ο έρωτας είναι ισχυρός, όταν ο οργασμός είναι ολοκληρωτικός, τότε δεν σε ενδιαφέρει καθόλου αν κάποτε θα πέσεις. Η ζωή γίνεται τόσο ισχυρή, τόσο ηδονική, που ακόμα κι ο θάνατος είναι ασήμαντος.

UCP Berlin Bootleg - Indian Summer (Jim Morrison)

Το σχόλιό σας
5720 αναγνώστες
Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016
21:40

 

 

Ένα περίεργο επεισόδιο διαβάζαμε τελευταία στις εφημερίδες...

 

Ένας άντρας πήγε σ' ένα απ' αυτά τα «σπίτια», πήρε μια γυναίκα,

μα μόλις μπαίνουν στο δωμάτιο,

αντί να γδυθεί και να επαναλάβει την αιώνια κίνηση,

γονάτισε μπροστά της, λέει,

και της ζητούσε να τον αφήσει να κλάψει στα πόδια της.

 

Εκείνη βάζει τις φωνές...

«Εδώ  έρχονται για άλλα πράγματα!»...

 

 Pablo Picasso - Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν

 

Η γριά επ' έξω, δώστου χτυπήματα στην πόρτα.

Με τα πολλά άνοιξε και τον διώξανε με τις κλωτσιές...

 

Ακούς εκεί διαστροφή, να θέλει να κλάψει μπρος σε μια γυναίκα.

 

Εκείνος έστριψε τη γωνία και χάθηκε καταντροπιασμένος.

Κανείς δεν τον ξανάδε πια.

 

  

Marlena Shaw  - Woman of the Ghetto

 

Και μόνο εκείνη η γυναίκα,

θαρθεί η αναπότρεπτη ώρα μια νύχτα,

που θα νοιώσει τον τρόμο ξαφνικά,

πως στέρησε τον εαυτό της απ' την πιο βαθειά,

την πιο μεγάλη ερωτική πράξη...

μην αφήνοντας έναν άντρα να κλάψει στα πόδια της!!!

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
5867 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016
15:23

 

Στέκομαι μόνος και στεγνός
στου κόσμου το πηγάδι
κι ούτε που ξέρω αν έξω έχει φως
ή αν έπεσε σκοτάδι

Μα απόψε η νύχτα είναι γλυκιά
σαν φάρμακο, σαν χάδι
και σέρνει ο αέρας ως εδώ
μια μυρωδιά από στάχτη

Ποιος καίγεται απόψε
και μύρισε η πόλη αγάπη
;
Ποιος καίγεται απόψε
και μύρισε η πόλη αγάπη;

  Sarah Webster Fabio - Glimpses

 

 

Λέξεις ριγμένες που κεντάνε το στήθος σου. Διαλέγουν να έρθουν την στιγμή που θα ταράξουν το μουδιασμένο σου σώμα. Γελάνε μαζί σου γιατί μπορούν να σε διαχειριστούν. Μην ρωτάς γιατί το κάνουν, απλά μπορούν.

Το νιώθεις και σε παρασύρει, χωρίς νόημα, χωρίς μέτρο. Δεν έχει λογική και αυτή είναι η μαγεία του. Δεν έχει όριο και αυτό σε κάνει να τρέχεις. Αναρωτιέμαι αν έχει άλλο σκοπό πέρα από την χαρά και την πληρότητα. Δεν είναι αυτό που μπλέκει τα πράγματα, είναι αυτό που τα ομορφαίνει.

Και έρχεται το άλλο που σου έμαθε η ίδια η ζωή να προσέχεις. Πόσα «μην», πόσα «αν» και πόσα «ίσως»; Τι έχω, τι χάνω, τι κερδίζω... Όχι για το τώρα αλλά για ό,τι κάθε άνθρωπος ονειρεύεται: το μέλλον, την συνέχεια, το άλμπουμ του μελλοντικού παρελθόντος. Καρέ-καρέ οι σκηνές που σε έχουν μέσα γηραιότερο.

Το σενάριο αληθοφανές. Βασισμένο σε όσα εφόδια έχει ο νους, σε όσα σε γδάραν ζωντανό και όσα σε φέραν ως εδώ φθαρμένο. Η ομορφιά είναι στην διαφορετικότητα, είναι στα σημάδια. Πως τα διαβάζεις όμως; Έχουν επουλωθεί ή ακόμα τρέχει πύον; Όταν τα χαϊδεύεις σου μιλάνε;

Η νύχτα βοηθάει να τα αγγίζεις χωρίς να τα αντιμετωπίσεις κατάφατσα. Θα είναι εκεί για πάντα αλλά όχι με την ίδια μορφή. Ανάγλυφα για να δεις το «περίπου» σου. Αν πιάσεις στο σκοτάδι το πρόσωπό μου θα το αναγνωρίσεις; Χωρίς να ανασαίνω;  Σε ξέρω ή όχι;

Ερωτήσεις που εκφράζουν ανησυχία. Μα αυτό δεν είναι η ζωή; Διαρκής ανησυχία, άγνωστο αύριο, βαρύ παρελθόν και κάμποσα «περίπου»;

Ξεχνάω πως είναι η ευτυχία γιατί δεν αντέχω να την χάσω.

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
7106 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016
19:57

 

Θαυμάστε Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας και μάλιστα γιατρό στο επάγγελμα, που μετά από μια απίστευτη χυδαιότητα, τσαμπουκά και επιθετικότητα προς τους δημοσιογράφους, αποκαλεί τον ιό HIV...σε άπταιστα ελληνικά...Χίβ !!!

 

Μα είναι δυνατόν να μας κυβερνούν τέτοια άτομα?

 

Κι όμως είναι...και λυπάμαι που πήγα και τους ψήφισα, μετά από 26 χρόνια αποχής από τις εκλογές...

 

Απολαύστε τον κωμικοτραγικό "επιστήμονα" στο βίντεο...

 

 

Στα σπίτια σας και γρήγορα...

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
6631 αναγνώστες
Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015
18:09

 

We need to start worrying about what kind of world we are going to leave for Keith Richards...

 

 

 

 

 Le Damn Dog - Wrong Again

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 41123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Αφορμή γι' αυτή την ιστοσελίδα πήρα από την περιπλάνησή μου στα διάφορα οικονομικού ενδιαφέροντος blogs (είναι πολύ της μοδός τελευταία), που ανεβάζει ο κάθε οιωνοσκόπος του DOW JONES, χρησμολάγνος του DAX, αλχημιστής των παραγώγων, FTSEδίφης και γυρολόγος των αγορών γενικότερα, που παρ' όλα τα σχόλια, τις γραμμές που τραβάει, τις τιμές-στόχους που αναφέρει, τα στατιστικά στοιχεία που επισυνάπτει, τις αναλύσεις επί αναλύσεων που κάνει, (αναφέρομαι στον ανώνυμο blogger), δεν παραλείπει να τονίσει στο τέλος προσπαθώντας έτσι να καλύψει την άγνοιά του σε βασικά θέματα (το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι)...ότι ουδεμίαν σχέση έχει με την τεχνική ανάλυση και τα γραφόμενά του δεν συνιστούν προτροπή...μπλα, μπλα, μπλα... pass the martini mate...
Οι αγορές είναι απρόβλεπτες (γένους θηλυκού άλλωστε)...κι επειδή ο τολμών τις προβλέψεις είναι φυσικό συχνά να διαψεύδεται, αφήνω αυτή τη χαρά στους "επαγγελματίες" του είδους. Σ' αυτόν εδώ τον προσωπικό χώρο έκφρασης, η πόρτα είναι ανοιχτή στο χιούμορ, στην εγκεφαλικότητα, σε κάθε μορφή τέχνης και πολιτισμού, στο "ταξίδι", στην έμπνευση, στην ευρηματικότητα, στην καλή μουσική και στην άποψη...αλλά με άποψη! Τίποτα κακόγουστο και σε υπερβολικές ποσότητες που οδηγούν στον κορεσμό. Καλώς μας βρήκαμε λοιπόν...
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις